Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Σκέψεις για τον ξυλοδαρμό Κουμουτσάκου από κοινοβουλευτικούς ναζί

Βλέποντας διάφορα πλάνα από τη φρικαλέα επίθεση των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής κατά του βουλευτή της ΝΔ, κ. Κουμουτσάκου και του τι επακολούθησε, έκανα κάποιες σκέψεις. Δε θα αναφερθώ σε αυτές που μπορούν να κάνουν όλοι, όπως ο αποτροπιασμός για την άνανδρη επίθεση που οργανώθηκε από βουλευτές του ναζιστικού μορφώματος, οι οποίοι, μάλιστα -κατά την προσφιλή τους τακτική- "καταδίκασαν" την επίθεση αποποιούμενοι την ευθύνη, ή η -σε βαθμό παρεξηγήσεως- ολιγωρία της  αστυνομίας, ή η πρωτόγνωρη στα κοινοβουλευτικά χρονικά εικόνα της αγόρευσης στη Βουλή ενός αιμόφυρτου μέλους της, κλπ...


Θα προσπαθήσω -για πολλοστή φορά- να πω σε αυτό το ιστολόγιο κάτι που δε θα ακουστεί ή γραφτεί αλλού...

Πρώτα από όλα, θέλω να πω ότι είδα από κοντά τον κ. Κουμουτσάκο να κλαίει και μάλιστα με αναφιλητά. Για τους χαιρέκακους, να πω ότι δεν αναφέρομαι στο σημερινό συμβάν (όπου δε φάνηκε να κλαίει σε κανένα σημείο)... Ήταν όταν παρευρέθη ως αντιπρόσωπος της ΝΔ, στην κηδεία του σ. Μπάμπη Αγγουράκη, επί χρόνια ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, και συγκεκριμένα την ώρα που η κόρη του εκλιπόντος, εκφωνούσε τον επικήδειο του πατέρα της:


Όσο και αν δεν είναι μια κηδεία, ο καλύτερος τόπος να κρίνει κανείς το ύφος και το ήθος ενός ανθρώπου, εν τούτοις μπορεί να του αναγνωρίσει, αν μη τι άλλο, ότι είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που μπορεί να συναισθανθεί τον πόνο των άλλων, ακόμα και αυτών που πολιτικώς βρίσκονται πολύ μακρυά από αυτόν. Εξ όσων θυμάμαι μάλιστα, δεν έχει δώσει και ποτέ λαβές για αρνητικά σχόλια. Και η σημερινή του παρουσία στον Άγνωστο Στρατιώτη, δεν ήταν τίποτε άλλο από εκπλήρωση ενός πατριωτικού καθήκοντος, αφού αντιδρούσε σε μια μειοδοτική, ανιστόρητη και προσβλητική για τις εθνικές μνήμες, δήλωση.

Θα είχε την αμέριστη συμπάθειά μου και για την άδικη επίθεση που δέχθηκε, ή για το θάρρος του να αγορεύσει αιμόφυρτος στη Βουλή, αν δεν είχα δει μια φωτογραφία που τραβήχτηκε αμέσως μετά την επίθεση που δέχθηκε:


Αιμόφυρτος και με σκισμένα ρούχα, περιγράφει το περιστατικό σε συναδέλφους του, ένας εκ των οποίων είναι ο Βορίδης. Το οξύμωρο της φωτογραφίας θα προκαλούσε τον γέλωτα, αν δεν είχε βαθύτατα τραγικές προεκτάσεις. Κι αυτό, γιατί στον τελευταίο άνθρωπο στη γη, στον οποίον θα έπρεπε να καταφύγει κάποιος μετά από επίθεση από ακροδεξιούς, θα ήταν ο Βορίδης που ως αρχηγός της νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ (διάδοχος του Ν. Μιχαλολιάκου), έχει απαθανατιστεί να επιτίθεται μαζί με άλλους φασιστοειδείς τραμπούκους σε αντιφασίστες, κραδαίνοντας αυτοσχέδιο τσεκούρι:

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=226000

Η εικόνα, λοιπόν, του κ. Κουμουτσάκου να δέχεται λόγια συμπαράστασης για την αιματηρή επίθεση που δέχθηκε από φασίστες, από κάποιον που, πριν 3 δεκαετίες, ο ίδιος διέπραττε ακριβώς αυτές τις εγκληματικές ενέργειες, δηλώνει ολοφάνερα ότι η ΝΔ ακόμα και τώρα δε μπορεί -ή δε θέλει- να καταλάβει την ουσία του προβλήματος του φασισμού:

Σε αυτό το ιστολόγιο έχω ξαναπεί ότι οι Βορίδης και Γεωργιάδης δεν είναι απλά δύο νέες προσθήκες κάποιων που δεν αποτελούσαν "σάρκα εκ της σαρκός" της ΝΔ, αλλά ότι στην πραγματικότητα είναι δύο φασίστες εισοδιστές. Δηλαδή, ενώ η ΝΔ τους δέχθηκε, νομίζοντας ότι απέκτησε δύο ικανά και μορφωμένα στελέχη που θα μπορούσαν μάλιστα να μειώσουν τις απώλειες ψήφων της προς τα δεξιά (ΛΑΟΣ και Χρυσή Αυγή), η "κρυφή" ατζέντα των δύο αυτών -εκτός της αποτελεσματικής εξυπηρέτησης των προσωπικών τους συμφερόντων και φιλοδοξιών που φτάνουν ως την αρχηγία της ΝΔ- είναι η σταδιακός εξανδραποδισμός της ΝΔ, μέσα από τον εκφασισμό της πολιτικής της.

Στο σημείο αυτό σημείο, πρέπει να εξηγήσω ποιος είναι ο κίνδυνος που η ΝΔ αδυνατεί να δει, από τις σχέσεις που κρατά με την ακροδεξιά (είτε προσλαμβάνοντας αμετανόητους ακροδεξιούς σαν τους προαναφερθέντες, ή επιφορτίζοντας ακροδεξιά στελέχη της να κρατούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την άκρα δεξιά, όπως πχ έκανε ο Μπαλτάκος κατ΄ εντολήν Σαμαρά). Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος, από το να θυμίσω τα λόγια του γερμανού πάστορος Martin Niemöller, για τον τρόπο που δρούσαν οι ναζί στη Γερμανία:

Στη Γερμανία, ήλθαν στην αρχή για τους Κομμουνιστές, 
Και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Κομμουνιστής.

Και μετά ήλθαν για τους Συνδικαλιστές,
Και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Συνδικαλιστής.

Και μετά ήλθαν για τους Εβραίους,

Και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.

Και μετά... Ήλθαν για μένα...
Αλλά τότε δεν υπήρχε πλέον κανείς για να μιλήσει.

Στη ΝΔ βρίσκονται ακριβώς στο σημείο που ήταν ο πάστορας πριν του επιτεθούν: Επαναπαύονται γιατί πιστεύουν ότι είναι οι τελευταίοι που θα αποτελούσαν θύματα των ναζί. Ακόμα χειρότερα, ακόμα και τώρα, που ακόμα και αυτοί πέφτουν θύματα της τυφλής ναζιστικής βίας, καταφεύγουν σε ακροδεξιούς σαν το Βορίδη για... ηθική συμπαράσταση!

Δεν είναι και η πρώτη φορά, που εικόνες ή βίντεο εκθέτουν την ανικανότητα της ηγεσίας της ΝΔ να διαβλέψει το φασιστικό κίνδυνο. Χαρακτηριστική είναι η απαθής στάση που κράτησε ο Παυλόπουλος, όταν ο Κασιδιάρης επιτέθηκε διαδοχικά στις κκ. Δούρου και Κανέλλη.


Όταν δει κανείς το βίντεο, θα παρατηρήσει ότι η στάση του Παυλόπουλου (για την οποίαν ο ΣΥΡΙΖΑ τον... τιμώρησε, κάνοντάς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) είναι αυτή ακριβώς που περιέγραφε ο πάστορας για τον εαυτό του. Ο Παυλόπουλος κάθεται απαθής και βλέπει την επίθεση στις αριστερές, επαναπαυμένος ότι ο ίδιος είναι ο τελευταίος που θα μπορούσε να κινδυνεύσει.

Λυπάμαι βαθιά για την άδικη επίθεση που δέχτηκε από τα φασιστοειδή ένας συμπαθής δεξιός πολιτικός, σαν τον κ. Κουμουτσάκο. Με θλίβει, όμως, που στον πρώτο που προσέτρεξε ήταν αυτός που του έκανε το ίδιο, πριν 30 χρόνια. Με ανησυχεί πραγματικά το ότι η ΝΔ δεν εννοεί να καταλάβει ότι κάθε μακροχρόνια ή ευκαιριακή σχέση με την άκρα δεξιά, μακροπρόθεσμα θα βλάψει όχι μόνο την ίδια τη ΝΔ, αλλά κυρίως τη χώρα.