Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Παρά Φύσιν

Πολλά ακούσαμε για τη δήλωση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων σε σχέση με τη διδασκαλία των αρχαίων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και τα πιο πολλά ήταν αθλιότητες και γενικεύσεις. Ας ακούσουμε τι πραγματικά είπε ο κ. Φίλης:
Αυτό που αποκάλεσε "παρά φύσιν" δεν ήταν εν γένει τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, όπως το μετέφεραν οι σαλτιμπάγκοι, αλλά ότι στην Α' Γυμνασίου γίνονται 3 ώρες διδασκαλία των αρχαίων από το πρωτότυπο, έναντι 2 ωρών Νέων Ελληνικών. Πρώτα από όλα, ο όρος "παρά φύσιν" είναι από μόνος του βαρύς, για να περιγράψει μια "αφύσικη" διδακτική προσέγγιση. Πόσο μάλλον, όταν ο συγκεκριμένος όρος έχει γίνει συνώνυμος του πρωκτικού έρωτος, θα έπρεπε να χρησιμοποιείται μετά φειδούς! Παρεμπιπτόντως: Αφού η αναλογία 3:2 διδακτικών ωρών Αρχαίων:Νέων στην Α' Γυμνασίου είναι "παρά φύσιν", μπορεί να μας πει ο κ. Φίλης τι είναι τότε το σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων ζευγαριών που ψήφισε;
Σκοπός μου όμως, για να γράψω το άρθρο, ήταν άλλος κι όχι να ασχοληθώ με συγκεκριμένες σεξουαλικές πρακτικές. Θα εστιαστώ και πάλι σε ό,τι δεν ακούστηκε ποτέ από πουθενά:
Αφενός, δεν έχω πεισθεί ότι τα παιδιά μας δε μιλούνε σωστά ελληνικά γιατί δε μαθαίνουν αρχαία. Όχι ότι δε θα τα βοηθούσαν, αλλά αλλού πρέπει να ψάξει κανείς, πχ επίπεδο γονέων, δασκάλων και καθηγητών, επίπεδο διδακτέας ύλης, εκπαιδευτική μέθοδος, εξωσχολικά βιβλία, τηλεόραση, διαδίκτυο, κλπ. Θυμάμαι όταν όλα κι όλα τα κανάλια της τηλεόρασης, ήταν η ΕΙΡΤ και η ΥΕΝΕΔ, οι καθηγητές μας προέτρεπαν και να βλέπουμε τηλεόραση για... "να μάθουμε να μιλάμε σωστά". Ήταν η εποχή που οι δημοσιογράφοι επιλέγονταν με πολύ αυστηρά κριτήρια, όπου η λεκτική τους δεινότητα ήταν ένα από τα σημαντικότερα. Ήταν η εποχή που ακόμα και οι αθλητικές εφημερίδες ήταν γραμμένες σε σωστά ελληνικά. Ποιος περιμένει να μάθει σήμερα ελληνικά από τους δημοσιογράφους που δεν ξέρουν καν να προφέρουν τα ελληνικά ή από εφημερίδες που είναι γεμάτες σολοικισμούς;
Αφετέρου, πάνω από χρόνια τώρα, υπάρχει ένας διάλογος (που έχει φτάσει στα όρια της βίαιας αντιπαράθεσης) για το αν μεγαλύτερη σημασία έχει η ίδια η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ή των εννοιών της αρχαιοελληνικής γραμματείας. Θεωρώ ότι από μόνο του το ερώτημα είναι ψευδοδίλημμα, αφού πιστεύω ότι υπάρχουν περιθώρια να δοθεί εξίσου βαρύτητα και στα δύο. Για την ακρίβεια, θεωρώ ότι ο καλύτερος τρόπος για να μπορέσει κανείς να εμβαθύνει στα νοήματα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, είναι να μπορεί να καταλάβει απ' ευθείας το πρωτότυπο, αντί δηλαδή να πρέπει βασίζεται σε μεταφράσεις αμφιβόλου ποιότητας. Δεν είναι πχ τυχαίο, ότι όταν συγκρίνει κανείς το πρωτότυπο και δίπλα την απόδοση στα νέα ελληνικά, βλέπει συνήθως πόσο πιο πλαδαρό γίνεται το κείμενο στη μετάφραση. Ακόμα χειρότερα, βλέπει κανείς πχ στη Βίβλο που είναι γραμμένη όχι στην αρχαϊκή ομηρική γλώσσα ή την Αττική διάλεκτο αλλά στην πιο κοντινή σε μας Ελληνιστική Κοινή, μεταφρασμένη όχι στη Δημοτική, αλλά στην Καθαρεύουσα, που είναι πιο κοντινή στη βιβλική γλώσσα, ότι η μετάφραση μπορεί να αποτελείται ως και από το διπλάσιο αριθμό λέξεων από ό,τι στο πρωτότυπο. Κι αυτό γιατί ο μεταφραστής θεολόγος προσπαθεί να ερμηνεύσει κατά το δοκούν, πράγματα που άνετα μπορούν να κατανοηθούν με άλλον τρόπο από τον αναγνώστη (που για την εκκλησία θα είναι αιρετική παρανόηση). Χειρότερα δε, υπάρχουν περιπτώσεις όπου βαρύγδουποι "πατριωτικοί" φελλοί κακοποιούν τις αρχαίες φράσεις, με το να διαστρέφουν το νόημά τους. Ο κ. Παπαθεμελής και διάφορα φασιστοειδή, για παράδειγμα, είχαν ισχυριστεί ότι υπάρχει παραποίηση της Ισοκρατικής ρήσης περί των μετεχόντων της ημετέρας παιδείας.
Ένας άνθρωπος που έχει μάθει να καταλαβαίνει τα αρχαία ελληνικά, δε χρειάζεται να βασίζεται σε μεταφράσεις για να καταλάβει τα νοήματα των κειμένων και για αυτό δεν πέφτει στην παγίδα του κάθε υστερόβουλου παραποιητή. Επιπλέον, και η Ορθοδοξία θα είχε ουσιαστικό όφελος από το να μπορούν οι πιστοί της να καταλαβαίνουν τα νοήματά της, όπως αυτά καταγράφονται στη Θεία Λειτουργία και τη Βίβλο, από το να περνούν 1-2 ώρες ακούγοντας ψυχαναγκαστικά ακατάληπτες ρινοφωνίες ή να τις συνοδεύουν κιόλας παπαγαλιστί. Δεν είναι τυχαίο πχ ότι όταν είδαν οι καθολικοί ότι πλέον κανείς δεν καταλάβαινε τα λατινικά, αναγκάστηκαν να μεταφράσουν στην κατά τόπους γλώσσα τη Λειτουργία τους.
Πώς όμως θα μπορούσε κανείς να διδάξει την αρχαία ελληνική, ώστε να μην είναι "παρά φύσιν" η διδασκαλία της; Αν και δεν είμαι ειδικός, νομίζω ότι μπορώ να προτείνω κάτι, που οι ειδικοί θα μπορούσαν να προσαρμόσουν και να επεκτείνουν: Η διδασκαλία της αρχαίας γλώσσας θα έπρεπε να γίνεται πρακτικά όπως η διδασκαλία κάθε άλλης ξένης γλώσσας. Πρώτα από όλα, από νωρίς, από τα μέσα του Δημοτικού, όταν ξεκινούν και τις άλλες ξένες γλώσσες, πολλώ δε μάλλον τα αρχαία ελληνικά, αφού τα παιδιά δε θα είχαν να ξεκινήσουν από την αρχή με το λεξιλόγιο, αλλά ήδη με τη Δημοτική, θα είχαν μια βάση, όπως πχ τα παιδιά που μιλούν μια λατινογενή γλώσσα πχ ισπανικά, έχουν ήδη μια βάση για να μάθουν μια άλλη λατινογενή γλώσσα, πχ γαλλικά. Το βασικό όμως είναι αλλού: Για να μάθει κανείς μια γλώσσα, δεν αρκεί να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα γραμματικά και τα συντακτικά της φαινόμενα, αλλά να μάθει να συνθέτει και να συναλλάσσεται σε αυτήν. Πότε γράψαμε ένα ποίημα, μια έκθεση, ή έστω μια πρόταση με αρχή, μέση και τέλος στα αρχαία ελληνικά, όπως κάναμε όταν μαθαίναμε σύγχρονες ξένες γλώσσες; Πότε μας ζητήθηκε να κάνουμε το αυτονόητο, πχ να σηκωθούμε στην τάξη για να χαιρετίσουμε τους συμμαθητές μας και να αυτοσυστηθούμε, στα αρχαία ελληνικά; Πότε κάναμε διάλογο με το διπλανό μας, να του πούμε "Χαίρε" για να τον χαιρετίσουμε και "Ἔρρωσο" για να τον αποχαιρετίσουμε; Κι όμως, το πρώτο υπάρχει στην Εθνικό μας Ύμνο και το δεύτερο στην Ελληνική Νομαρχία! Αν είχαμε κάνει όλα αυτά, τότε είναι πολύ πιθανόν ότι θα είχαμε χτίσει μια γενιά μαθητών που θα γίνονταν οι αυριανοί παγκοσμίου βεληνεκούς σχολάριοι, και κυρίως θα είχαμε μάθει σε πολύ περισσότερους μαθητές αρχαία ελληνικά, γιατί η διδασκαλία θα γίνονταν με τρόπο βαθμιαίο, εύληπτο και κυρίως θελκτικό και όχι ψυχαναγκαστικό και "παρά φύσιν", με το να αξιώνουμε από μαθητές της Α' Γυμνασίου να κατανοούν ένα δυσνόητο πρωτότυπο. Για το αν είναι δυνατή η σύνθεση, καλύτερη απόδειξη είναι το Akropolis News Network που γράφει ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά, για να καταδείξει το πόσο εύκολο είναι. Τα λατινικά άλλωστε, ήταν ζωντανή γλώσσα μέχρι πολύ πρόσφατα (και σε μερικές επιστήμες, είναι ακόμα). Με τρία χρόνια αρχαία ελληνικά, μαθητές προτύπων όπως τα Ανάβρυτα, μπορούσαν να συνομιλήσουν μεταξύ τους!
Αλλά θα μου πείτε... Ποιος θα γράψει τα νέα αναγνωστικά στα αρχαία ελληνικά; Και κυρίως, πόσοι φιλόλογοι θα μπορούσαν να συντάξουν μια πρόταση λίγων λέξεων, όταν και οι ίδιοι ποτέ τους δε διδάχθηκαν κάτι τέτοιο; Αυτοί μια ζωή ανταμείβονταν βάσει της ικανότητάς τους στη μηχανική αποστήθιση. Πώς θα μπορούσαν να διδάξουν και να βαθμολογήσουν τη σύνθεση; Για αυτό, χρειάζεται μια γενικότερη αλλαγή στον προσανατολισμό της παιδείας, που θα δίνει βαρύτητα στην κριτική σκέψη και όχι στην άκριτη.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Σκέψεις για τον ξυλοδαρμό Κουμουτσάκου από κοινοβουλευτικούς ναζί

Βλέποντας διάφορα πλάνα από τη φρικαλέα επίθεση των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής κατά του βουλευτή της ΝΔ, κ. Κουμουτσάκου και του τι επακολούθησε, έκανα κάποιες σκέψεις. Δε θα αναφερθώ σε αυτές που μπορούν να κάνουν όλοι, όπως ο αποτροπιασμός για την άνανδρη επίθεση που οργανώθηκε από βουλευτές του ναζιστικού μορφώματος, οι οποίοι, μάλιστα -κατά την προσφιλή τους τακτική- "καταδίκασαν" την επίθεση αποποιούμενοι την ευθύνη, ή η -σε βαθμό παρεξηγήσεως- ολιγωρία της  αστυνομίας, ή η πρωτόγνωρη στα κοινοβουλευτικά χρονικά εικόνα της αγόρευσης στη Βουλή ενός αιμόφυρτου μέλους της, κλπ...


Θα προσπαθήσω -για πολλοστή φορά- να πω σε αυτό το ιστολόγιο κάτι που δε θα ακουστεί ή γραφτεί αλλού...

Πρώτα από όλα, θέλω να πω ότι είδα από κοντά τον κ. Κουμουτσάκο να κλαίει και μάλιστα με αναφιλητά. Για τους χαιρέκακους, να πω ότι δεν αναφέρομαι στο σημερινό συμβάν (όπου δε φάνηκε να κλαίει σε κανένα σημείο)... Ήταν όταν παρευρέθη ως αντιπρόσωπος της ΝΔ, στην κηδεία του σ. Μπάμπη Αγγουράκη, επί χρόνια ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, και συγκεκριμένα την ώρα που η κόρη του εκλιπόντος, εκφωνούσε τον επικήδειο του πατέρα της:


Όσο και αν δεν είναι μια κηδεία, ο καλύτερος τόπος να κρίνει κανείς το ύφος και το ήθος ενός ανθρώπου, εν τούτοις μπορεί να του αναγνωρίσει, αν μη τι άλλο, ότι είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που μπορεί να συναισθανθεί τον πόνο των άλλων, ακόμα και αυτών που πολιτικώς βρίσκονται πολύ μακρυά από αυτόν. Εξ όσων θυμάμαι μάλιστα, δεν έχει δώσει και ποτέ λαβές για αρνητικά σχόλια. Και η σημερινή του παρουσία στον Άγνωστο Στρατιώτη, δεν ήταν τίποτε άλλο από εκπλήρωση ενός πατριωτικού καθήκοντος, αφού αντιδρούσε σε μια μειοδοτική, ανιστόρητη και προσβλητική για τις εθνικές μνήμες, δήλωση.

Θα είχε την αμέριστη συμπάθειά μου και για την άδικη επίθεση που δέχθηκε, ή για το θάρρος του να αγορεύσει αιμόφυρτος στη Βουλή, αν δεν είχα δει μια φωτογραφία που τραβήχτηκε αμέσως μετά την επίθεση που δέχθηκε:


Αιμόφυρτος και με σκισμένα ρούχα, περιγράφει το περιστατικό σε συναδέλφους του, ένας εκ των οποίων είναι ο Βορίδης. Το οξύμωρο της φωτογραφίας θα προκαλούσε τον γέλωτα, αν δεν είχε βαθύτατα τραγικές προεκτάσεις. Κι αυτό, γιατί στον τελευταίο άνθρωπο στη γη, στον οποίον θα έπρεπε να καταφύγει κάποιος μετά από επίθεση από ακροδεξιούς, θα ήταν ο Βορίδης που ως αρχηγός της νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ (διάδοχος του Ν. Μιχαλολιάκου), έχει απαθανατιστεί να επιτίθεται μαζί με άλλους φασιστοειδείς τραμπούκους σε αντιφασίστες, κραδαίνοντας αυτοσχέδιο τσεκούρι:

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=226000

Η εικόνα, λοιπόν, του κ. Κουμουτσάκου να δέχεται λόγια συμπαράστασης για την αιματηρή επίθεση που δέχθηκε από φασίστες, από κάποιον που, πριν 3 δεκαετίες, ο ίδιος διέπραττε ακριβώς αυτές τις εγκληματικές ενέργειες, δηλώνει ολοφάνερα ότι η ΝΔ ακόμα και τώρα δε μπορεί -ή δε θέλει- να καταλάβει την ουσία του προβλήματος του φασισμού:

Σε αυτό το ιστολόγιο έχω ξαναπεί ότι οι Βορίδης και Γεωργιάδης δεν είναι απλά δύο νέες προσθήκες κάποιων που δεν αποτελούσαν "σάρκα εκ της σαρκός" της ΝΔ, αλλά ότι στην πραγματικότητα είναι δύο φασίστες εισοδιστές. Δηλαδή, ενώ η ΝΔ τους δέχθηκε, νομίζοντας ότι απέκτησε δύο ικανά και μορφωμένα στελέχη που θα μπορούσαν μάλιστα να μειώσουν τις απώλειες ψήφων της προς τα δεξιά (ΛΑΟΣ και Χρυσή Αυγή), η "κρυφή" ατζέντα των δύο αυτών -εκτός της αποτελεσματικής εξυπηρέτησης των προσωπικών τους συμφερόντων και φιλοδοξιών που φτάνουν ως την αρχηγία της ΝΔ- είναι η σταδιακός εξανδραποδισμός της ΝΔ, μέσα από τον εκφασισμό της πολιτικής της.

Στο σημείο αυτό σημείο, πρέπει να εξηγήσω ποιος είναι ο κίνδυνος που η ΝΔ αδυνατεί να δει, από τις σχέσεις που κρατά με την ακροδεξιά (είτε προσλαμβάνοντας αμετανόητους ακροδεξιούς σαν τους προαναφερθέντες, ή επιφορτίζοντας ακροδεξιά στελέχη της να κρατούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την άκρα δεξιά, όπως πχ έκανε ο Μπαλτάκος κατ΄ εντολήν Σαμαρά). Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος, από το να θυμίσω τα λόγια του γερμανού πάστορος Martin Niemöller, για τον τρόπο που δρούσαν οι ναζί στη Γερμανία:

Στη Γερμανία, ήλθαν στην αρχή για τους Κομμουνιστές, 
Και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Κομμουνιστής.

Και μετά ήλθαν για τους Συνδικαλιστές,
Και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Συνδικαλιστής.

Και μετά ήλθαν για τους Εβραίους,

Και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.

Και μετά... Ήλθαν για μένα...
Αλλά τότε δεν υπήρχε πλέον κανείς για να μιλήσει.

Στη ΝΔ βρίσκονται ακριβώς στο σημείο που ήταν ο πάστορας πριν του επιτεθούν: Επαναπαύονται γιατί πιστεύουν ότι είναι οι τελευταίοι που θα αποτελούσαν θύματα των ναζί. Ακόμα χειρότερα, ακόμα και τώρα, που ακόμα και αυτοί πέφτουν θύματα της τυφλής ναζιστικής βίας, καταφεύγουν σε ακροδεξιούς σαν το Βορίδη για... ηθική συμπαράσταση!

Δεν είναι και η πρώτη φορά, που εικόνες ή βίντεο εκθέτουν την ανικανότητα της ηγεσίας της ΝΔ να διαβλέψει το φασιστικό κίνδυνο. Χαρακτηριστική είναι η απαθής στάση που κράτησε ο Παυλόπουλος, όταν ο Κασιδιάρης επιτέθηκε διαδοχικά στις κκ. Δούρου και Κανέλλη.


Όταν δει κανείς το βίντεο, θα παρατηρήσει ότι η στάση του Παυλόπουλου (για την οποίαν ο ΣΥΡΙΖΑ τον... τιμώρησε, κάνοντάς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) είναι αυτή ακριβώς που περιέγραφε ο πάστορας για τον εαυτό του. Ο Παυλόπουλος κάθεται απαθής και βλέπει την επίθεση στις αριστερές, επαναπαυμένος ότι ο ίδιος είναι ο τελευταίος που θα μπορούσε να κινδυνεύσει.

Λυπάμαι βαθιά για την άδικη επίθεση που δέχτηκε από τα φασιστοειδή ένας συμπαθής δεξιός πολιτικός, σαν τον κ. Κουμουτσάκο. Με θλίβει, όμως, που στον πρώτο που προσέτρεξε ήταν αυτός που του έκανε το ίδιο, πριν 30 χρόνια. Με ανησυχεί πραγματικά το ότι η ΝΔ δεν εννοεί να καταλάβει ότι κάθε μακροχρόνια ή ευκαιριακή σχέση με την άκρα δεξιά, μακροπρόθεσμα θα βλάψει όχι μόνο την ίδια τη ΝΔ, αλλά κυρίως τη χώρα.

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Ministry of Education, Research and Religious Affairs

Λίγες ώρες μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας διαμόρφωσε το νέο του υπουργικό συμβούλιο. Οι δημοσιογράφοι στάθηκαν στα παλιά ή νέα πρόσωπα της κυβέρνησης, στα παλιά και νέα tweet τους, στις αλλαγές των ονομάτων των υπουργείων, στο ποιοι ορκίστηκαν με πολιτικό και ποιοι με θρησκευτικό όρκο, κλπ. Ελάχιστη συζήτηση έγινε, όμως, για κάτι που προσωπικά θεωρώ αδιανόητο: Το υπουργείο στο οποίο θα υπάγεται η Παιδεία και η Έρευνα, ονομάζεται πλέον "Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων".

Για να βεβαιωθώ ότι δεν αντιδρώ υπερβολικά, μετέφρασα την ονομασία στην αγγλική και ζήτησα από εξέχοντες βρεταννούς πανεπιστημιακούς να μου πουν σε ποια χώρα θα πίστευαν ότι υπάρχει "Ministry of Education, Research and Religious Affairs". Όλοι αρχικά ανέφεραν τη Μέση Ανατολή, πχ Σαουδική Αραβία ή Ιράν, αλλά κάνοντας μια διαδικτυακή αναζήτηση, με μεγάλη έκπληξη, ανακάλυπταν ότι είναι στην Ελλάδα!

Πώς φτάσαμε σε μια χώρα που κυβερνά (δεύτερη φορά) Αριστερά, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, σε μια χώρα της ΕΕ, στη χώρα που γέννησε την Παιδεία και την Έρευνα, η λέξη "έρευνα" να συντάσσεται δίπλα στα "θρησκεύματα"; Πρόκειται να τον απόλυτο αχταρμά, που έχει όμως και βαθιές ρίζες και σύγχρονες επιρροές!

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η εκκλησία εισχώρησε στην παιδεία και την εξανδραπόδισε, εξαλείφοντας οτιδήποτε αμφισβητούσε την Αλήθεια του Κυρίου και απαγορεύοντας την επιστημονική έρευνα. Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα, όταν μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, την ελληνόφωνη παιδεία ήλεγχε το Ιερατείο, με βάση τα προνόμια που είχε από τον Σουλτάνο. Γαι το τελευταίο, τι χρειάν έχομεν άλλων μαρτύρων, όταν στην Ελληνική Νομαρχία του Ανωνύμου του Έλληνος, διαβάζουμε:
Ἀφοῦ, λέγω, τὸ ἱερατεῖον ἠθέλησε νὰ ἑνώσῃ τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἐντάλματα μὲ τοὺς πολιτικοὺς νόμους, διὰ νὰ τιμᾶται ἐν ταὐτῷ καὶ νὰ ὁρίζῃ χωρὶς δυσκολίαν, ἐκατάλαβεν, ὅτι ἀναγκαῖον ἦτον πρότερον νὰ τυφλώσῃ τὸν λαὸν μὲ τὴν ἀμάθειαν, διὰ νὰ στερεώσῃ καλλιότερα τὸν σκοπόν του, καὶ οὕτως ἐπροσπάθησεν νὰ ἐσβήσῃ κάθε σπουδὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὑπερασπίσθη τὴν ἀμάθειαν.
Αἱ ἐπιστῆμαι, ὁποὺ πρότερον ἤνθιζον, ἄρχισαν νὰ μαρανθῶσι, τὰ σχολεῖα ἐσφαλίσθησαν, οἱ διδάσκαλοι ἐμωράνθησαν, καὶ ἡ ἀλήθεια μὲ τὴν φιλοσοφίαν ἐξωρίσθησαν. Ἄλλο βιβλίον δὲν εὑρίσκετο, εἰμὴ τὰ πονήματα τῶν ἱερέων. Κάθε φιλόλογος ἄλλο δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἀναγνώσῃ, εἰμὴ τὰ θαύματα καὶ τοὺς βίους τῶν ἁγίων, καὶ οἱ ταλαίπωροι Ἕλληνες, ἀγκαλὰ καὶ φιλελεύθεροι, ὑστερημένοι ὅμως ἀπὸ τὸ φῶς τῆς φιλοσοφίας, ἔγιναν σχεδὸν δοῦλοι κατὰ συνήθειαν, μεμεθυσμένοι δὲ ἀπὸ τὴν ἀμάθειαν καὶ δεισιδαιμονίαν, ὑπήκουον καὶ ἐφοβοῦντο τοὺς τυράννους των, χωρὶς νὰ ἠξεύρουν τὸ διατί. Ἕνας ἀφορισμὸς τοῦ ἀρχιερέως ἐτρόμαζεν τόσα μιλλιούνια ἀνθρώπων. Ὦ δεισιδαιμονία, πόσον φοβερὰ εἶσαι ἀνάμεσα εἰς τὰ ἀνθρώπινα πάθη, καὶ πόσον οὐτιδανώνεις τὴν ἀνθρωπότητα, ὅταν κυριεύσῃς τὰς ψυχὰς τῶν ἁπλῶν καὶ ἀμαθῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι τόσον ἀπομωρώνονται, ὁποὺ τρέμουσιν εἰς τὴν ψευδῆ λαλιάν σου, καθὼς τὰ βρέφη φοβοῦνται ἕνα ὄφιν ξύλινον, ἢ ἕνα χαλκοῦν λέοντα!
Η λογική του σφικτού εναγκαλισμού εκκλησίας-παιδείας συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, με μάλιστα από το ξενόφερτο Βαυαρικό καθεστώς. Το 1833, το Υπουργείο Παιδείας πρωτοονομάστηκε "Γραμματεία επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως", και έκτοτε έχει πάρει διάφορα πιο κοσμικά ονόματα, με συνηθέστερο το "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων".

Το ελληνικό κράτος, στα σχεδόν 200 χρόνια της ζωής του, κι ενώ προσπαθεί να φορέσει έναν "ευρωπαϊκό μανδύα", δεν έχει κάνει διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας και αυτό αντανακλάται κυρίως στην εμπλοκή της εκκλησίας στην παιδεία. Επειδή, κάποιοι μπορούν να πουν ότι δε γίνεται εύκολα ο διαχωρισμός εκκλησίας-παιδείας, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι του Λένιν του πήρε 2 μήνες μέχρι να εκδώσει το διάταγμα του Διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους και των Σχολείων από την Εκκλησία, αλλά ήδη από τον πρώτο μήνα της επανάστασης, είχε εκδώσει άλλα νομοθετήματα που περιόριζαν δραστικά τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους. Αν λοιπόν υπήρχε η θέληση, θα μπορούσε να είχε ήδη κάνει ο κ. Τσίπρας το διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, όπως για παράδειγμα  από την πρώτη μέρα που έγινε πρωθυπουργός ορκίστηκε με πολιτικό όρκο (είναι και το μόνο που έκανε προς την κατεύθυνση αυτή).

Από τα παραπάνω, εξηγείται μόνο γιατί το υπουργείο ονομάζονταν τα τελευταία χρόνια "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων". Για το πώς φτάσαμε στο σημερινό του όνομα, πρέπει να δούμε ποια λέξη αφαιρέθηκε και ποια προστέθηκε στην ονομασία και γιατί: 
  • Η λέξη "Εθνική" αφαιρέθηκε γιατί ενεργοποιεί τα εθνομηδενιστικά αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ (που φροντίζει να ονομάζει αριστερά / διεθνιστικά / αντιρατσιστικά). Έτσι, ο όρος αυτός καταργείται με ταχύτατους ρυθμούς από παντού, πχ οι "εθνικές εκλογές" μετονομάστηκαν φέτος σε... "γενικές εκλογές"! Είναι λυπηρό, τέτοιοι εθνικοί όροι να αντιμετωπίζονται με ανυποληψία από το επίσημο κράτος και να τους καπηλεύονται οι ακροδεξιοί εθνοπροδότες.
  • Η λέξη "Έρευνα" προστέθηκε γιατί έπρεπε κάπου να κολλήσει, για να κάνει με κάτι... τριάδα, λες και παίζουμε κουμ-καν! Αποτελεί ντιρεκτίβα της ΕΕ, ο "εξορθολογισμός των δημοσίων δαπανών", μέσα και από την ελάττωση του αριθμού των υπουργείων, που γίνεται με τη συνένωση προϋπαρχόντων υπουργείων "συναφών και αλληλοκαλυπτομένων αρμοδιοτήτων". Έτσι, κατά καιρούς, ακούμε διάφορα απίθανα ονόματα υπουργείων, πχ το αμέσως προηγούμενο όνομα του υπουργείου ήταν "Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων". Τότε, του κόλλησαν τον Πολιτισμό, τώρα την Έρευνα, για να κάνει τριάδα (σε αυτήν την παρτίδα κουμ-καν, ποιος είναι ο Jocker, το έχετε καταλάβει, αρκεί να θυμηθείτε να το... μεταφράσετε στα ελληνικά).
Σκοπός του παρόντος πονήματος, ήταν η περιγραφή της τρικυμίας εν κρανίω των προοδευτικών αριστερών και υπερσυντηρητικών ακροδεξιών κυβερνητικών εταίρων, που οδήγησε στο να τοποθετηθούν δίπλα-δίπλα, το θύμα και ο θύτης, η Έρευνα και τα Θρησκεύματα. Οποία αισχύνη...

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Σε αυτές τις εκλογές ξεμπερδεύουμε με το παλιό

"Σε αυτές τις εκλογές ξεμπερδεύουμε με το παλιό", λέει η διαφημιστική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνά όμως να πει ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ, από τη στιγμή της μνημονιακής του μετάλλαξης, αποτελεί μέρος του παλιού. Του παμπάλαιου, πιο σωστά: Των πολιτικών δυνάμεων που στήριζαν την πολιτική του εξωτερικού δανεισμού, από το... 19ο αιώνα! Από την εποχή των Δανείων του Αγώνος που σπαταλήθηκε από τους κοτσαμπάσηδες στην Επανάσταση, και του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) που ανέλαβε το 1898 να... νοικοκυρέψει τα οικονομικά της χώρας, για μόλις... 81 έτη κι "έληξε" το 1978, οπότε και ανέλαβε το νοικοκύρεμά μας, η ΕΟΚ των... Λαών, όπως την αποκαλούσε το "Κ"ΚΕ Εσωτερικού, ο πολιτικός πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ!

Αν λοιπόν, το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο, σε αυτές τις εκλογές ξεμπερδεύουμε και από το ΣΥΡΙΖΑ. Η 7μηνη αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει μια θλιβερή παρένθεση...

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Γιατί τα ΜΜ"Ε" αβαντάρουν το Λαφαζάνη;

Είναι εντυπωσιακό ότι τα ΜΜΕ πλέον αβαντάρουν ανοικτά το Λαφαζάνη. Το φωνάζουν και στο ΣΥΡΙΖΑ, και δε λένε ψέμματα! Γιατί όμως γίνεται αυτό; Είναι απλό:

α) Ο Λαφαζάνης στηρίζεται σήμερα από το σύστημα, όπως μέχρι χτες στηρίζονταν το κόμμα από το οποίο προέρχεται, ο ΣΥΡΙΖΑ, και όπως μέχρι προχθές στηρίζονταν ο πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Συνασπισμός. Είναι το ανάχωμα που χρειάζεται το σύστημα, ώστε αν ο κόσμος που βρίσκεται εγκλωβισμένος στα κόμματα εξουσίας, ριζοσπαστικοποιηθεί, να μην πάει στο ΚΚΕ, το μόνο κόμμα σήμερα που πραγματικά αρθρώνει διαφορετικό πολιτικό λόγο και που είναι και κόμμα που ποτέ δεν ήθελε το σύστημα.

β) Το ΚΚΕ μέχρι πριν λίγες ημέρες ήταν το μόνο κόμμα που δεν ήθελε με τίποτα το σύστημα. Τώρα, τα κόμματα που δε θέλει το σύστημα, ίσως γίνανε... δύο! Στα κόμματα που δε θέλει το σύστημα, πλέον μάλλον συγκαταλέγεται και ο... ΣΥΡΙΖΑ! Μη βιαστείτε να σκεφτείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά τώρα που έκανε τη μνημονιακή του μετάλλαξη, έγινε... αντισυστημικός! Απλά, με τις παλινωδίες του, δεν έγινε μόνο αναξιόπιστος στα μάτια όσων θέλουν τη ρήξη με τα μνημόνια και τα γενεσιουργά τους αίτια, αλλά και στα μάτια των μνημονιακών υπηρετών του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Γιατί να θέλουν οι αστοί έναν αναξιόπιστο συνεργάτη που θα τους εκπλήσσει κάθε τόσο με τις πιο παράλογες πρωτοβουλίες; Ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να αποτύχει και ως κόμμα ρήξης και ως κόμμα διαχείρισης! Φυσικά, δε θα είναι κι ο Λαφαζάνης πιο συνεργάσιμος! Τα ΜΜΕ αβαντάρουν το Λαφαζάνη, απλά γιατί μπορεί να κόψει ψήφους ΜΟΝΟ από το ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ελπίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο, η ΝΔ, ο πλέον αξιόπιστος εταίρος του συστήματος, χωρίς να πάρει περισσότερες ψήφους, θα βγει πρώτο κόμμα. Δεν είναι καινούργιο κόλπο: Έτσι, και το μικρόψυχο ΠΑΣΟΚ αβάνταρε κάποτε το ΛΑΟΣ, προκειμένω να χάσει η ΝΔ ψήφους προς τα δεξιά της. Το ότι με τον απεγκλωβισμό αυτών των δυνάμεων από τους κόλπους της ΝΔ, νεκραναστήθηκε η ελληνική άκρα δεξιά και το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής αναδείχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα στην Ελλάδα, ουδόλως απασχόλησε το ΠΑΣΟΚ (όπως στο μεσοπόλεμο, το SPD αδιαφορούσε για την ενίσχυση των Χιτλερικών στη Γερμανία).

Χρυσή Αυγή και ΣΥΡΙΖΑ μαζί στη Μαύρη Προπαγάνδα

Εντυπωσιάστηκα όταν είδα να κυκλοφορούν σε διαδικτυακούς τόπους προσκείμενους στο ΣΥΡΙΖΑ, άρθρα με τίτλο: Μεϊμαράκης: Θα με ψηφίσουν οι χρυσαυγίτες γιατί και εγώ φασίστας ήμουν. Επειδή ήταν οφθαλμοφανές ότι ο κ. Μεϊμαράκης αποκλείεται να είχε παραδεχθεί ότι ήταν φασίστας, ακόμα κι αν ήταν, έψαξα να βρω την πηγή της κατηγορίας. Ήταν το άρθρο της επίσημης ιστοσελίδας της Χρυσής Αυγής: Και ψευτράκος ο Βαγγέλας: Θα με ψηφίσουν Χρυσαυγίτες, επειδή ήμουν “Κένταυρος” άμα λάχει να ΄ούμε... ΒΙΝΤΕΟ! Στο άρθρο της ΧΑ, ενδιαφερόν είχαν δύο πράγματα:
α) Ότι τα ανεγκέφαλα της ΧΑ είχαν μοντάρει τη συνέντευξη του Μεϊμαράκη, ώστε να φαίνεται ότι τάχα ο Μεϊμαράκης παραδέχονταν ότι ήταν Κένταυρος (ακροδεξιός τραμπούκος της ΟΝΝΕΔ) και ότι ισχυρίζονταν ότι βάσει αυτού θα τον ψηφίσουν ψηφοφόροι της ΧΑ.
β) Ότι οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες διέψευσαν ότι ήταν Κένταυρος, λέγοντας ήταν "πολύ light (ντοράκιας...)" και όχι μόνο δεν είχε "καμία σχέση με τους Κένταυρους και τους Ranger (στους οποίους κεντρικό ρόλο έπαιξε ο Μάνος Μανωλάκος)", αλλά ότι ήταν "αυτός που στην πράξη τους κατάργησε". Και έτσι "γεννήθηκε η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ" που δεν έκανε... "εθνικούς αγώνες" (δηλαδή να ανοίγει κεφάλια με ρόπαλα).

Πώς προέκυψε όλο αυτό; Ψάχνοντας βρήκα την άκρη του νήματος:
Ο κ. Τσίπρας, σε μια ακόμα προσπάθειά του να γίνει κακέκτυπο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις επικαλούνταν το θυμικό του λαού μας ("ο Λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά!"), κατηγόρησε τον κ. Μεϊμαράκη ότι ήταν αρχηγός των Κενταύρων (δείτε στο 0:18 του σχετικού βίντεο). Σε αυτήν την κατηγορία, απάντησε ο κ. Μεϊμαράκης: Στη συνέντευξη που πετσόκοψε η Χρυσή Αυγή και μετά χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως θα δείτε από το 12:37 και μετά, ο αρχηγός της ΝΔ, όχι μόνο είπε ότι δεν ήταν Κένταυρος, αλλά χαριτολογώντας είπε ότι η κατηγορία Τσίπρα "του φτιάχνει το προφίλ του Δεξιούλη", αφού τον έπιασαν ψηφοφόροι της ΧΑ και του είπαν ότι "αφού ήσουν Κένταυρος, θα σε ψηφίσουμε", ενώ στο τέλος έκλεισε λέγοντας "μην παρεξηγηθεί η ΧΑ".

Κοινώς: Η είδηση ότι ο Μεϊμαράκης είπε ότι οι Χρυσαυγίτες θα τον ψηφίσουν γιατί ήταν φασίστας, ή έστω Κένταυρος, είναι απάτη! Απάτη που ξεκίνησε η Χρυσή Αυγή και συνέχισε ο ΣΥΡΙΖΑ από εκεί που την άφησε η Χρυσή Αυγή!

Ήταν όμως πράγματι ο κ. Μεϊμαράκης "Κένταυρος", για να του αξίζει η αρχική κατηγορία του Τσίπρα;

Διαβάζοντας ένα παλιότερο άρθρο μιας αγωνίστριας του ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουμε ότι θεωρεί μεν ότι οι “Κένταυροι” και οι “Rangers” είχαν αρχηγούς τους, το Βασίλη Μιχαλολιάκο και το Μάνο Μανωλάκο (ό,τι είπε και η ΧΑ στο υστερόγραφό της), αλλά ότι ”Ομάδες κρούσης” τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ "τελούσαν υπό τις ευλογίες των προέδρων Μεϊμαράκη και Βουλγαράκη". Δηλαδή ότι ακόμα κι αν δεν ήταν Κένταυρος ο Μεϊμαράκης, εν τούτοις είχε σχέσεις με τα συγκοινωνούντα δοχεία του ακροδεξιού τραμπουκισμού.

Άρα, το κείμενο αυτό δεν ακυρώνει τελείως τον αρχικό ισχυρισμό του κ. Τσίπρα, ότι ο κ. Μεϊμαράκης ήταν "αρχηγός των Κενταύρων". Κι όμως, τον ακυρώνει και μάλιστα με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο!

Ο τελευταίος πολιτικός που μπορεί να κατηγορήσει έναν πολιτικό για τραμπούκο της Δεξιάς, βάσει του κειμένου αυτού, είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, αφού για να γίνει πρωθυπουργός και να φέρει το τρίτο μνημόνιο, δε δίστασε να συνεργαστεί με τον κ. Καμμένο, το όνομα του οποίου φιγουράρει στο ίδιο κείμενο, ως "ήρωας" των ομάδων των τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ και "πρωτοπαλλήκαρο" των "φυτωρίων του Καλαμπόκα", με τη σημείωση ότι η ομάδα του  εμφανιζόταν στις διαδηλώσεις "με κράνη και ρόπαλα":

"Ομάδες δεξιών τραμπούκων, φυτώρια του Καλαμπόκα και άλλων ευγενών νέων.

Κάποτε ήταν γεμάτη η ΟΝΝΕΔ από δαύτους.

Να προσθέσω απλά ότι ήρωάς τους και πρωτοπαλλήκαρο σε πολλές εκδηλώσεις ήταν ο γνωστός, βουλευτής και σήμερα αρχηγός κόμματος, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Πάνος Καμμένος.
Τότε κάποιοι θα θυμούνται ότι στις διαδηλώσεις η συγκεκριμένη ομάδα εμφανιζόταν με κράνη και ρόπαλα, πράγμα που δείχνει εντόνως τις προθέσεις τους."


Α, ρε έρμε Τσίπρα...  Δεν κατάπινες ένα μαγκάλι κάρβουνα, πριν μιλήσεις για Κενταύρους;

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Ν. 1863/1989 Άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949

ΝΟΜΟΣ ΑΡΙΘ. 1863

Άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή:

Άρθρο 1
  1. Η περίοδος από την αποχώρηση των Στρατευμάτων κατοχής μέχρι 31.12.1949 αναγνωρίζεται ως «περίοδος εμφυλίου πολέμου».
  2. Όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται ο όρος «συμμοριτοπόλεμος» αντικαθίσταται με τον όρο «εμφύλιος πόλεμος» και όπου «συμμορίτες» με τον όρο «Δημοκρατικός Στρατός».
  3. Διατάξεις συντακτικών πράξεων, ψηφισμάτων, νόμων, διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων, που είναι αντίθετες με τις διατάξεις του παρόντος καταργούνται.

Άρθρο 2

Αίρονται οι οποιεσδήποτε συνέπειες από καταδίκες αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και όσων έλαβαν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο που επιβλήθηκαν από κακουργοδικεία, εφετεία, τακτικά ή έκτακτα στρατοδικεία, ναυτοδικεία ή αεροδικεία για πράξεις που είχαν σχέση με συμμετοχή τους στην Εθνική Αντίσταση και τον εμφύλιο πόλεμο καθώς επίσης με τα κοινωνικά τους φρονήματα και γενικότερα με την κατά διαστήματα πολίτικη ανωμαλία από την απελευθέρωση και μέχρι 24 Ιουλίου 1974, οι δε ποινές διαγράφονται από τα δελτία του ποινικού μητρώου.

Άρθρο 3
  1. Δικαίωμα σύνταξης από το Δημόσιο Ταμείο κατά τις διατάξεις των άρθρων 2 εως 14 του Ν. 1543/1985 (ΦΕΚ 73) έχουν όσοι είχαν ενταχθεί σε ανταρτικές ομάδες ή οργανώσεις του άρθρου 9 του Ν. 1285/1982 ή στο «Δημοκρατικό Στρατό» και κατέστησαν διαρκώς ανίκανοι συνεπεία οποιουδήποτε παθήματος, τραύματος ή νόσου που οφείλεται αποκλειστικά στις εμφύλιες συγκρούσεις ή συμπλοκές ή σε βίαια περιστατικά ή σε αντίποινα ή σε κακουχίες κατά τη διάρκεια της φυλάκισης ή σε εκτόπιση ή σε εξορίες, για τη δράση τους ή τα κοινωνικά τους φρονήματα, εφ' όσον αποδεδειγμένα το πάθημα έχει άμεση σχέση με τις συγκρούσεις αυτές και εφ' όσον αυτό έλαβε χώρα καθόλο το χρονικό διάστημα από την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής μέχρι τη λήξη του εμφυλίου πολέμου ή και μετά τη λήξη του ή εφ' όσον κατέστησαν ανίκανοι συνεπεία νόσου που οφείλεται σε κακουχίες ή σε εκτοπίσεις ή σε εξορίες.
  2. Η νόσος πρέπει, στην τελευταία αυτή περίπτωση, να εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων αυτών ή μέσα σε ένα εξάμηνο από τη λήξη τους.
  3. Η ένταξη στις ανταρτικές ομάδες ή οργανώσεις του άρθρου 9 του Ν. 1285/1982 αποδεικνύεται με πιστοποιητικό αγωνιστή της εθνικής αντίστασης του άρθρου 10 του Π.Δ. 379/1988 (ΦΕΚ 136), η δε ένταξη στο «Δημοκρατικό Στρατό» με οποιοδήποτε επίσημο στοιχείο ή αν λείπουν στοιχεία, με ένορκη βεβαίωση δύο μαρτύρων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου.

Άρθρο 4
  1. Δικαίωμα σύνταξης από το Δημόσιο Ταμείο, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για τη συνταξιοδότηση των πολιτών από τον άμαχο πληθυσμό έχουν όσοι δεν είχαν ενταχθεί σε ανταρτικές ομάδες ή οργανώσεις ή στο «Δημοκρατικό Στρατό» και κατέστησαν διαρκώς ανίκανοι συνεπεία τραύματος που οφείλεται αποκλειστικά στις εμφύλιες συγκρούσεις ή συμπλοκές ή σε βίαια περιστατικά ή σε αντίποινα, εφ' όσον τα γεγονότα αυτά έλαβαν χώρα στο χρονικό διάστημα από την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής μέχρι τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, καθώς και από έκρηξη βλημάτων ή εκρηκτικών μηχανημάτων κάθε είδους, που τοποθετήθηκαν ή εγκαταλείφθηκαν από τον «Εθνικό» ή το «Δημοκρατικό Στρατό» ή από άλλες ένοπλες οργανώσεις και αν ακόμη ο τραυματισμός αυτός επήλθε μετά τη λήξη των εμφύλιων συγκρούσεων.
  2. Επίσης δικαιούνται σύνταξη και όσοι από τους αναφερόμενους στην προηγούμενη παράγραφο κατέστησαν ανίκανοι συνεπεία νόσου που οφείλεται αποκλειστικά σε κακουχίες κατά τη διάρκεια της φυλάκισης ή αιχμαλωσίας ή εκτόπισης ή εγκλεισμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σε εξορίες, για τη δράση τους ή τα κοινωνικά τους φρονήματα, έστω και αν τα γεγονότα αυτά έλαβαν χώρα μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Η νόσος πρέπει να εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων αυτών ή μέσα σε ένα εξάμηνο από τη λήξη τους.
  3. Η σύνταξη που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου αυτού χορηγείται εφ' όσον το ποσοστό μείωσης της ικανότητας για εργασία ανέρχεται τουλάχιστον σε 25%.

Άρθρο 5
  1. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα για συνταξιοδότηση με βάση τις διατάξεις του παρόντος, έχουν δε θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα για την ίδια αιτία με βάση άλλες διατάξεις, δικαιούνται να επιλέξουν τη μία από τις δύο συντάξεις.
  2. Δικαίωμα σύνταξης κατά τις διατάξεις του νόμου αυτού έχουν και οι χήρες, οι γονείς, τα ανάπηρα τέκνα και οι ανάπηρες άγαμες ή διαζευγμένες θυγατέρες ή αδελφές με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%, όσων από τους αναφερόμενους στα άρθρα 3 και 4 του νόμου αυτού σκοτώθηκαν ή εκτελέστηκαν ή πέθαναν ή εξαφανίστηκαν, καθώς και όσων πεθαίνουν μετά την απόκτηση δικαιώματος σύνταξης ή, ενώ είχαν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, πέθαναν μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού ή και μετά από αυτήν, χωρίς να έχουν αναγνωρίσει δικαίωμα σύνταξης, εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων που ισχύουν για τις οικογένειες αναπήρων πολέμου οπλιτών.
  3. Ως προς το ποσό της σύνταξης και τα επιδόματα ανικανότητας των δικαιούχων του άρθρου 4 του νόμου αυτού, εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις των άρθρων 80 και 105 του Κώδικα Πολεμικών Συντάξεων, όπως ισχύουν για τους ανάπηρους πολίτες από τον άμαχο πληθυσμό.
  4. Ως προς την απόδειξη του τραυματισμού και του είδους του παθήματος, τη σχέση του με τα γεγονότα που κατά τα άρθρα 3 και 4 του νόμου αυτού παρέχουν δικαίωμα σύνταξης, το όργανο που προσδιορίζει το ποσοστό αναπηρίας, το συντάξιμο ποσοστό ανικανότητας, την απόδειξη του θανάτου, τη διαδικασία απονομής της σύνταξης και τα δικαιολογητικά, έχουν ανάλογη εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 3, 5, 7, 8, 12, 13 και 14 του Ν. 1543/1985. Πιστοποιητικό αγωνιστή εθνικής αντίστασης υποβάλλεται όπου απαιτείται.
  5. Τα οικονομικά αποτελέσματα από την εφαρμογή του νόμου αυτού αρχίζουν από την 1η του επόμενου μήνα μετά την υποβολή της αίτησης για συνταξιοδότηση.

Άρθρο 6

Η ισχύς αυτού του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεσή του ως νόμου του Κράτους.

Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 1989

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΤ. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΑΝΤ. ΣΑΜΑΡΑΣΦ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ
Θεωρήθηκε και τέθηκε η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους.

Αθήνα, 18 Σεπτεμβρίου 1989

Ο ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
Φ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ