Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Ο "Σωτήρας" Παπανδρέου

Πριν λίγες ημέρες, βγήκε η είδηση ότι το γερμανικό «Focus» που είχε προκαλέσει σάλο με τα προκλητικά εξώφυλλά του που παρουσίαζαν την Αφροδίτη της Μήλου με παρατεταμένο το μεσαίο δάχτυλο και την παλάμη, επανήλθε με διθυράμβους για τον Γιώργο Παπανδρέου, χαρακτηρίζοντάς τον «Σωτήρα των Ελλήνων»!

Αρχικά, ανέφερα από αυτό το blog ότι η είδηση είναι κατασκευασμένη. Εν τούτοις, η είδηση είναι πέρα για πέρα αληθινή, αφού στα περιεχόμενα του τεύχους της 20 Δεκεμβρίου του Focus, υπάρχει η σειρά:

Ρεπορτάζ: 54 ΟΙ ΕΠΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ 2010: 4 Γιώργος Παπανδρέου: Ο Σωτήρας των Ελλήνων

Το ερώτημα πλέον είναι: Αν ο Παπανδρέου είναι Σωτήρας, είναι Σωτήρας ποίων; Των Ελλήνων ή των Δανειστών τους;

Tο περιοδικό με τα πρωτοσέλιδα και τα άρθρα που έχει ως τώρα δημοσιεύσει, δείχνει ότι είναι κατευθυνόμενο από τους δανειστές της Ελλάδος και ότι δεν είναι τίποτε άλλο από μοχλός πιέσεων προς την κυβέρνηση. Τώρα που οι πιέσεις πιάσανε τόπο, και η Ελλάδα δέθηκε χειροπόδαρα στο άρμα της Τρόικας των ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ, δεν έχουν κανένα λόγο να μην συγχαίρουν ως "τέταρτο καλύτερο διαχειριστή της κρίσης" τον "Σωτήρα" Παπανδρέου.

Πόσο σημερινή είναι απόψη του Λένιν πως όταν ο αντίπαλος σε συγχαίρει για τις αποφάσεις σου, είσαι λάθος...

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Γραικυλισμοί Παπανδρέου στη Σοσιαλιστική Διεθνή

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, και διεφάνη ότι κι άλλες χώρες της Ευρωζώνης είχαν παρόμοια προβλήματα, ενεφανίσθη στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους, το ρατσιστικό ακρωνύμιο P.I.G.S. (Portugal, Italy/Ireland, Greece, Spain) που ως λέξη στα αγγλικά σημαίνει "γουρούνια".

Σε ένα θαυμάσιο άρθρο του Καθ. κ. Ευγένιου Τριβιζά, εξηγείται εμπεριστατωμένα γιατί ο όρος PIGS που στιγματίζει αδίκως συλλήβδην ολόκληρoυς λαούς, είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.

Αγνοώντας τις σοβαρές επιπτώσεις της αποδοχής ενός τέτοιου όρου, όπως διεφάνησαν από το δοκίμιο του κ. Τριβιζά, και αντίθετα με το πνεύμα της άμεσης επίσημης διαμαρτυρίας του τέως Υπουργού Οικονομικών της Πορτογαλίας Μανουέλ Πίνιο (που οδήγησε στην κατάργηση της επίσημης χρήσης του όρου σε πολλούς κύκλους), ο κ. Παπανδρέου από το έδρανο του Συνεδρίου των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, χαριεντίστηκε λέγοντας ότι είναι υπερήφανος που είναι... "PIG"!


Αν και διακατέχομαι από έντονο αυτοσαρκαστικό πνεύμα, εν τούτοις, θεωρώ ότι κάπου πρέπει να γνωρίζουμε πού βρίσκονται τα όρια. Η ερώτησή μου είναι απλή:

Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε έναν ξένο ηγέτη, σε ένα αντίστοιχο του Συνεδρίου των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, παγκόσμιο φόρουμ να συμπεριφέρεται έτσι; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να φανταστείτε ποτέ τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενζαμίν Νετανιάχου, να πει με καμάρι στα Ηνωμένα Έθνη ότι είναι "oven dodger" ("φυγάς φούρνων") ή, παλιότερα, τον πάλαι ποτέ πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής Νέλσωνα Μαντέλα να "αυτοσαρκάζονταν", κατά της τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, λέγοντας ότι καμαρώνει όταν οι λευκοί τον αποκαλούν "caffer" ("κάφρο");

Γιατί ο πρωθυπουργός της χώρας μας παίρνει τον εαυτό του (και τελικά το λαό μας) τόσο ελαφρά; Μήπως γιατί τελικά δεν πιστεύει ότι αξίζουμε τίποτε περισσότερο από ό,τι τα γουρούνια; Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι το αντίθετο της σοβαροφάνειας δεν είναι ο γραικυλισμός;