Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Κριτική στην ομιλία Κουτσούμπα περί Μητσοτάκη

Ενδιαφέρουσα ήταν η ομιλία του κ. Κουτσούμπα την ειδική συνεδρίαση της Βουλής στη μνήμη του Κ. Μητσοτάκη. Για το ύφος και ήθος της, ουσιαστικά μίλησε ο κ. Κουτσούμπας λέγοντας ότι ούτε ισοπεδωτικοί, ούτε επιεικείς είναι μαζί του, αλλά ότι στις καθαρές πολιτικές του θέσεις, αντιπαρατέθηκαν με πολιτικά επιχειρήματα. Πράγματι, αυτό συνέβη και γενικά αυτό είναι και το νόημα που βγαίνει από την καλοδιατυπωμένη ομιλία.
Εν τούτοις, υπάρχει κάποια σημεία που χρίζουν περαιτέρω συζήτησης ή κρίσης.
Λέει ο κ. Κουτσούμπας ότι ο κ. Μητσοτάκης:
από την αρχή ήταν ανοιχτός στην προοπτική ελεύθερης πολιτικής δράσης του ΚΚΕ, μέχρι το σημείο βέβαια που και το ίδιο θα περιόριζε τους στόχους και τη δράση του στα όρια και τα πλαίσια της αστικής διαχείρισης
Λυπάμαι, αλλά αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές ή έστω ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε να κάνει παλινωδίες στο θέμα της νομιμοποίησης και συμμετοχής του ΚΚΕ στο πολιτικό γίγνεσθαι και μάλιστα μόλις ένα χρόνο πριν την πτώση της χούντας:


Ο κ. Μητσοτάκης πρότεινε τότε από το Παρίσι, την επιστροφή του Γλύξμπουργκ και του Καραμανλή, για τη σύσταση μιας μεταβατικής κυβέρνησης που θα συμμετείχαν όλες οι "υγιείς πολιτικές δυνάμεις χωρίς βεβαίως τους κομμουνιστές". Πού φαίνεται εδώ να είναι "ανοικτός στην προοπτική ελεύθερης δράσης του ΚΚΕ", έστω και "στα όρια της αστικής διαχείρισης", και μάλιστα "από την αρχή", όταν απέκλειε το ΚΚΕ από μια μεταβατική κυβέρνηση, μόλις ένα χρόνο πριν τη νομιμοποίησή του; Το ότι υπήρξε ανοικτός σε ένα οριοθετημένο ΚΚΕ, ήταν όχι μια "καθαρή θέση" (όπως ισχυρίζεται το ΚΚΕ ότι είχε γενικώς ο κ. Μητσοτάκης), αλλά μια τακτική αναδίπλωση για την εξυπηρέτηση της προσωπικής του πολιτικής ανέλιξης.

Πολύ σωστά καταλήγει ο κ. Κουτσούμπας στην τοποθέτηση ότι ο κ. Μητσοτάκης:
Ήταν από τις πολιτικές προσωπικότητες του αστικού κόσμου, που κατάλαβε σχετικά νωρίς, ότι για την αντιμετώπιση του εργατικού, λαϊκού, του κομμουνιστικού κινήματος δεν αρκούσε η καταστολή, οι διώξεις, αλλά επιβαλλόταν και η προώθηση πολιτικών μέτρων συμμετοχής και ενσωμάτωσής τους τελικά στο αστικό πολιτικό σύστημα.
Όμως, ο ΓΓ του ΚΚΕ δε μπορεί να θυμηθεί πότε ο κ. Μητσοτάκης πέτυχε την (πρόσκαιρη) συμμετοχή και ενσωμάτωση του κομμουνιστικού κινήματος στο αστικό πολιτικό σύστημα και με τι συνέπειες. Στο βιογραφικό του κ. Μητσοτάκη, εμφανίζει όλες τις σημαντικές ημερομηνίες, εκτός από τη χρονιά-ταμπού για το Παπαρηγικό ΚΚΕ: Το 1989! Αυτή είναι και η εποχή ακριβώς που το ΚΚΕ (που το 1981 και 1985 είχε 11% και 10%), μέσα από τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου (της Δεξιάς), όπου πρόεδρος ήταν ο Χαρίλαος Φλωράκης και Γραμματέας ο Λεωνίδας Κύρκος, συμμετείχε στις συγκυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα. Είναι αλήθεια, ότι ο κ. Κουτσούμπας υπήρξε ο πρώτος στο ΚΚΕ που δημόσια αναγνώρισε ως λανθασμένη εκείνη την επιλογή και μάλιστα λίγες μέρες πριν εκλεγεί ΓΓ του ΚΚΕ. Απλά το έκανε μόλις... 24 χρόνια μετά το "βρώμικο '89". Είναι επίσης πραγματικό ότι αυτοί που πίεσαν από μέσα το ΚΚΕ να συμμετάσχει στις κυβερνήσεις που απετέλεσαν το εφαλτήριο του Μητσοτάκη στον πρωθυπουργικό θώκο, μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ από τον Συνασπισμό, φιγουράρουν στο Συνασπισμό/ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, τη ΛαΕν, ή συνοδοιπορούν με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Μεγάλο μέρος της ηγετικής ομάδας και της βάσης του ΚΚΕ του 1989-91, έφυγε τότε από το ΚΚΕ και ένα σημαντικό μέρος πλέον είναι πλήρως αφομοιωμένο στο αστικό πολιτικό σύστημα, συμμετέχοντας στην καπιταλιστική κυβερνητική διαχείριση, είτε μέσω του ΠΑΣΟΚ ή του ΣΥΡΙΖΑ. Καταλύτης για αυτό, ήταν ο κ. Μητσοτάκης και ο κυβερνητισμός που τους πρότεινε. Ας το θυμόμαστε και αυτό...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου