Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Ministry of Education, Research and Religious Affairs

Λίγες ώρες μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας διαμόρφωσε το νέο του υπουργικό συμβούλιο. Οι δημοσιογράφοι στάθηκαν στα παλιά ή νέα πρόσωπα της κυβέρνησης, στα παλιά και νέα tweet τους, στις αλλαγές των ονομάτων των υπουργείων, στο ποιοι ορκίστηκαν με πολιτικό και ποιοι με θρησκευτικό όρκο, κλπ. Ελάχιστη συζήτηση έγινε, όμως, για κάτι που προσωπικά θεωρώ αδιανόητο: Το υπουργείο στο οποίο θα υπάγεται η Παιδεία και η Έρευνα, ονομάζεται πλέον "Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων".

Για να βεβαιωθώ ότι δεν αντιδρώ υπερβολικά, μετέφρασα την ονομασία στην αγγλική και ζήτησα από εξέχοντες βρεταννούς πανεπιστημιακούς να μου πουν σε ποια χώρα θα πίστευαν ότι υπάρχει "Ministry of Education, Research and Religious Affairs". Όλοι αρχικά ανέφεραν τη Μέση Ανατολή, πχ Σαουδική Αραβία ή Ιράν, αλλά κάνοντας μια διαδικτυακή αναζήτηση, με μεγάλη έκπληξη, ανακάλυπταν ότι είναι στην Ελλάδα!

Πώς φτάσαμε σε μια χώρα που κυβερνά (δεύτερη φορά) Αριστερά, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, σε μια χώρα της ΕΕ, στη χώρα που γέννησε την Παιδεία και την Έρευνα, η λέξη "έρευνα" να συντάσσεται δίπλα στα "θρησκεύματα"; Πρόκειται να τον απόλυτο αχταρμά, που έχει όμως και βαθιές ρίζες και σύγχρονες επιρροές!

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η εκκλησία εισχώρησε στην παιδεία και την εξανδραπόδισε, εξαλείφοντας οτιδήποτε αμφισβητούσε την Αλήθεια του Κυρίου και απαγορεύοντας την επιστημονική έρευνα. Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα, όταν μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, την ελληνόφωνη παιδεία ήλεγχε το Ιερατείο, με βάση τα προνόμια που είχε από τον Σουλτάνο. Γαι το τελευταίο, τι χρειάν έχομεν άλλων μαρτύρων, όταν στην Ελληνική Νομαρχία του Ανωνύμου του Έλληνος, διαβάζουμε:
Ἀφοῦ, λέγω, τὸ ἱερατεῖον ἠθέλησε νὰ ἑνώσῃ τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἐντάλματα μὲ τοὺς πολιτικοὺς νόμους, διὰ νὰ τιμᾶται ἐν ταὐτῷ καὶ νὰ ὁρίζῃ χωρὶς δυσκολίαν, ἐκατάλαβεν, ὅτι ἀναγκαῖον ἦτον πρότερον νὰ τυφλώσῃ τὸν λαὸν μὲ τὴν ἀμάθειαν, διὰ νὰ στερεώσῃ καλλιότερα τὸν σκοπόν του, καὶ οὕτως ἐπροσπάθησεν νὰ ἐσβήσῃ κάθε σπουδὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὑπερασπίσθη τὴν ἀμάθειαν.
Αἱ ἐπιστῆμαι, ὁποὺ πρότερον ἤνθιζον, ἄρχισαν νὰ μαρανθῶσι, τὰ σχολεῖα ἐσφαλίσθησαν, οἱ διδάσκαλοι ἐμωράνθησαν, καὶ ἡ ἀλήθεια μὲ τὴν φιλοσοφίαν ἐξωρίσθησαν. Ἄλλο βιβλίον δὲν εὑρίσκετο, εἰμὴ τὰ πονήματα τῶν ἱερέων. Κάθε φιλόλογος ἄλλο δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἀναγνώσῃ, εἰμὴ τὰ θαύματα καὶ τοὺς βίους τῶν ἁγίων, καὶ οἱ ταλαίπωροι Ἕλληνες, ἀγκαλὰ καὶ φιλελεύθεροι, ὑστερημένοι ὅμως ἀπὸ τὸ φῶς τῆς φιλοσοφίας, ἔγιναν σχεδὸν δοῦλοι κατὰ συνήθειαν, μεμεθυσμένοι δὲ ἀπὸ τὴν ἀμάθειαν καὶ δεισιδαιμονίαν, ὑπήκουον καὶ ἐφοβοῦντο τοὺς τυράννους των, χωρὶς νὰ ἠξεύρουν τὸ διατί. Ἕνας ἀφορισμὸς τοῦ ἀρχιερέως ἐτρόμαζεν τόσα μιλλιούνια ἀνθρώπων. Ὦ δεισιδαιμονία, πόσον φοβερὰ εἶσαι ἀνάμεσα εἰς τὰ ἀνθρώπινα πάθη, καὶ πόσον οὐτιδανώνεις τὴν ἀνθρωπότητα, ὅταν κυριεύσῃς τὰς ψυχὰς τῶν ἁπλῶν καὶ ἀμαθῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι τόσον ἀπομωρώνονται, ὁποὺ τρέμουσιν εἰς τὴν ψευδῆ λαλιάν σου, καθὼς τὰ βρέφη φοβοῦνται ἕνα ὄφιν ξύλινον, ἢ ἕνα χαλκοῦν λέοντα!
Η λογική του σφικτού εναγκαλισμού εκκλησίας-παιδείας συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, με μάλιστα από το ξενόφερτο Βαυαρικό καθεστώς. Το 1833, το Υπουργείο Παιδείας πρωτοονομάστηκε "Γραμματεία επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως", και έκτοτε έχει πάρει διάφορα πιο κοσμικά ονόματα, με συνηθέστερο το "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων".

Το ελληνικό κράτος, στα σχεδόν 200 χρόνια της ζωής του, κι ενώ προσπαθεί να φορέσει έναν "ευρωπαϊκό μανδύα", δεν έχει κάνει διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας και αυτό αντανακλάται κυρίως στην εμπλοκή της εκκλησίας στην παιδεία. Επειδή, κάποιοι μπορούν να πουν ότι δε γίνεται εύκολα ο διαχωρισμός εκκλησίας-παιδείας, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι του Λένιν του πήρε 2 μήνες μέχρι να εκδώσει το διάταγμα του Διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους και των Σχολείων από την Εκκλησία, αλλά ήδη από τον πρώτο μήνα της επανάστασης, είχε εκδώσει άλλα νομοθετήματα που περιόριζαν δραστικά τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους. Αν λοιπόν υπήρχε η θέληση, θα μπορούσε να είχε ήδη κάνει ο κ. Τσίπρας το διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, όπως για παράδειγμα  από την πρώτη μέρα που έγινε πρωθυπουργός ορκίστηκε με πολιτικό όρκο (είναι και το μόνο που έκανε προς την κατεύθυνση αυτή).

Από τα παραπάνω, εξηγείται μόνο γιατί το υπουργείο ονομάζονταν τα τελευταία χρόνια "Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων". Για το πώς φτάσαμε στο σημερινό του όνομα, πρέπει να δούμε ποια λέξη αφαιρέθηκε και ποια προστέθηκε στην ονομασία και γιατί: 
  • Η λέξη "Εθνική" αφαιρέθηκε γιατί ενεργοποιεί τα εθνομηδενιστικά αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ (που φροντίζει να ονομάζει αριστερά / διεθνιστικά / αντιρατσιστικά). Έτσι, ο όρος αυτός καταργείται με ταχύτατους ρυθμούς από παντού, πχ οι "εθνικές εκλογές" μετονομάστηκαν φέτος σε... "γενικές εκλογές"! Είναι λυπηρό, τέτοιοι εθνικοί όροι να αντιμετωπίζονται με ανυποληψία από το επίσημο κράτος και να τους καπηλεύονται οι ακροδεξιοί εθνοπροδότες.
  • Η λέξη "Έρευνα" προστέθηκε γιατί έπρεπε κάπου να κολλήσει, για να κάνει με κάτι... τριάδα, λες και παίζουμε κουμ-καν! Αποτελεί ντιρεκτίβα της ΕΕ, ο "εξορθολογισμός των δημοσίων δαπανών", μέσα και από την ελάττωση του αριθμού των υπουργείων, που γίνεται με τη συνένωση προϋπαρχόντων υπουργείων "συναφών και αλληλοκαλυπτομένων αρμοδιοτήτων". Έτσι, κατά καιρούς, ακούμε διάφορα απίθανα ονόματα υπουργείων, πχ το αμέσως προηγούμενο όνομα του υπουργείου ήταν "Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων". Τότε, του κόλλησαν τον Πολιτισμό, τώρα την Έρευνα, για να κάνει τριάδα (σε αυτήν την παρτίδα κουμ-καν, ποιος είναι ο Jocker, το έχετε καταλάβει, αρκεί να θυμηθείτε να το... μεταφράσετε στα ελληνικά).
Σκοπός του παρόντος πονήματος, ήταν η περιγραφή της τρικυμίας εν κρανίω των προοδευτικών αριστερών και υπερσυντηρητικών ακροδεξιών κυβερνητικών εταίρων, που οδήγησε στο να τοποθετηθούν δίπλα-δίπλα, το θύμα και ο θύτης, η Έρευνα και τα Θρησκεύματα. Οποία αισχύνη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου