Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

"Οι Financial Times άλλαξαν στάση για το Μακεδονικό" ή "Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται"

Έχω γίνει κουραστικός πλέον με το να μιλάω για την καταστροφική κουλτούρα του copy-paste στο διαδίκτυο (και τα ΜΜ"Ε"), που διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις, είτε από αφέλεια, είτε από υστεροβουλία.
Τις τελευταίες ημέρες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας πληθώρας διαδικτυακών και εντύπων δημοσιευμάτων που ισχυρίζονται ότι δήθεν οι Financial Times άλλαξαν στάση για το Μακεδονικό, αναγνωρίζοντας τάχα τα εθνικά δίκαια των Ελλήνων στη θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ. Δεν θα αναφέρω συγκεκριμένα δημοσιεύματα, αρκεί μια διαδικτυακή αναζήτηση για όρους όπως "Αλέξανδρος" "Financial Times", κλπ.

Τι όμως συνέβη πραγματικά; Γίναμε μάρτυρες μιας οβιδιακής μεταμόρφωσης; Λυπάμαι, αλλά όχι... Απλά, το κράμα του φασισμού, των ευσεβών πόθων, του copy-paste και της αμορφωσιάς ξανάκανε πάλι το θαύμα του. Για να διαφανεί αυτό, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους:
  • Στις 12 Σεπτεμβρίου, οι Financial Times δημοσίευσαν ένα Special Report, Republic of Macedonia 2013, με τίτλο "Mood stays buoyant in spite of ethnic stress". Σε αυτό, υπάρχει φωτογραφία από την ανέγερση ενός αγάλματος 30 και πλέον μέτρων του Αλεξάνδρου στα Σκόπια και αναφέρεται η στάση της Ελλάδας περί σφετερισμού.
  • Στις 19 Σεπτεμβρίου, οι Financial Times δημοσίευσαν ένα γράμμα αναγνώστη, με τίτλο "Alexander – the great Macedonian", που απαντούσε στο προηγούμενο άρθρο των Financial Times. Σε αυτό, ο αναγνώστης σχολίαζε αρνητικά τη στάση της Ελλάδας, αναρωτώμενος ρητορικά γιατί οι "Μακεδόνες" δε θα μπορούσαν να ανεγείρουν ένα άγαλμα για το "Μακεδόνα" βασιλιά τους.
  • Στις 23 Σεπτεμβρίου, οι Financial Times δημοσίευσαν ένα γράμμα αναγνώστη, με τίτλο "Two Macedonian traditions separated by a thousand years", που απαντούσε στο προηγούμενο γράμμα προς τους Financial Times. Σε αυτό, ο συγκεκριμένος αναγνώστης, συμφωνούσε μεν με τον προηγούμενο αναγνώστη, ως προς τη στάση της Ελλάδας, χαρακτηρίζοντάς την "παράλογη, επικίνδυνη και ενδεικτική της έλλειψης πολιτικής συνοχής και του αυξανόμενου χάους στην Ελλάδα", αλλά ταυτόχρονα αναγνώριζε ότι ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνας και ότι οι 2 "μακεδονικές" πολιτιστικές παραδόσεις έχουν μεταξύ τους ένα χάσμα 1000 ετών που δεν μπορεί να κλείσει με το συμβολικό συσχετισμό της σημερινής "Δημοκρατίας της Μακεδονίας" και του "κατακτητή της Περσίας", για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι "η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ανταποκρίθηκε απερίσκεπτα στις γελοιότητες των Ελλήνων, επί του ονόματος του κράτους".
Για να καταλάβουμε τι σημαίνουν τα παραπάνω, ώστε να διαβλέψουμε τη στάση της εφημερίδας ως προς το Μακεδονικό, θα πρέπει απαραιτήτως να γνωρίζουμε τους βασικούς κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και πρακτικής: Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς, το μόνο από τα 3 δημοσιεύματα, για του οποίου το περιεχόμενο έχουν ευθύνη οι Financial Times και εκφράζει την επίσημη θέση τους, είναι το πρώτο (Special Report, Republic of Madeconia 2013). Τα άλλα δύο είναι γράμματα αναγνωστών προς τον εκδότη κι εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των δύο αναγνωστών, όχι της εφημερίδας. Οι εφημερίδες αναδημοσιεύουν ενυπόγραφα γράμματα προς τον εκδότη τους, αποποιούμενες την ευθύνη για το περιεχόμενό τους, η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους επιστολογράφους. Συνήθως, υπάρχει μόνο περιορισμός ως προς το μέγεθος, το περιεχόμενο και το ύφος των επιστολών (δηλαδή, μπορεί να μη δημοσιευθούν μακροσκελή, άσχετα ή υβριστικά γράμματα). Κατά τα άλλα, οι εφημερίδες διασφαλίζουν το δικαίωμα της πολυφωνίας και της ελεύθερης έκφρασης των αναγνωστών τους, δημοσιεύοντας όλα τα γράμματα που λαμβάνουν. Έτσι, μέσα σε 4 ημέρες, οι Financial Times δέχθηκαν να δημοσιεύσουν 2 γράμματα αναγνωστών τους, που ως προς το κατά πόσον ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, είχαν εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη.

Όπως καταλάβατε, αυτό ουδεμία σχέση έχει με κάποια αλλαγή στάσης της εφημερίδας, ως προς το Μακεδονικό. Αποδεικνύει όμως πόσο εύκολα κάποιοι γίνονται παπαγαλάκια. Αυτό όμως που έχει μεγαλύτερη αξία είναι το εξής: Ποιοι έχουν συμφέρον από τη διάδοση ειδήσεων που αφορούν την δήθεν αλλαγή στάσης της Δύσης ως προς τη διένεξη περί του ονόματος; Δε μπορεί να μη γνωρίζουν τη δημοσιογραφική δεοντολογία και πρακτική, εφημερίδες, όπως το Πρώτο Θέμα που μετάφρασε όποιο μέρος του δεύτερου γράμματος το συνέφερε, βάφτισε "άρθρο" το γράμμα στον εκδότη και κότσαρε και τίτλο στο άρθρο: "FT: «Ο Μ. Αλέξανδρος ήταν Έλληνας Μακεδόνας»!". Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που εμφανίζονται τέτοιες ειδήσεις. Έχω βρει στο παρελθόν παρόμοιο "άρθρο" που ισχυρίζονταν ότι τάχα ο ειδικός διαμεσολαβητής Νίμιτς είχε πάρει το μέρος της Ελλάδας, στο θέμα του ονόματος. Ο λόγος είναι ότι όλοι αυτοί οι ψιθυριστές είναι φασίστες που θέλουν να κρατούν το ηθικό των αντιδραστικών ψηλά, με το να τους ενθαρρύνουν ότι τάχα "έχουν συμμάχους". Με τον ίδιο τρόπο, ενθαρρύνουν και άλλους να δεχθούν τις θέσεις τους, αφού αυτές τελικά "θα δικαιωθούν με τη μεσολάβηση των ισχυρών".

Τέλος, για να είμαι απόλυτα ακριβοδίκαιος, θα πρέπει να παραδεχθώ ότι, όντως, υπάρχει κάπου που οι Financial Times "δικαιώνουν" την Ελλάδα. Αυτό φυσικά δε βρίσκεται στα δύο γράμματα προς τον εκδότη, αλλά στην ίδια την Ειδική Αναφορά, που οι φασίστες ούτε καν διάβασαν. Συγκεκριμένα, αποκαλεί τον Μέγα Αλέξανδρο "ancient Greek warrior king" (αρχαίο έλληνα βασιλιά-πολεμιστή). Δηλαδή, τελικά οι Financial Times όντως αναγνωρίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο ως Έλληνα, αλλά αυτό βρίσκεται στην Ειδική τους Αναφορά κι όχι εκεί που το "ανακάλυψαν" οι φασίστες, δηλαδή στο γράμμα ενός αναγνώστη προς τον εκδότη.

Τι σημαίνει όμως αυτό για τις ελληνικές θέσεις; Απολύτως τίποτα! Δεν είναι η πρώτη φορά που η Δύση "δικαιώνει" την Ελλάδα στο θέμα της ιστορικότητας του Αλεξάνδρου. Θυμίζω ότι η χολιγουντιανή ταινία "Αλέξανδρος" δεν αφήνει περιθώρια για το τι εθνικότητας ήταν ο μεγάλος στρατηλάτης, όταν πχ εμφανίζει τον Αλέξανδρο να εμψυχώνει τους στρατιώτες του, λέγοντάς τους ότι στο μέλλον θα λένε: "I was here this day at Gaugamela...for the freedom...and glory...of Greece!" ("Ήμουν εδώ αυτή την ημέρα στα Γαυγάμηλα... για την ελευθερία... και τη δόξα... της Ελλάδας!"). Μπορεί αυτή η φράση να αποκάρδιωσε τους ανιστόρητους σκοπιανούς εθνικιστές, αλλά αν ό,τι παίζεται στο πανί του Χόλυγουντ εκφράζει και τις πολιτικές θέσεις των ΗΠΑ, τότε το συνταγματικό όνομα της ΠΓΔΜ θα είχε αλλάξει! Αυτό που εμείς λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ως "διγλωσσία της Δύσης" (από τη μία μπορούν να αναγνωρίζουν το Μακεδόνα Αλέξανδρο ως Έλληνα, αλλά από την άλλην να αναγνωρίζουν την ΠΓΔΜ ως "Μακεδονία"), στην πραγματικότητα αποτελεί χαρακτηριστικό της πολιτικής του ιμπεριαλισμού, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται για ιστορικά ή εθνικά δίκαια, αλλά μόνο για γεωπολιτικά συμφέροντα. Αυτό θα έπρεπε να το θυμάται πολύ καλά, ο κ. Σαμαράς με την απίστευτη διπλωματική ήττα που υπέστη (και μαζί του και η χώρα μας), όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών. Συγκεκριμένα, "πέτυχε" να συμφωνήσουν οι εταίροι της ΕΟΚ, ότι δε θα αναγνώριζαν κάποια γιουγκοσλαβική δημοκρατία που θα αποτελούσε απειλή για κράτος-μέλος της ΕΟΚ. Αφού η ΠΓΔΜ ενέμενε στη θέση της για την ονομασία "Μακεδονία", ο κ. Σαμαράς θεώρησε ότι αυτό ήταν αρκετό για να θεωρηθεί αλυτρωτισμός, αφού έθετε σε αμφισβήτηση το 1/3 της Ελλάδας, κι έτσι γύρισε στην Ελλάδα λέγοντας ότι "λύθηκε το πρόβλημα του ονόματος". Ορίστηκε, τότε, από την ΕΟΚ μια επιτροπή διαιτησίας, η επιτροπή Μπαντεντέρ, για να κρίνει το θέμα. Ο κ. Σαμαράς δεν έδωσε σημασία και η ελληνική θέση δεν εκπροσωπήθηκε επαρκώς στην επιτροπή, γιατί ο τότε Υπουργός Εξωτερικών θεωρούσε αυτονόητο ότι το όνομα "Μακεδονία" αποτελεί εθνική απειλή για την Ελλάδα. Εν τούτοις, η κατάπτυστη αυτή ΕΟΚική επιτροπή αναγνώρισε ότι "η χρήση του ονόματος «Μακεδονία» δεν θα μπορούσε να υπαινίσσεται καμία εδαφική διεκδίκηση έναντι άλλου Κράτους", αφού "η Δημοκρατία της Μακεδονίας αποποιήθηκε κάθε εδαφική διεκδίκηση". Οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί του κ. Σαμαρά οδήγησαν τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή στην απόφαση να απολύσει ο ίδιος προσωπικά τον Υπουργό Εξωτερικών, κ. Σαμαρά (ναι, αυτόν που σήμερα εκλήθη να μας βγάλει από την κρίση και θα φέρει την ανάκαμψη).

Το επιμύθιο είναι ότι δε μπορεί κανείς να περιμένει από τους ιμπεριαλιστές που κινούνται με βάση τα δικά τους συμφέροντα, να αναγνωρίσουν τα εθνικά μας δίκαια και άρα να μας υποστηρίξουν. Το ξαναζήσαμε και το 1922 και το 1974 και το 1996. Όποιος πιστεύει ότι η Δύση θα αλλάξει γνώμη για το "Μακεδονικό", απλά και μόνο γιατί ένα άρθρο των Financial Times (ή ακόμα χειρότερα, ένα γράμμα προς τον εκδότη τους) αποκαλεί τον Αλέξανδρο "Έλληνα", πλανάται πλάνην οικτρά και όταν διαδίδει τέτοιες αυταπάτες, στην πραγματικότητα εξαπατά και τους υπόλοιπους.
Επιτροπή Μπατεντέρ υιοθέτησε την άποψη «ότι, επιπλέον, η Δημοκρατία της Μακεδονίας αποποιήθηκε κάθε εδαφική διεκδίκηση, όποια και αν είναι με διακηρύξεις, χωρίς να υπάρχει ασάφεια και με υποχρεωτική ισχύ στο διεθνές δίκαιο. Ότι, συνεπώς, η χρήση του ονόματος «Μακεδονία» δεν θα μπορούσε να υπαινίσσεται καμία εδαφική διεκδίκηση έναντι άλλου Κράτους». - See more at: http://www.imma.edu.gr/imma/history/19.html#sthash.4Fz2Y7ZS.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου