Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Ο Λογοκλόπος κ. Βαρουφάκης

Πριν λίγες ημέρες, ο Καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας κ. Ιωάννης Βαρουφάκης, στο πρωινό του ΑΝΤ1, ανέφερε: «Μα δεν τη θέλουμε τη δόση, σας λέω. Αυτή είναι η δόση του ηρωινομανή.»


Αν κάνουμε ένα απλό google search, βλέπουμε ότι χιλιάδες σελίδες αναπαράγουν αυτήν την εντυπωσιακή πραγματικά φράση. 

Λυπάμαι όμως, αλλά ο κ. Καθηγητής διέπραξε ένα από τα μεγαλύτερα ακαδημαϊκά ολισθήματα, αυτό της λογοκλοπής. Λογοκλόπος είναι αυτός που παρουσιάζει απόψεις ή φράσεις άλλων, χωρίς παραπομπή στην πηγή προέλευσής τους, οπότε έτσι τις εμφανίζει ως δικές του απόψεις. Ο Καθ. κ. Βαρουφάκης λοιπόν έκλεψε τη φράση αυτή από το... Νίκο Μπελογιάννη!

Ο μεγάλος αγωνιστής του ΚΚΕ, Νίκος Μπελογιάννης, αναφερόμενος στην οικουμενική κυβέρνηση Μεταξά, Παπαναστάση, Τσαλδάρη, Καφαντάρη, Μιχαλακόπουλου και Σοφούλη, με πρωθυπουργό το Ζαΐμη (4 Δεκεμβρίου 1926), γράφει το 1945:

Ο Πάγκαλος, καθώς είδαμε, τα είχε κάνει όλα θάλασσα και περισσότερο απ' όλα τα δημόσια οικονομικά. Ο Καφαντάρης, λοιπόν, σαν υπουργός των Οικονομικών βάλθηκε τώρα να τα συμμαζέψει, να τα «νοικοκυρέψει» με τον τρόπο του. Αμέσως, λοιπόν, άρχισε να διακηρύχνει ότι βρήκε το σωτήριο φάρμακο, που θα βρέξει στους Έλληνες το μάνα και θα μεταβάλει την Ελλάδα σε παράδεισο. Το γιατρικό τούτο ήταν η σταθεροποίηση της δραχμής και μέσο για την επιτυχία της το εξωτερικό δάνειο, δηλαδή τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου λέγανε, και μπορεί βέβαια να σωνόσαντε αυτοί που το 'λεγαν, τα πλήρωνε όμως ακριβά η Ελλάδα. Η μέθοδος τούτη έμοιαζε πια με τη συνηθισμένη και άθλια ιστορία ενός αδιόρθωτου μορφινομανή -καλύτερη παρομοίωση δεν μπορεί κανείς να βρει- που μια ένεση μορφίνης τον καταπραΰνει προσωρινά, μα τον καταεξαντλεί σε λίγο, για να τον κάνει αργότερα να ζητάει μεγαλύτερη δόση, μέχρις ότου, σκουπίδι πια, βρεθεί κοκαλιασμένος στα βαγόνια του λαρισαϊκού. Ίδια κι απαράλλακτη έμοιαζε η ιστορία κι η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της χώρας, κι ο Καφαντάρης στην ουσία δεν φιλοδόξησε τίποτα περισσότερο από το να τους κάνει κάμποσες ενέσεις μορφίνης και με τη συνδρομή του Βενιζέλου αργότερα καταφέρανε να τα στείλουν στο... βαγόνι, δηλαδή στη χρεοκοπία. 

Νίκος Μπελογιάννης 
Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα 
Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1998 
Κεφάλαιο Δέκατο έκτο 
Ο Μύθος της Σταθεροποίησης 
α) Ενέσεις και εκβιασμοί 
σελ 207

Κι επειδή κάποιος μπορεί να πει: "Μα άλλο 'μορφινομανής' που αναφέρει ο Μπελογιάννης κι άλλο 'ηρωινομανής' που αναφέρει ο Βαρουφάκης", να υπενθυμίσω ότι η ηρωίνη είναι διακετυλιωμένη μορφίνη που μέσα στον οργανισμό μετατρέπεται σε μορφίνη. Επειδή η μορφίνη είναι φυσικό προϊόν, ενώ η ηρωίνη προέρχεται από χημική κατεργασία, η μορφινομανία ήταν ιστορικά παλαιότερη από την ηρωινομανία, ενώ το γεγονός ότι η ηρωίνη είναι πιο λιποδιαλυτή, της επιτρέπει να έχει το ίδιο αποτέλεσμα με τη μορφίνη, με μικρότερη ποσότητα. Γι' αυτό η ηρωινομανία επικράτησε...

Ο κ. Καθηγητής, βάσει της ακαδημαϊκής δεοντολογίας, έπρεπε να πει: «Μα δεν τη θέλουμε τη δόση, σας λέω. Αυτή είναι η δόση του ηρωινομανή, όπως είπε σε μια αντίστοιχη περίπτωση πριν περίπου ένα αιωνα, ο Νίκος Μπελογίαννης». Το ότι δεν το έκανε, τον κάνει όμοιο με το χειρότερο φοιτητή του, που αντιγράφει ένα κείμενο από το διαδίκτυο και το παρουσιάζει ως εργασία του... Όταν ξανάρθει η συζήτηση για την ανώτατη εκπαίδευση, ας θυμηθούμε πόσοι καθηγητές αγνοούν την δεοντολογία...

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Ο Καρατζαφέρης κι ο... Νασρεδίν Χότζας!


Κάποτε, ο Νασρεδίν Χότζας δανείστηκε, για λίγες μέρες, μία μεγάλη κατσαρόλα, από ένα γείτονά του. Πριν επιστρέψει την κατσαρόλα, έβαλε μέσα της ένα κατσαρολάκι. Βλέποντας το κατσαρολάκι, ο γείτονας ρώτησε: «Τι είναι αυτό;» κι ο Χότζας απάντησε: «Η κατσαρόλα σας γέννησε.»

Ο γείτονας παραξενεύτηκε, αλλά δέχτηκε και τα δύο σκεύη. Μερικές μέρες αργότερα, ο Χότζας ξαναδανείστηκε τη μεγάλη κατσαρόλα, αλλά δεν την επέστρεψε. Όταν ο γείτονας ζήτησε πίσω την κατσαρόλα, ο Χότζας του είπε λυπημένα: «Η κατσαρόλα σου μας άφησε χρόνους!»

«Μην λες ανοησίες, Χότζα μου», είπε ο γείτονας. «Οι κατσαρόλες δεν πεθαίνουν».

«Σοβαρά; Δεν πεθαίνει;», αναρωτήθηκε ο Χότζας. «Δεν σε είδα, όμως, να σου έκανε εντύπωση όταν άκουσες ότι η κατσαρόλα σου είχε γεννήσει.»

Φαίνεται ότι ο κ. Καρατζαφέρης δε γνωρίζει την παραπάνω ιστορία (ίσως γιατί ο Νασρεδίν Χότζας είναι μουσουλμάνος). Αλλοιώς, θα γνώριζε το επιμύθιό της, ότι δηλαδή αν κάποιος αποδεχθεί μια απρέπεια γιατί από αυτήν έχει κάποιο όφελος, νομιμοποιεί αυτόματα και όσα συνεπάγονται από αυτή την απρέπεια, οπότε θα πρέπει να δεχθεί και τις αρνητικές τους επιπτώσεις που μπορεί τελικά να υποσκελίζουν το όποιο αρχικό πρόσκαιρο όφελος.

Είμαι από τους υποστηρικτές του No Platform, μιας πολιτικής που συνοψίζεται στη θέση ότι η Άκρα Δεξιά έχει εκπέσει του δικαιώματος να αντιμετωπίζεται ως ακόμα ένας ισότιμος πολιτικός χώρος κι αυτό γιατί έχει ανάγει τη μισάνθρωπη πολιτική, φυλετική, θρησκευτική, κλπ μισαλοδοξία και βία, σε κυρίαρχη ιδεολογία, μέσο προπαγάνδας και πρακτική. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να της επιτρέπεται κανένα βήμα παρουσίασης των θέσεών της στην κοινωνία. Ειδικά, ο λαός μας έχει υποστεί τεράστιες επιπτώσεις από τον οργανωμένο Φασισμό, όπως τη δικτατορία του Μεταξά, το δωσιλογισμό της Κατοχής, τα Δεκεμβριανά, την τρομοκρατία της "ανάπαυλας" του 1945, τον Εμφύλιο, της Μετεμφυλιοπολεμική τρομοκρατία, τη Χούντα των Παπαδόπουλου-Ιωαννίδη, την ΕΟΚΑ Β' και τον Αττίλα. Όλα αυτά τα εθνικά δεινά, αρκούν για να δικαιολογήσουν τη μηδενική ανοχή που πρέπει να επιδείξει ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος στην Άκρα Δεξιά.

Στις πρώτες εκλογές που ο ΛΑ.Ο.Σ. συμμετείχε, ως "εθνοπατριωτική" διάσπαση της ΝΔ, τις Βουλευτικές Εκλογές του 2004, του κόμμα κ. Καρατζαφέρη συγκέντρωσε το 2.2% των ψήφων, ποσοστό κάτω του ορίου του 3% που απαιτείτο για είσοδό του στη Βουλή. Από την άλλη, η "παραδοσιακή" Άκρα Δεξιά, ούτε καν πλησιάζε το όριο του 3%: Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2000 (Εθνική Συμμαχία - Γρ. Μιχαλόπουλος 0.21% & Πρώτη Γραμμή - Κ. Πλεύρης 0.18%) και τις Βουλευτικές Εκλογές του 2004 (Ελληνικό Μέτωπο - Μ. Βορίδης 0.09%). Το γεγονός αυτό, έπεισε τον καιροσκόπο Καρατζαφέρη να εγκαταλείψει την πολιτική της σιωπηλής απόρριψης της Άκρας Δεξιάς που ακολουθούσε η ΝΔ (μια πολιτική που έμοιαζε με το No Platform που ανέφερα πιο πάνω) και να προχωρήσει ανοικτά στο προξενιό με την Άκρα Δεξιά. Το όφελος για αυτόν ήταν ότι στις επόμενες εκλογές (Βουλευτικές Εκλογές 2007) κατάφερε μαζί με τις ψήφους της Άκρας Δεξιάς, να πιάσει 3.8%, κι έτσι να μπει στη Βουλή. Το όφελος όμως για την Άκρα Δεξιά ήταν μεγαλύτερο και πολλαπλό: Ως τότε, η Άκρα Δεξιά ήταν πολιτικά περιθωριοποιημένη. Αυτός την αντιμετώπισε ως ισότιμο εταίρο. Χάρη στην ελεγμένη σταυροδότηση, η Άκρα Δεξιά κατάφερε να εκλέξει τα πρωτοπαλλήκαρά της, εις βάρος των άλλων μελών του ΛΑ.Ο.Σ. που προέρχονταν από το χώρο της ΝΔ (οι ψήφοι των μη ακροδεξιών ψηφοφόρων του ΛΑ.Ο.Σ. ήταν διεσπαρμένοι σε διαφόρους βουλευτές, ενώ των ακροδεξιών, σε πολύ συγκεκριμένα ακροδεξιά άτομα που ήρθαν στο ΛΑ.Ο.Σ. μετά το προξενιό, για αυτό και σε κάθε σχεδόν εκλογική περιφέρεια, πρώτευαν σε σταυρούς προτίμησης).

Δηλαδή, με τη βουλευτοποίηση της Άκρας Δεξιάς, το ΛΑ.Ο.Σ. "νομιμοποίησε" την πολιτική ύπαρξη της Άκρας Δεξιάς, την πριμοδότησε με αριθμό βουλευτικών εδρών πολλαπλάσιο του ποσοστού της και τελικά λειτούργησε ως βήμα για τη διάδοση των πολιτικών θέσεων της Άκρας Δεξιάς. Μπορεί να πει κανείς, ότι η Άκρα Δεξιά χρησιμοποίησε το ΛΑΟΣ και τη δεξιά εσωκομματική δυσαρέσκεια στη ΝΔ, ακριβώς όπως ένας ιός προσβάλλει ένα υγιές κύτταρο, που χρησιμοποιεί τους φυσιολογικούς κυτταρικούς μηχανισμούς για τον πολλαπλασιασμό του: Χρησιμοποίησε, δηλαδή, τους κομματικούς μηχανισμούς του ΛΑΟΣ για τη δική της πολιτική προβολή, για τη διάδοση της δικής της ατζέντας. Και κυρίως, η βουλευτοποίησή της, και πρόσφατα η υπουργοποίησή της, αποτέλεσε Κολυμβήθρα του Σιλωάμ, αφού τη νομιμοποίησε.

Τότε πια η Άκρα Δεξιά, είδε ότι από το ΛΑΟΣ δεν έχει τίποτε άλλο να πάρει. Η προίκα της απενοχοποίησης, της βουλευτοποίησης και της υπουργοποίησης, ήταν ό,τι περισσότερο θα μπορούσε να της δώσει ένας φορέας του μεγέθους του ΛΑΟΣ. Από δω και πέρα, "καθαρμένη" μπορεί να βρίσκεται εις τα αγκάλας του κόμματος του έτερου καιροσκόπου, του κ. Σαμαρά.

Είναι βέβαιον ότι ο κ. Σαμαράς ποντάρει στην πριμοδότηση του κόμματός του από τους ψηφοφόρους του ΛΑΟΣ. Βραχυπρόθεσμα, μπορεί να έχει δίκιο. Δεν καταλαβαίνει ότι οι κολεγιές με την Άκρα Δεξιά, θα του βγουν τόσο ξυνές, όσο και του κ. Καρατζαφέρη. Κι αυτό, όχι μόνο γιατί θα δώσουν στο ΠΑΣΟΚ δικαιώματα να μιλήσουν για την "Επάρατη Δεξιά", αλλά γιατί η Άκρα Δεξιά θα παρασιτήσει στη ΝΔ, όπως έκανε και στο ΛΑΟΣ, για λογαριασμό της. Θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση ιστορικά στελέχη της ΝΔ που θα πρέπει να την αντιμετωπίσουν ως πολιτικό εταίρο, θα πιέσει σε ξενοφοβικές πολιτικές, κλπ.

Η τακτική που ακολουθεί η Άκρα Δεξιά είναι τόσο παλιά, όσο και η ίδια η πολιτική και ονομάζεται "Εισοδισμός". Ο Εισοδισμός συνίσταται στην είσοδο -μυστικά ή φανερά- οπαδών μιας ιδεολογίας που αυτόνομα δε θα μπορούσε να έχει σημαντική απήχηση, σε κάποιον μεγαλύτερο πολιτικό φορέα με σκοπό τη χρησιμοποίηση των μηχανισμών του, για την προώθηση της πολιτικής ατζέντας των εισοδιστών. Εντυπωσιακότερη περίπτωση εισοδισμού ήταν ο τελευταίος ηγέτης του ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης, που τελικά πέτυχε τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Ο εισοδισμός είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε χρεωκοπημένες πολιτικές ιδεολογίες, ειδικά στους Τροτσκιστές και τους Φασίστες. Οι πρώτοι παρασιτούν στα κομμουνιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, οι δεύτεροι στα κεντροδεξιά. Όπως φαίνεται από παλιά συνέντευξη ακροδεξιών στο ΕΝΑ (στην οποία εμφανίζεται κι ο 21χρονος τότε Βορίδης), η ελληνική ακροδεξιά από τη τις αρχές της μεταπολίτευσης είχε ακολουθήσει εισοδιστικές τακτικές.

Και για να ξαναγυρίσουμε στον κ. Καρατζαφέρη... Μετά την αποσκίρτηση των 2 ακροδεξιών του ΛΑΟΣ, ο κ. Καρατζαφέρης και οι εναπομείναντες συνεργάτες του, τους επιτίθενται, για την αγνωμοσύνη που επέδειξαν. Όταν όμως ο κ. Καρατζαφέρης τους έβγαζε από το περιθώριο, για να μπει κι αυτός στη Βουλή, ήταν καλά, όπως ήταν καλά για το γείτονα του Νασρεδίν, όταν ο τελευταίος επέστρεφε την κατσαρόλα με το "νεογέννητο" κατσαρολάκι της! Όταν όμως αυτοί, βουλευτές πια και υπουργός ο ένας και υφυπουργός ο άλλος (κάτι που ούτε στον ύπνο τους δε θα μπορούσαν να φανταστούν, αν κατέρχονταν στις εκλογές μόνοι τους), αποφάσισαν να μεταπηδήσουν σ' ένα κόμμα εξουσίας, του κακοφάνηκε του κ. Καρατζαφέρη, όπως του γείτονα του Νασρεδίν, του κακοφάνηκε ότι η κατσαρόλα που "είχε γεννήσει", τελικά "πέθανε".

Όπως, ό,τι μπορεί να γεννήσει, μπορεί και να πεθαίνει, όποιος γίνεται βουλευτής, μπορεί να αλλάξει και κόμμα, κ. Καρατζαφέρη! Τουλάχιστον από το πάθημά σου, να διδαχθεί η ΝΔ, αλλά με το μικροπολιτικό κ. Σαμαρά, ούτε αυτό είναι πιθανόν...

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Η μεταπολιτευτική Δεξιά στα χειρότερά της...

Μέχρι το 1982, η Ελλάδα παρέμενε η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν είχε αναγνωρίσει ότι στα χρόνια της Κατοχής, υπήρξε Εθνική Αντίσταση. Τον Αύγουστο του 1982, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου κατέθεσε νομοσχέδιο υπέρ της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης. Η ΝΔ αρνήθηκε να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο, κι τότε αρχηγός της ΝΔ, Ευάγγελος Αβέρωφ, απείλησε από το βήμα της Βουλής ότι όταν η ΝΔ θα γίνει κυβέρνηση (κάτι που νόμιζε ότι θα γίνει... "σύντομα" - έγινε μετά από 8 χρόνια), θα καταργούσε το νόμο της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης και τελικά απέσυρε σύσσωμη την κοινοβουλευτική του ομάδα από την ψηφοφορία. Αξίζει να δει κανείς αυτό το αηδιαστικό βίντεο:

Για την Ιστορία, ο μόνος δεξιός βουλευτής που ψήφισε υπέρ του νομοσχεδίου, ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ενώ όταν το 1984, η ΝΔ έχασε τις ευρωεκλογές, ο Ευάγγελος Αβέρωφ εξαναγκάστηκε σε παραίτηση κι ο διάδοχός του, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, άλλαξε πολιτική.
Θα αναρωτηθεί, λοιπόν, κάποιος καλόπιστος: Μα αφού η ίδια η ΝΔ άλλαξε στάση, κάτι που φάνηκε και με την κατοπινή ιστορική της πορεία, τι νόημα έχει να επιστρέφει κανείς σε εκείνη την εποχή; Η απάντηση είναι απλή: Επειδή στην Πολιτική δεν υπάρχει παρθενογένεση, πρέπει να βλέπει κανείς την ιστορική συνέχεια κάποιων πραγμάτων.
  • Πρώτα από όλα, η τότε στάση της Δεξιάς παράταξης, ουσιαστικά ήταν ομολογία ενοχής: Η ΝΔ παραδέχονταν ότι ήταν ακόμα πολιτική και βιολογική συνέχεια του δοσιλογισμού.
  • Η ΝΔ τότε είχε κάνει μια ακροδεξιά στροφή. Προσπάθησε να προσεταιριστεί το χώρο της άκρας δεξιάς, ώστε να μπορεί να έχει εκλογικά οφέλη. Αποτέλεσμα, ότι ανέχτηκε ή και έκλεινε το μάτι σε κάθε λογής φασιστοειδές του παρελθόντος, και τελικά έθρεψε στον κόρφο της μια ολόκληρη γενιά από κρυπτοφασίστες. Σήμερα, βλέπει όλους αυτούς τους ανθρώπους να εχουν πλέον απογαλακτιστεί από τη ΝΔ και να έχουν δικό τους κόμμα, το ΛΑ.Ο.Σ. Αποκύημα εκείνης της περιόδου είναι αυτό το κομματικό μόρφωμα.
  • Είναι φανερό ότι ο ΛΑ.Ο.Σ. αποτελεί το δεξιό ψάλτη του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι κρατώντας το χώρο αυτό ζωντανό, κόβει ψήφους από τη ΝΔ. Όπως και για τη ΝΔ, η κολεγιά με την Άκρα Δεξιά της βγήκε ξυνή, το ίδιο θα γίνει και με το ΠΑΣΟΚ. Και ο πιο χαμένος θα είναι ο ελληνικός λαός, που θα έχει ένα φασιστικό καρκίνωμα.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

"Ευεργέτες" και "Φιλάνθρωποι"

Μια και τελευταία, πολύς λόγος γίνεται για ΜΚΟ, "εθελοντές" και "φιλανθρώπους" που υποκαθιστούν τις υποχρεώσεις του κράτους προς τους πολίτες, θα άξιζε να δείτε την τελευταία παράγραφο του 10ου κεφαλαίου "Η καταστροφή του 1897", του βιβλίου "Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα" (Σύγχρονη Εποχή) του Νίκου Μπελογιάννη (σελ 149-150). Σ' αυτήν, ο Μπελογιάννης αναφέρεται στους "ευεργέτες" που δεν ήταν τίποτα άλλοι από τους υπαίτιους του "ατυχούς πολέμου" του 1897 που κατέστρεψε οικονομικά την Ελλάδα (και ειδικότερα τα μέλη της "Εθνικής Εταιρίας" που σκηνοθέτησαν τον τυχοδιωκτισμό):

Ύστερ' από την καταστροφή, το δημοσιογραφικό όργανο της "Εθνικής Εταιρίας" δήλωσε, ότι "εξεπληρώθη ο σκοπός αυτής". Κι έπρεπε πια το ταχύτερο να γίνει "η πάντοθεν ζητουμένη ειρήνη"! Ο προδομένος λαός απάντησε τότε να γίνει αυστηρός έλεγχος για τη δράση αυτής της σπείρας. Ο Ράλλης όμως, παρ' όλο που παραδεχότανε στα λόγια τις αξιόποινες πράξεις που διέπραξε η "Εταιρία", "δεν ετόλμα να προβεί εις τοιούτον έργον ίνα μη εκτεθώσι πλείσθ' όσα πρόσωπα πολλών εν τοις Κυβερνητικοίς γραφείοις ή εν αυλικοίς κύκλοις εργαζομένων" (Καρολίδης). Μου φαίνεται πως δεν χρειάζονται πια περισσότερες αποδείξεις για να φανεί ποιοι ήταν οι εγκληματίες που κατάστρεψαν την Ελλάδα. Τα ίδια τα γεγονότα -όσα ξέρουμε- μιλάνε μοναχά τους και τους αποκαλύπτουν. Κι όμως, τους ντόπιους ένοχους της μεγάλης καταστροφής και του εθνικού ξεφτιλισμού του 1897, τον Συγγρό, το βασιλιά, το διάδοχο, την αυλή, τον Ράλλη, την "Εθνική Εταιρία" κλπ. μας τους έμαθαν στο σχολείο, στις εφημερίδες, στα βιβλία, παντού, τον ένα σαν "εθνικό ευεργέτη", το δεύτερο σαν "εθνομάρτυρα" βασιλιά, τον τρίτο σαν του "αητού το γιο" που μας οδήγησε στη δόξα και λοιπά, και λοιπά. Αλλά στην πραγματικότητα, όλων αυτών των ασυνείδητων και αφιλότιμων κακούργων, που βουλιάξανε στη συμφορά μιαν ολόκληρη χώρα, για να την παραδώσουν ύστερα δεμένη στους ξένους, η θέση τους έπρεπε να 'ναι πριν οδηγηθούν στην κρεμάλα, στις φυλακές που έχτισε ο ίδιος ο Συγγρός.