Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Νίκος Μπελογιάννης: Ο Άνθρωπος με το... Τριαντάφυλλο!

Ξέρω ότι διαβάζοντας τον τίτλο, θα θέλετε αυτόματα να πατήσετε το κουμπάκι "Σχόλια". Κι όμως... Αν δεχτούμε το εξώφυλλο του χτεσινού ένθετου της Ελευθεροτυπίας που αποτελεί το τελευταίο μέρος από τη σειρά "Οι Μεγάλες Δίκες", ο Μπελογιάννης θα πρέπει είναι ο Άνθρωπος με το... Τριαντάφυλλο!



Γιατί αυτό το πράμα που του έβαλαν να κρατάει, δε μοιάζει με τίποτα με Γαρύφαλλο, αφού τα φύλλα του δεν είναι επιμήκη και λυγισμένα:



Αντίθετα, είναι ωοειδή, όπως του τριαντάφυλλου!



Κατά τα άλλα, το ένθετο φαίνεται να είναι πολύ ενδιαφέρον. Περιέχει τα αρχεία των δικών Μπελογιάννη-Πλουμπίδη και πλούσιο φωτογραφικό αρχείο.

Μια λοιπόν και το έφερε η κουβέντα, ας μιλήσουμε για τις περιπέτειες του... γαρύφαλλου του Μπελογιάννη, που φαίνεται να μην έχουν τελειωμό... Από όσο ξέρω, στις γυναικείες φυλακές, κάποιες πολιτικές κρατούμενες επιτρέπονταν να έχουν γλάστρες με λουλούδια. Στη δίκη Μπελογιάννη, κάποια από αυτές τις κρατούμενες κατάφερε να δώσει στη σύζυγο του Νίκου Μπελογιάννη, Έλλη Ιωαννίδη, ένα ροζ γαρύφαλλο. Αυτή το πρόσφερε στο Μπελογιάννη, ο οποίος το κράτησε στο χέρι. Τη στιγμή εκείνη την απαθανάτισε κάποιος φωτογράφος. Έκτοτε, ο Μπελογιάννης έγινε "ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο". Όταν δολοφονήθηκε ο Μπελογιάννης, ο Πικάσσο έφτιαξε το περίφημο σκίτσο:


Έκτοτε, αυτό το γαρύφαλλο έχει ταλαιπωρηθεί, όσο κανένα άλλο άνθος! Πρώτα από όλα, σε πολλές φωτογραφίες έχει ρετουσαριστεί για να φαίνεται πιο έντονα. Σε πολλές μάλιστα έχει βαφτεί, όχι όμως με το φυσικό του ροζ, αλλά ως... κόκκινο, για να ταιριάζει με τα κομμουνιστικά σύμβολα! Η χρωματική παρέμβαση αυτή έφτασε να γίνει ακόμα και στο... σκίτσο του Πικάσσο! Το τελευταίο λοιπόν, το είδαμε χτες: Όχι μόνο (ξανα)έγινε κόκκινο, αλλά αυτή τη φορά, άλλαξε και είδος! Ακολούθησε την πορεία του κόκκινου γαρύφαλλου του βρεταννικού Εργατικού Κόμματος που επί Νηλ Κίννοκ έγινε κόκκινο τριαντάφυλλο, για να καταλήξει επί Μπλαιρ σε αυτό:



Συγκρίνοντας το τριαντάφυλλο των Εργατικών με το άνθος που κρατάει ο Μπελογιάννης, εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε ότι είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ! Ας συγχαρούμε λοιπόν το Θοδωρή Ε. Μπιτσαξάκη, που φέρεται να είχε την επιμέλεια του εξώφυλλου, που όχι μόνο άλλαξε το γαρύφαλλο του Μπελογιάννη σε τριαντάφυλλο, αλλά το έκανε και Μπλαιρικό!

2 σχόλια:

JohnyQ είπε...

σε παραπέμπω στο άρθρο "Όταν το photoshop ξαναγράφει την ιστορία ....."

και συγκερκιμένα σε ένα σχόλιο του Αλέξανδρου Δελάρζ

Ως εργαζόμενος εις τον κλάδον της φωτογραφίας και ως εκ τούτου καλός γνώστης της ψηφιακής επεξεργασίας μετά του γνωστού προγράμματος, είμαι εις θέσιν να γνωρίζω πόσο μπορεί να αλλάξει η πραγματικότητα με ελάχιστες παρεμβάσεις μη αντιληπτές από τον πολύ κόσμο.
Πολύ σπουδαίο πράμα η προπαγάνδα, σωστή τέχνη, να πείθεις τον κόσμο για πράματα κατα πως σε συμφέρουν. Κάτι το οποίο είναι ιστορικά αναγκαίο (η προπαγάνδα δηλαδή) κι όποιος λέει το αντίθετο είναι εκτός πραγματικότητας. Κάθε κοινωνικοπολιτικό σύστημα έχει ανάγκη να επιβιώσει γι’ αυτό και θα χρησιμοποιήσει στον έναν ή τον άλλο βαθμό την προπαγάνδα. Υπάρχει μια διαφορά: είναι αποτελεσματικότερη όταν ταυτίζεται με την ιστορική αλήθεια. Η κατάληψη του ράιχσταγκ
(η δίκη του μπελλογιάννη στην περίπτωση μας) είναι η ιστορική αλήθεια όπως καταγράφτηκε από τη φωτογραφική μηχανή εκείνου του καιρού που είχε το καταραμένο ελλάτωμα να καταγράφει την πραγματικότητα όπως ήταν τότε αλλά ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑ!
Όταν σε αφίσα της ΚΝΕ εμφανίζεται το ίδιο στιγμιότυπο σε μια έγχρωμη εκδοχή, ασφαλώς πρόκειται για μια παρέμβαση προπαγανδιστικού χαρακτήρα, η οποία όμως είναι μια (τεχνητή βεβαίως) προσπάθεια ακριβέστερης καταγραφής της ιστορικής αλήθειας.


Η αφαίρεση του σφυροδρέπανου (του γαρύφαλλου στην περίπτωσή μας)όμως είναι άλλο πράμα. Η αφαίρεσή του από τον προπαγανδιστή σημαίνει ότι η ιστορική αλήθεια ΕΝΟΧΛΕΙ.
Χμμμ, άρα ακόμα πλανιέται αυτό το φάντασμα πάνω από την Ευρώπη. Αμα δεν πλανιόταν, δεν θα πείραζε η ορίτζιναλ φωτό, νομίζω;

Αλέξανδρος Δελάρζ είπε...

Ο κόσμος είναι μικρός τελικά! Κι ο Μπιτσαξάκης δεν θα' κανε για ανθοπώλης :)

Δημοσίευση σχολίου