Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Οι άγνωστοι Οικολόγοι Πράσινοι και το εξίσου άγνωστο ένοχο παρελθόν τους

Μια και έχουμε πιάσει όλα τα κόμματα, ας πιάσουμε κι ένα που δεν έχει κανείς ιδέα από πρώτο χέρι, τι ταμπάκο φουμάρει... Το κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων που βάσει των τελευταίων δημοσκοπήσεων, θα είναι.... τρίτο κόμμα!

Έχουν ακουστεί κάποιες εξηγήσεις γιατί κανείς δεν τους γνωρίζει, αλλά είναι συνήθως... "αβασάνιστες" και αποπροσανατολιστικές:
  • "Είναι νέος πολιτικός χώρος". Φυσικά, ένας νέος πολιτικός χώρος δε μπορεί να γίνει γνωστός από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά το κίνημα των πρασίνων στην Δ. Ευρώπη υπάρχει από την δεκαετία του 1970! Και στην Ελλάδα υπήρχαν διάφορες οικολογικές κινήσεις από τη δεκαετία του 1980 (οι "Οικολόγοι Εναλλακτικοί" είχαν και μια έδρα στο κοινοβούλιο το 1989), άρα δεν είναι τόσο καινούργιοι, όσο νομίζουμε...
  • "Είναι αποκλεισμένοι από τα ΜΜΕ". Σίγουρα, τα ΜΜΕ, ιδιωτικά και δημόσια, παίζουν το παιγνίδι των κυριάρχων κομμάτων και δε θέλουν να ακουστούν ισχυρά οι φωνές που αμφισβητούν το δικομματισμό. Όμως, τον αποκλεισμό από τα ΜΜΕ τον έχουν κι άλλα κόμματα, σε μεγάλο βαθμό, και μάλιστα κόμματα με μεγάλη ηλικία και ιστορικές ρίζες στον Τόπο, με χαρακτηριστικότερο το παλαιότερο κόμμα της Ελλάδος, το ΚΚΕ. Υπάρχει κανείς που να μην ξέρει το ΚΚΕ; Γιατί το ξέρουν όλοι, όταν τα ΜΜΕ αποσιωπούν τις θέσεις του; Το ξέρουν γιατί το ΚΚΕ βρίσκεται στο πλευρό των ανθρώπων, όταν αυτοί αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Σε ποιον αγώνα, σε ποια διεκδίκηση, σε ποια δύσκολη στιγμή βρέθηκαν δίπλα σου οι οικολόγοι, που σήμερα θέλουν και την ψήφο σου; Παντελώς άγνωστοι είναι κι αυτό αποτελεί επιλογή τους!
  • "Οι οικολόγοι είναι πολλοί και διασπασμένοι". Είναι αλήθεια ότι κάποιοι απίθανοι, πχ Βεργής, Παπανικόλας, κα, βλέποντας ότι ο όρος "οικολογία" πουλάει σε αφελείς με στοιχειώδεις οικολογικές ανησυχίες, δε δυσκολεύτηκαν να τον χρησιμοποιήσουν στα κόμματα που φτιάξαν. Επίσης, ο Συνασπισμός, το κόμμα της ελαστικής προσαρμογής σε ό,τι μπορεί να μεταφραστεί σε εκλογικά οφέλη, ακολουθώντας τα τεχνάσματα των ΒεργηδοΠαπανικολήδων, δε δυσκολεύτηκε να κολλήσει στο όνομά του την προσθήκη "και της οικολογίας". Επιπλέον, οι "Οικολόγοι Εναλλακτικοί" έχουν προσχωρήσει στο ΕΝΑΝΤΥΑ. Εδώ όμως θα ασχοληθούμε με τους "Οικολόγους Πράσινους" που χρησιμοποιούν το λογότυπο των Πράσινων της Γερμανίας και άρα εμφανίζονται ως "οι επίσημοι". Όμως παρότι εμφανίζονται ως έχοντες τη διαπίστευση ενός καθιερωμένου ευρωπαϊκού ριζοσπαστικού κινήματος, εξακολουθούν να είναι και πάλι αόρατοι! Το να έχουν τέτοια "προίκα" και να παραμένουν αόρατοι, σημαίνει είτε ότι δεν έχουν αυτήν την προίκα, είτε ότι είναι ανίκανοι ή ανίδεοι!
Εγώ όμως θα προχωρήσω βαθύτερα... Είναι όντως αλήθεια ότι από την εποχή της δημιουργίας του οικολογικού κινήματος στη Δυτική Ευρώπη, έχουν αφυπνιστεί συνειδήσεις. Ακόμα και οι εχθροί του περιβάλλοντος, είναι πια υποχρεωμένοι να υπακούουν σε κάποιους κανόνες που επεβλήθησαν, λόγω των πιέσεων που δέχτηκαν από το οικολογικό κίνημα. Θα ήμουν άδικος αν δεν το αναγνώριζα αυτό. Παράλληλα όμως, εκτός από αυτόν τον αναμφίβολα κοινωνικά προοδευτικό ρόλο, οι πράσινοι έπαιξαν έναν τρομερό αντιδραστικό πολιτικό ρόλο στην Δυτική Ευρώπη:
  • Ο ριζοσπαστισμός, όταν αποπολιτικοποιείται, αποτελεί μπούμερανγκ για την κοινωνία. Το κίνημα των πρασίνων αποτελεί κλασσική τέτοια περίπτωση. Από την αρχή χάθηκε από το ριζοσπαστικό αυτό κίνημα που αμφισβήτησε τα μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης ανατολής και δύσης που αδιαφορούσαν για τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον, η σύνδεσή του με τα συνολικά πολιτικά ζητήματα. Δεν αναδείχτηκε ποτέ ότι για τον καπιταλισμό, η επιλογή της καταστροφής του περιβάλλοντος, ήταν ενσυνείδητη πολιτική επιλογή, χάριν των πρόσκαιρων κερδών και της απληστείας του. Δε συνδέθηκε ποτέ η επίθεση του καπιταλισμού στο περιβάλλον με την επίθεσή του στους ανθρώπους και στα δικαιώματά τους. Κι έτσι, το κίνημα αυτό, δεν έκανε ποτέ μια συνολική πολιτική ανάλυση, ως όφειλε, αφού είχε μπει στις αρένες της πολιτικής ζωής.
  • Επιπλέον, εκτός από πολιτικά, τα ζητήματα του περιβάλλοντος είναι πρώτα από όλα... οικολογικά! Η οικολογία είναι επιστημονικός κλάδος της βιολογίας. Κανείς, δε μπορεί να κατανοήσει σε βάθος τα οικολογικά ζητήματα, αν εκτός από πολιτική σκέψη, δεν έχει οικολογικό-βιολογικό επιστημονικό υπόβαθρο. Οι περισσότεροι όμως που μπήκαν στο χώρο των πρασίνων, δεν είχαν ούτε και οικολογικές επιστημονικές ή έστω τεχνοκρατικές γνώσεις! Πολλοί από αυτούς "φυσιολάτρες", ήταν στην πραγματικότητα νεολουδίτες, δηλαδή αρνητές κάθε επιστημονικής και τεχνολογικής εξέλιξης, ή άτομα που θεωρούσαν αφελώς ότι υπάρχουν "φυσικές λύσεις" για κάθε πρόβλημα. Δηλαδή, το οικολογικό κίνημα παρέμεινε έρμαιο κάποιων που μολονότι θεωρούσαν εαυτούς και πολιτικούς και οικολόγους, είχαν και ανώριμη πολιτική σκέψη και άγνοια της επιστήμης της οικολογίας!
  • Δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να μας διαφεύγει ότι ριζοσπαστικοί χώροι που δεν έχουν αντικαπιταλιστικό επανασταστικό χαρακτήρα , όπως πχ τα κομμουνιστικά κόμματα, λειτουργούν τελικά ως ιδεολογικοί Δούριοι Ίπποι στο κίνημα, αφού μέσα από το σεκταρισμό τους, πετυχαίνουν την αποδυνάμωση του κινήματος. Δηλαδή, ακούσια αποτελούν συμμάχους του καπιταλιστικού συστήματος. Σε μια χώρα όπως η Δυτική Γερμανία, όπου το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έχει μεγάλη ιστορία στο ξεπούλημα του κινήματος, και άρα υπήρχε γόνιμο έδαφος για την ενίσχυση ενός αριστερού αντικαπιταλιστκού πόλου, εμφανίστηκε το κίνημα της οικολογίας. Καρπώθηκε αυτό τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την κράτησε μακρυά από την σοσιαλιστική προοπτική, τόσο με την αποπολιτικοποίηση του οικολογικού προβλήματος, όσο και με την (εν πολλοίς δικαιολογημένη) αντισοβιετική του οικολογική ρητορική. Επιπλέον, η άκριτη πασιφιστική του στάση, έκανε ζημιά στο ειρηνιστικό κίνημα, αφού του αφαίρεσε εν πολλοίς τον αντιμπεριαλιστικό του χαρακτήρα.
  • Στην Ελλάδα, οι Οικολόγοι Πράσινοι φέρονται να είναι θετικοί σε συγκυβερνήσεις με ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ. Επιπλέον, φαίνεται πως ακολουθώντας τον καιροσκοπισμό του Συνασπισμού, παίζουν το ψηφοθηρικό χαρτί των μειονοτήτων στην Ελλάδα. Γι' αυτό και οι εναγγαλισμοί τους με το φιλοσκοπιανό "Ουράνιο Τόξο" και τα φιλοτουρκικά στοιχεία της Θράκης. Αυτά από μόνα τους δείχνουν πόσο "συνειδητοποιημένος" χώρος "αρχών" είναι...
  • Και τέλος, το σημαντικότερο: Αυτός ο προβληματικός πολιτικός χώρος των Πρασίνων, έδειξε το φαρισαϊσμό, την υποκρισία και την ανυπαρξία ηθικής του, όταν μπήκε στην γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ. Ο πιο συμπαθής από τους πολιτικούς του, ο Γιόσκα Φίσερ, έγινε υπουργός Εξωτερικών. Οι πασιφιστές πράσινοι λοιπόν κατέλαβαν την κορυφή της Γερμανικής Διπλωματίας. Υπήρχαν αφελείς που έλεγαν ότι ίσως αυτό θα σήμαινε ως και την... απομάκρυνση της Γερμανίας από το ΝΑΤΟ! Αντ΄αυτού, τι έγινε; Ο "πασιφιστής" Φίσερ ενορχήστρωσε τη διπλωματική επιθετικότητα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εις βάρος της Γιουγκοσλαβίας, υπεραμύνθηκε των "βομβαρδισμών για την Ειρήνη" εις βάρος αυτής της χώρας και ήταν ο πρώτος Γερμανός πολιτικός που διέταξε γερμανικά στρατεύματα να κάνουν πόλεμο, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο "ειρηνιστής" Φίσερ είναι αυτός που συναίνεσε στη στιγνή δολοφονία 1200 Γιουγκοσλάβων αμάχων, στην ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της χώρας, στο διαμελισμό της και τη δημιουργία ιμπεριαλιστικά ελεγχόμενων προτεκτοράτων. Ο "οικολόγος" Φίσερ συνδιέταξε την καταστροφή της φύσης της Γιουγκοσλαβίας. Και το πιο αηδιαστικό: Ο "πολέμιος της πυρηνικής ενέργειας ακόμα και για ειρηνικούς σκοπούς" Φίσερ είναι αυτός που βομβάρδισε με ραδιενεργά όπλα "απεμπλουτισμένου ουρανίου" τη Γιουγκοσλαβία, ενώ ήταν γνωστές οι καταστροφικές τους συνέπειες στην υγεία των ανθρώπων και στα οικοσυστήματα, από το 1991, όταν χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στο Ιράκ.
Θαυμάστε λοιπόν τον "οικολόγο" "ειρηνιστή" εγκληματία πολέμου, τη στιγμή που ένας γυμνός ακτιβιστής, αηδιασμένος από τις άθλιες δικαιολογίες περί του "ανθρωπιστικού" βομβαρδισμού, του πετά συμβολικά μια φούσκα με κόκκινη μπογιά:

video

Ερωτώ λοιπόν:

Έχουν οι πανελληνίως άγνωστοι "Οικολόγοι Πράσινοι" δεσμούς με τους Πράσινους Γερμανούς; Αν ναι, πώς κρίνουν τον γνωστότερο Πράσινο Γερμανό, κ. Γιόσκα Φίσερ; Συμφωνούν κι αυτοί με τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας;

Αρκετά λοιπόν με αυτό το νέο απίθανο δεκανίκι του Δικομματισμού...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου