Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Ιατρικό παράδοξο: 90χρονός πάσχει από παιδική νόσο!

Πρωτομαγιά σήμερα κι οι εργάτες όλου του κόσμου, γιορτάζουν την ημέρα της τάξης τους, Και τη γιορτάζουν ανεξάρτητα από τη χώρα που ζουν, την εθνική τους καταγωγή, το χρώμα του δέρματός τους, την εργασία που κάνουν, όλοι μαζί. Όλοι, "πλην Λακεδαιμονίων": Των Ελλήνων εργατών που για ακόμα μια φορά γιορτάζουν χώρια!

Δε θα μπω σε βαθιές αναλύσεις για το πόσο είναι σωστή η επιλογή ύπαρξης και δράσης του ΠΑΜΕ (που ιδρύθηκε από το ΚΚΕ), και τι τακτική και στρατηγική θα έπρεπε να ακολουθήσει απέναντι στη ΓΣΕΕ (που επίσης ιδρύθηκε κάποτε από το ΚΚΕ). Θα καταθέσω απλά μερικές σκέψεις και προβληματισμούς...

Εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα, έχουμε πια συνηθίσει στους χωριστούς εορτασμούς της Εθνικής Αντίστασης, από την εποχή σχεδόν που αυτή αναγνωρίστηκε επίσημα στην Ελλάδα. Παρόμοια, έχουμε συνηθίσει στους χωριστούς εορτασμούς της Θυσίας του Κιλελέρ. Επίσης, από την ίδια περίοδο, κάθε πολιτικό κόμμα, έχει δική του κίνηση ειρήνης (ΕΕΔΥΕ, ΚΕΑΔΕΑ, ΑΚΕ, ΚΙΠΑΕΑ). Ακόμα χειρότερα, στις φοιτητικές εκλογές, κάθε παράταξη εκδίδει δικά της αποτελέσματα (μέσα σε αυτή τη σήψη, υπάρχουν άραγε πολλοί που να καταλαβαίνουν πόσο τραγικό είναι για μια χώρα, το πλέον υποσχόμενο για το μέλλον της κομμάτι της κοινωνίας, η πολιτικοποιημένη φοιτητιώσα νεολαία της, να ακολουθεί πρακτικές που τη γυρίζουν σε αλύστου μνήμης εποχές;). Μαζί με όλα αυτά, δεν υπάρχουν πια και κοινοί εορτασμοί για την Εργατική Πρωτομαγιά.

Από την άλλη, λαμπρή εξαίρεση στην παιδική νόσο του Σεκταρισμού, που ενδημεί σε κάθε πτυχή της ελληνικής πολιτικής ζωής, είναι ο εορτασμός του Πολυτεχνείου, που δίνει σε όποιον θέλει και χωρίς αποκλεισμούς, το δικαίωμα να συμμετέχει, και αφήνοντας κάθε πολιτικό χώρο να κριθεί μέσα από την τον τρόπο παρουσίας του ή ακόμα και την απουσία του από τον εορτασμό.

Αφού κανείς δε μπορεί να φανταστεί ξεχωριστές πορείες του Πολυτεχνείου από κάθε κόμμα, είναι τόσο δύσκολο να φανταστεί πόσο παράλογο είναι όλοι οι άλλοι ξεχωριστοί εορτασμοί; Το πιο άσχημο πράγμα στις κοινωνίες δεν είναι τα ίδια τα κακώς κείμενά τους. Είναι ότι οι άνθρωποι, που ζουν μέσα στα παγιωμένα αυτά κακώς κείμενα, πολλές φορές χάνουν την ικανότητά τους να δουν πόσο άσχημα αυτά είναι. Έτσι, γιορτάζοντας για παράδειγμα, την Εργατική Πρωτομαγία, ο καθένας από την πλατεία του, αδυνατούν να δουν πόσο άσχημο είναι αυτό που κάνουν, και τελικά πόσο ταξικά επιζήμιο είναι, από άποψη στρατητικής και τακτικής. Εδώ λοιπόν θα εστιαστώ:

Στις 8 (21) Φεβρουαρίου 1905, στο ξεκίνημα της Επανάστασης του 1905, ο Λένιν δημοσίευσε "Μια μαχητική συμφωνία για την εξέγερση", στην οποία ανέφερε ως άξονα της συμφωνίας το σύνθημα του Γερμανού στρατάρχη Helmuth von Moltke "getrennt marschieren und vereint schlagen" ("χωριστά βαδίζουμε και μαζί χτυπάμε"), με το οποίο ο στρατάρχης συνόψιζε την επιμονή του στις ομόκεντρες επιθέσεις που του χάρισαν τις στρατιωτικές του επιτυχίες. Έκτοτε το σύνθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε πολλά κείμενα του Λένιν, όπως για παράδειγμα σε αυτά που περιγράφουν το Ενιαίο Μέτωπο.

Κανείς δε ζητά τη διάλυση ή την ενοποίηση των κομμάτων ή των οργανώσεών τους. Κανείς δε ζητά την άρνηση της κριτικής στα αντίπαλα στρατόπεδα, χάριν ενός πολιτικού "οικουμενισμού". Όμως δεν είναι δυνατόν, να θέλουμε ένα ενιαίο μέτωπο εργαζομένων, ειδικά αυτήν την περίοδο της -ελέω κρίσεως- ολομέτωπης επίθεσης στα εργασιακά κεκτημένα, όταν καλλιεργούμε την πολυδιάσπαση, και την αντιπαλότητα μεταξύ των εργαζομένων.

Κι εδώ είναι οι ευθύνες του ΚΚΕ. Από άλλα κόμματα δε θα ζητούσα ευθύνες, γιατί -είτε λόγω του ότι δεν πρεσβεύουν τα ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ), είτε λόγω καιροσκοπισμού, έλλειψης σταθερού πολιτικού λόγου και σαθρού ιδεολογικού υπόβαθρου (ΣΥΡΙΖΑ)- αυτά τα κόμματα κερδίζουν από την πολιτική του "Διαίρει και Βασίλευε" στην εργατική τάξη.

Αντίθετα το ΚΚΕ -ένα κόμμα με πλούσια 90χρονη πείρα στους λαϊκούς αγώνες, με βαθιές ρίζες στην εργατική τάξη, με σταθερό πολιτικό λόγο και στέρεο Μαρξιστικό-Λενινιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο- είναι αδιανόητο να πρωταγωνιστεί στην λογική της περιχαράκωσης, ειδικά όταν ευαγγελίζεται τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου, μιας κίνησης που θα ξεπερνά τα όρια του πολιτικού του χώρου. Πώς θα καλλιεργήσει τη λογική του ανοίγματος στους άλλους, όταν αρνείται ακόμα και το να βρίσκεται μαζί τους, στην κορυφαία γιορτή της εργατικής ταξικής ενότητας, έστω και σε δικό του μπλοκ; Πώς θα πετύχει ρήγματα στη βάση των άλλων χώρων, όταν αρνείται να κάτσει μαζί τους και να τους καταθέσει τον πολιτικό του λόγο;

Νομίζω ότι είναι πια καιρός να κάνει το ΚΚΕ την αυτοκριτική του σε αυτό το θέμα και επιτέλους να εγκαταλήψει την παθητική άμυνα της περιχαράκωσης και να περάσει στην ενεργητική αντεπίθεση, στο άνοιγμα στους εργάτες που έχουν εγκλωβιστεί. Κέρδος θα έχει και το ΚΚΕ και η ελληνική εργατική τάξη.

10 σχόλια:

karpidis είπε...

Πες τα χρυσόστομε γιατί όταν τα λένε οι άλλοι είναι προβοκάτορες.

sfyrodrepanistis είπε...

Φίλε μου, αν ανοίξεις έναν Ριζοσπάστη, θα διαπιστώσεις ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ περιοδεύουν κάθε μέρα σε χώρους δουλειάς, προσπαθούν να απεγκλωβίσουν κόσμο από τη λογική του συμβιβασμού που τόσα χρόνια του έχουν καλλιεργήσει στο κεφάλι. Δεν μπορείς να λες ότι δεν κάνει άνοιγμα στους εργάτες σε καμιά περίπτωση.
Η δημιουργία και η ανάπτυξη του ΠΑΜΕ ήταν απαραίτητη όσο απαραίτητος ήταν και ο διαχωρισμός του από τη ΓΣΕΕ. Έπρεπε να δημιουργηθεί ένας άλλος πόλος, όταν η συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δεν έκανε απολύτως τίποτα για τους εργάτες.
Δεν καταννοώ βέβαια σε πιο σημείο το ΠΑΜΕ θεωρείται ότι διασπά την εργατική τάξη. Μια ενιαία εργατική τάξη, σε επίπεδο συνδικαλιστικό θα πρέπει να λειτουργεί κατ' αρχήν ταξικά. Χονδρικά αν θες, να παλεύει για το συμφέρον της. Τι σχέση έχει η ΓΣΕΕ με το συμφέρον των εργαζομένων όταν λειτουργεί συναινετικά με τον ΣΕΒ και κανει, μεταξύ άλλων, συμφωνίες της τάξεως των 20€/μήνα;
Για μας ενιαίο μέτωπο εργαζομένων προϋποθέτει να αναπτύσσεται μέσα στα πλαίσια του και να οξύνεται η ταξική πάλη. Βάσει αυτού, κανένας σεχταρισμός δεν χαρακτηρίζει το ΠΑΜΕ, καμία διάσπαση των εργατών.
Αν θες να δεις διάσπαση των εργατών, πάρε ένα πρόσφατο παράδειγμα από το πρόσφατο συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ όπου αποκλείστηκαν αντιπρόσωποι επειδή ήταν συμβασιούχοι κι όχι μόνιμοι. Και βέβαια το ΠΑΜΕ κατήγγειλε μια τέτοια τακτική και λογική και αποχώρησε. Μπορείς να διαπιστώσεις και μόνος σου αν στη ΓΣΕΕ θεωρούν τους συμβασιούχους ισότιμους εργαζόμενους με τους μόνιμους στο δημόσιο και θα πάρεις ένα δείγμα ποιος πραγματικά έχει κάνει σημαία του το διαίρει και βασίλευε στον συνδικαλισμό.
Τέλος, να μην ξεχνάς ότι η ΓΣΕΕ πλέον έχει γίνει κι αυτή ένας κρατικός - εργοδοτικός μηχανισμός που όταν είναι να αλλάξουν οι συσχετισμοί εκεί μέσα θα γίνει με αναμμένα αίματα . Υπάρχει παράδειγμα του 1985 όπου όταν δεν τους άρεσε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, κινήσαν αμέσως τη δικαστική εξουσία και φυτεψανε δικό τους προεδρείο. Άντε μετά να κάνεις ενότητα με αυτούς για να μη σε λένε σεχταριστή....

Απελάτης είπε...

Φίλε μου δεν κατάλαβες ΤΙΠΟΤΑ από όσα έγραψα. Κάνεις διάλογο ΚΩΦΩΝ (τυπικό του φανατισμού μεγάλης μερίδας μελών του ΚΚΕ). Δες γιατί:

Πρώτα από όλα, είδες ότι ΑΠΕΦΥΓΑ να μιλήσω για το αν θα πρέπει να υπάρχει ΠΑΜΕ ή όχι. Εσύ σε ΑΥΤΟ απαντάς. Μα εγώ είπα ότι ΔΕ θα μιλησω για αυτό!

Εγώ αυτό που έγραψα είναι για το αν οι οπαδοί και συνοδιποροι του ΚΚΕ θα πρέπει να συμμετέχουν από κοινού σε διάφορους εορτασμούς, πχ Πρωτομαγιά, Κιλελέρ, Εθνική Αντίσταση, κλπ. Για αυτό δε μας είπες τιποτα! Εγραψα ότι η μη από κοινού συμμετοχή, είναι σεκταρισμός!

Για αν υπάρχει σεκταρισμός σε άλλους πολιτικούς χώρους, όπως προσπαθείς να αποδείξεις, παραβιαζεις ανοικτές θύρες, αφού αυτό το έχω ΗΔΗ γράψει εγώ (είπα ότι το "Διαίρει και Βασίλευε" είναι πολιτική των άλλων χώρων)! Τι αναλίσκεσαι να μου αποδείξεις κάτι τέτοιο, αφού συμφωνούμε;

Εγώ για τις ευθύνες του ΚΚΕ μιλάω! Το σεκταρισμό που καλλιεργεί μέσα από τις χωριστές εκδηλώσεις... ενότητας! ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ! ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ, Ή ΘΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΕ ΟΤΑ, ΤΟ ΣΕΒ ΚΑΙ ΤΟΥΣ... ΔΟΤΟΥΣ ΤΟΥ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ;

sfyrodrepanistis είπε...

Αγαπητέ... οκ, μην τρελαίνεσαι. Προφανώς ένα σχόλιο δεν πάει να πει σώνει και ντε ότι θα είναι και μια απάντηση 1... 2.. 3... Ελπίζω να μου αναγνωρίζεις το δικαίωμα να αναπτύσσω ένα σκεπτικό που μπορεί και σε καμιά σημεία να ταυτίζονται οι απόψεις μας. Λυπάμαι αν δεν σχολίασα με τον ενδεδειγμένο για σένα τρόπο και σε δυσαρέστησα. Με το να αναφερθώ και στο ιδεολογικό υπόβαθρο του ΠΑΜΕ, στην τακτική του, στα σημεία αντιπαράθεσης με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, πιστεύω ότι κάνω κατανοητό όσο μπορώ το γιατί υπάρχει αναγκαιότητα σήμερα να ξεχωρίζει η ήρα από ο σιτάρι σε όλα τα επίπεδα. Είτε αυτό λέγεται προεδρείο της ΓΣΕΕ είτε Σταδίου και Αιόλου. Και παρομοίως, η ίδια λογική μπορεί να χρισιμοποιηθέι και τις υπόλοιπες εκδηλώσεις στις οποίες αναφέρθηκες παραδειγματικά, σαφώς προσαρμοσμένη στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε επετείου.
Και πάλι να με συμπαθάς για τον ανορθόδοξο σχολιασμό μου, άλλωστε ο καθείς λειτουργεί βάσει ιδίας αντιλήψεως...

Απελάτης είπε...

Κοίτα αγαπητέ,

Σε όλο το μήνυμα έβαλα όλο κι όλο ένα μόνο σημείο: Το σεκταρισμό του ΚΚΕ στις εκδηλώσεις (ΑΛΛΟ πράμα να έχεις το οργανωμένο μπλοκ σου στην πορεία που είναι και οι άλλοι πχ στο Πολυτεχνείο, κι ΑΛΛΟ να κάνεις δική σου πορεία, πχ την Πρωτομαγιά). Για να είμαι δίκαιος απέναντί σου, πρέπει να παραδεχτώ ότι στην πρώτη σου απάντηση έδωσες και ένα σημείο μη σεκταριστικής δράσης του ΠΑΜΕ, όταν είπες "ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ περιοδεύουν κάθε μέρα σε χώρους δουλειάς, προσπαθούν να απεγκλωβίσουν κόσμο από τη λογική του συμβιβασμού που τόσα χρόνια του έχουν καλλιεργήσει στο κεφάλι. Δεν μπορείς να λες ότι δεν κάνει άνοιγμα στους εργάτες σε καμιά περίπτωση." Όμως το λογικό επόμενο και αυτονόητο θα ήταν το ίδιο να κάνει το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ και στις εορταστικές εκδηλώσεις. Όμως εκεί ακολουθεί τη σεκταριστική πολιτική που στη συνείδησή σου είναι ότι έτσι "ξεχωρίζει η ήρα από ο σιτάρι". Αλλάξτε αντιλήψεις, το συντομότερο δυνατόν... Δεν είναι εξυπνάδα, τιμιότητα ή άρνηση συναλλαγής, είναι απλά αυτοκαταστροφικός σεκταρισμός. Όλους αυτούς τους εργατοπατέρες των αστικών ή ρεβιζιονιστικών κομμάτων, θα τους φέρετε σε πολύ σύσκολη θέση όταν θα εμφανιστείτε μπροστά τους και θα πρέπει να σας δώσουν το λόγο στο βήμα και να σας αφήσουν να μιλήσετε στο κοινό τους για να τους ξεμπροστιάσετε.

omadeon είπε...

Συμφωνώ απόλυτα, με το σχόλιο των 4 Μαίου 2009 6:11 μμ -κι ευχαριστώ τον Καρπίδη που μου έστειλε ειδοποίηση μέσω delicious.

Κοιτάξτε, εμείς οι ΜΗ ανήκοντες σε ΚΑΝΕΝΑ κόμμα αριστεροί είμαστε αρκετοί και το παράπονό μας είναι ΑΥΤΟ, που εξηγεί το ποστ - και το σχόλιο.

ΜΗΝ υποτιμάει κανείς εμάς τους ανένταχτους, η μεγάλη κοινωνική απογοήτευση αυξάνει τον αριθμό μας.

Μάλιστα εγώ έχω γίνει και... ΣΚΛΗΡΟΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ανένταχτος, σε σημείο του να πιστεύω ότι οι ανένταχτοι είναι ακριβώς εκείνοι που μπορούν να κάνουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θετικές προτάσεις διαλόγου και ενότητας.
Η εργατική τάξη ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει ΟΛΗ... κομματικά στελέχη!!! Και ο ρόλος του ανένταχτου διανοούμενου είναι να λέει όσα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να πουν όσοι έχουν κομματικές υποχρεώσεις. Εχει βέβαια ΚΑΙ αυτός την υποχρέωση να είναι ΠΑΡΑΠΑΝΩ από δίκαιος, γιατί τα δικά του στραβοπατήματα ΔΕΝ καλύπτονται.
(Ισως είναι εγωϊστικό να μιλάω ΣΑΝ να είμαι σε τέτοια θέση. Ομως ΔΕΝ το παίζω "υπεράνω", προσπαθώ ταπεινά να κάνω ο,τι μπορώ με βάση αυτό το νέο ιδανικό...)

Rocean είπε...

Καλά... Και για το Πολυτεχνείο μην βάζεις το χέρι σου στην φωτιά ότι θα είναι για πάντα κοινή πορεία... Αρκετά συχνά ακούγονται απόψεις ότι η πορεία πρέπει να σταματήσει να πηγαίνει στην αμερικάνικη πρεσβεία. Αν λοιπόν οι άλλες παρατάξεις αποφασίσουν να πάνε αλλού, θα πάει και το ΚΚΕ? Θα είναι σεχταριστικό τότε?

Από εκεί και πέρα εκτός από την ιδιαιτερότητα του εορτασμού του πολυτεχνείου στην Αθήνα που έχει συγκεκριμένο τόπο συγκέντρωσης και συγκεκριμένη πορεία, σε άλλες πόλεις γίνονται ήδη ξεχωριστές συγκεντρώσεις και πορείες στο Πολυτεχνείο...

π.χ. Ορίστε μια ξεχωριστή πορεία στην Θεσσαλονίκη που είχα πάει... http://www.error.gr/?p=683

Τεσπά... Στην ουσία δεν υπάρχει καν μέτρο σύγκρισης... Αναλόγως την περίπτωση υπάρχει και διαφορετική αντιμετώπιση...

Αλλού υπάρχει τρόπος και νόημα να γίνει κοινή συγκέντρωση, αλλού δεν υπάρχει...

Πάντως καλά σου έκανε ο σφυροδρεπανιστής και σου απάντησε για τον ρόλο του ΠΑΜΕ. Κι εσύ κακώς επικεντρώνεις το σχόλιο σου μόνο στην συγκέντρωση. Η συγκέντρωση δεν είναι ο αυτοσκοπός. Η συγκέντρωση έχει αιτήματα, έχει πολιτικό χαρακτήρα... Αυτά είναι το πρωτεύον... Όχι να μαζευτούμε μερικές χιλιάδες για να πούμε ότι διαδηλώσαμε και κάναμε το χρέος μας...

Όταν πρωτοδημιουργήθηκε το ΠΑΜΕ, τα πρώτα χρόνια γίνονταν επίθεση στο ΠΑΜΕ και μόνο για το ότι δημιουργήθηκε... Και κάπου εκεί χώνονταν και η συγκέντρωση της πρωτομαγιάς... Μετά από τόσα χρόνια δράσης, ποιος μπορεί πλέον να πει ότι κακώς δημιουργήθηκε το ΠΑΜΕ και ότι δεν έχει προσφέρει θετικά στην εργατική τάξη? Οπότε τι μένει? Η συγκέντρωση της πρωτομαγιάς... Γι΄αυτό πάρτο αλλιώς... Πρώτα πρέπει να πεις αν είναι λάθος το ΠΑΜΕ και στο τέλος για την συγκέντρωση... Η συγκέντρωση είναι απλά ένα αποτέλεσμα κι επόμενο της ταξικής δράσης του ΠΑΜΕ...

Απελάτης είπε...

Διαφωνώ κάθετα με όσα λες, φίλε Rocean...

Πρώτα από όλα, από το 1975 η πορεία του Πολυτεχνείου γίνεται από το Πολυτεχνείο στην Αμερικανική Πρεσβεία. Όποιος ΔΕΝ πάει (πχ ΟΝΝΕΔ), ΑΥΤΟΣ κρίνεται για την απουσία του εκεί. Αν λοιπόν κάποιοι χώροι που πηγαίνουν στην πορεία, σταματήσουν να πηγαίνουν, ενώ το ΚΚΕ συνεχίσει, ΦΥΣΙΚΑ και ΔΕΝ θα κριθεί το ΚΚΕ, αλλά οι χώροι που θα απόσχουν ή θα αλλάξουν πορεία. Το ότι σε άλλες πόλεις ήδη υπάρχουν διαφορετικές πορείες, δείχνει την πολιτική μικροψυχία και μειωπία που διακατέχει αυτούς που τις επέβαλαν (δεν ξέρω στο θέμα ποιοι είναι αυτοί).

Στην περίπτωση του Εορτασμού της 1ης Μαϊου, όπως και της Εθνικής Αντίστασης, του Κιλελέρ, κλπ την επιλογή των χωριστών συγκεντρώσεων την έχει το ΚΚΕ, αρά αυτό θα δεχθεί και την κριτική. Λογικό δεν είναι;

Όσο για το αν είναι θέμα ουσίας, ένας εορτασμός... ΟΚ Σύντροφοι, αφού είναι απλά ακόμα ένα γιορτάσι κι η ουσία είναι αλλού, τότε μην ξαναπάτε και στον Εορτασμό του Πολυτεχνείου! Η Παγκόσμια Εορτή της Εργατικής Τάξης δε μπορεί παρά να γιορτάζεται ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ! ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΗ ΤΑΞΙΚΗ ΔΡΑΣΗ; ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ Η ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ (ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΠΧ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ), ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΣΕΚΤΑΡΙΣΜΟΥ;

Αντί λοιπόν να βαυκαλίζεται το ΚΚΕ ότί η χωριστή συγκέντρωση είναι "απλά ένα αποτέλεσμα κι επόμενο της ταξικής δράσης του ΠΑΜΕ", ας καταλάβει ότι είναι απλά αποτέλεσμα κι επόμενο της σεκταριστικής νοοτροπίας που καλλιεργεί το ΚΚΕ εδώ και πάνω από 2 δεκαετίες.

Rocean είπε...

Το λες και μόνος σου... "παγκόσμια εορτή της εργατικής τάξης"... Οπότε τι δουλειά έχουν οι εργάτες στις συγκεντρώσεις με μερικές δεκάδες εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ? Άντε και μερικών αριστερών οργανώσεων που δίνουν άλλοθι στους εργατοπατέρες και φαίνεται ότι υπάρχει και λίγος κόσμος...

Στην επαρχία (τουλάχιστον από την Πτολεμαϊδα που ξέρω εγώ, αλλά και από την Ξάνθη που είδα πέρσι) το πράγμα φαίνεται πιο ξεκάθαρα γιατί είναι εύκολα μετρήσιμο. Οι ΓΣΣΕδες δεν κάνουν καν συγκεντρώσεις στην ουσία. Κάνουν απλά κάτι σαν μνημόσυνο. Κι αν δεν υπήρχε και το ΠΑΜΕ με την ξεχωριστή συγκέντρωση, δεν θα πατούσαν καν. Θα είχε τον δικό μας κόσμο η (κοινή) συγκέντρωση, με 5-10 εργατοπατέρες να μπαίνουν μπροστά για να δείχνουν ότι κάτι κάνουν. Ε, τώρα τους τσούζει που αναγκάζονται να κάνουν συγκεντρώσεις χωρίς κόσμο και κατηγορούν το ΠΑΜΕ ότι τους διασπά.

Στο Πολυτεχνείο κάτι το ανάλογο συμβαίνει. Δεν γουστάρουν καν να κάνουν συγκέντρωση και πορεία. Στην Πτολεμαϊδα π.χ. δεν κάνανε. Οπότε και να θέλαμε, πάλι μόνοι μας θα είμασταν...

Καλή η σημειολογία, αλλά να βλέπουμε και λίγο την πραγματικότητα. Κάποτε που η εργατική τάξη έβγαινε στους δρόμους μαζικά, να έκανες κοινή πορεία. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Από την μία είμαστε εμείς που μπορούμε και κάνουμε κάποιες μαζικές συγκεντρώσεις κι από την άλλη μια χούφτα χαρτογιακάδες... Διαλέγεις και παίρνεις...

Αν θες να συζητήσουμε γιατί η εργατική τάξη έχει αράξει. Αλλά δεν θεωρώ ότι φταίνε οι χωριστές συγκεντρώσεις. Ίσα-ίσα θεωρώ ότι οι χωριστές συγκεντρώσεις μπορούν να βγάλουν συνειδητοποιημένο κόσμο στους δρόμους και που έχει σιχαθεί τον εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Κάποιοι μπορεί να προβάλουν ότι δεν κατεβαίνουν στους δρόμους επειδή γίνονται ξεχωριστές πορείες. Το θεωρώ τις περισσότερες φορές (μπορεί κάποιος να το πιστεύει πραγματικά και τίμια) απλές δικαιολογίες... Όποιος δεν θέλει να ζημώσει δέκα μέρες κοσκινίζει. Είδαμε και τις διάφορες κοινές συγκεντρώσεις πόσο μαζικές είναι... (εκτός από ειδικές περιπτώσεις...) Αλλά και οι τίμιοι άνθρωποι, καλό είναι να αποφασίζουν τελικά με ποιους θα πάνε... Τι θα πει ανένταχτος δηλαδή? Από την μία έχουμε τον εργοδοτικό συνδικαλισμό που τα έχει διαλύσει όλα και από την άλλη τα ταξικά συνδικάτα που προσπαθούν να οργανώσουν τον αγώνα... Πως μπορείς να είσαι ανένταχτος εδώ?

Απελάτης είπε...

Από ένα σημείο και μετά με σπρώχνετε να επαναλάβω τον εαυτό μου. Κάνουμε διάλογο κωφών και αυτό δεν είναι με δική μου ευθύνη. Εγώ ξέρω το λεγόμενο "συνεργιστικό αποτέλεσμα" (που ισχύει παντού, από τη Χημεία και τη Βιολογία μέχρι την Πολιτική), ότι δηλαδή το αποτέλεσμα της κοινής δράσης 2 παραγόντων είναι ισχυρότερο από το άθροισμα των αποτελεσμάτων της δράσης των 2 παραγόντων ξεχωριστά. Αν δηλαδή οι ΓΣΕΕδες μαζέψουν 1000 εργάτες και εσείς 2000, στις ξεχωριστές εορτές σας, μια κοινή γιορτή θα φέρει 10000 χιλιάδες κόσμο! Κι αυτό όχι μόνο γιατί θα εντείνει την άμιλλα των διαφόρων χώρων που θα θέλουν να έχουν το μεγαλύτερο μπλοκ, αλλά γιατί θα αφυπνίσει τον κόσμο: ο κόσμος θα δει ότι δεν γίνονται όλα για την περιχαράκωση και τον μικροκομματισμό. Είναι δηλαδή το ακριβώς αντίθετο με αυτό που λες. Ο κόσμος δεν ανέχεται πια τα ψευτοδιλήματα και τους εκβιασμούς του στυλ: Ή με μας, ή με τους χαρτογιακάδες! Θα πάει με όλους και εκεί, με τα συνθήματα και από τα μικρόφωνα του βάθρου, θα καταγγείλει τους χαρτογιακάδες και τον εργοδοτικό συνδικαλισμό και θα αναδείξει την προσφορά των ταξικών συνδικάτων στον αγώνα... Αυτό λέω! Και πλέον δεν έχω κάτι άλλο, να προσθέσω... Απλά όσο ο φυσικός πολιτικός μου χώρος, το ΚΚΕ, επιμένει στο στείρο σεκταρισμό, θα απόσχω από κάθε σεκταριστική του εκδήλωση.

Τέλος, για να μην υπάρχει καμμία παρεξήγηση, θα βάλω δυο τελευταία -ελπίζω- σημεία:

- Εκδηλώσεις εορτασμού όπως αυτής για τα 100 χρόνια Ρίτσου από την ΚΟΑ, όχι μόνο δεν είναι πράξεις σεκταρισμού, αλλά είναι δραστηριότητες που προάγουν τον Πολιτισμό. Δεν έχω καμμία αξίωση το ΚΚΕ να πρέπει να τιμήσει από κοινού με άλλους το Ρίτσο, που ήταν σάρκα από τη σάρκα του, αλλά και άλλους ανθρώπους που δεν ανήκαν στο ΚΚΕ, αλλά προήγαγαν τον ελληνικό πολιτισμό (θυμίζω την συναυλία-αφιέρωμα στο Μάνο Χατζηδάκη, στην Ρωμαϊκή Αγορά, που αποτελεί μνημείο πολιτικού πολιτισμού). Σεκταριστικές είναι οι εκδηλώσεις που ενώ θα έπρεπε να γίνονται από κοινού, πχ ο εορτασμός της Εθνικής Αντίστασης, του Κιλελέρ, της Πρωτομαγιάς, γίνονται από κάθε κόμμα χωριστά.

- Μια και στο αρχικό κείμενο ανέφερα και το σεκταρισμό των ελληνικών ειρηνιστικών κινημάτων... Εδώ η ευθύνη της σεκταριστικής πολιτικής βαρύνει το ΠΑΣΟΚ. Κατά την πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, κι ενώ είχε βγει για να βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και να διώξει τις βάσεις, είχε ήδη αποφασίσει να κάνει πίσω. Όλο αυτό το διάστημα η θέση της ΕΕΔΥΕ ήταν ξεκάθαρη: "Έξω οι βάσεις του Θανάτου". Για να αναχαιτίσει τις αντιδράσεις, το ΠΑΣΟΚ κατέφυγε σε δυο αήθεις πράξεις: α) Ακολούθησε ένα ρεσιτάλ χρονοτριβής, με... 34 (νομίζω) γύρους συνομιλιών με τον ειδικό απεσταλμένο Ρέτζιναλντ Μπαρτόλομιου, β) επειδή το ειρηνιστικό κίνημα συνέχισε να μην πτοείται, το ΠΑΣΟΚ διέσπασε την ΕΕΔΥΕ, κατόπιν εντολής του ιδίου του Α. Παπανδρέου (όπως αποκάλυψαν οι πρωταγωνιστές της διάσπασης, πρόσφατα στην τηλεόραση). Μέλη του προεδρίου της ΕΕΔΥΕ που ήταν μέλη του ΠΑΣΟΚ, έφτιαξαν την ΚΕΑΔΕΑ, για να λειτουργήσει ως κυματοθραύστης της ΕΕΔΥΕ. Έτσι, το ΠΑΣΟΚ κούρασε και διέσπασε το ειρηνιστικό κίνημα οπότε ήταν μετά ευκολότερο να δεχτεί τη συμφωνία "απομάκρυνσης" σε "5 χρόνια και 17 μήνες". Όσο για τη ΝΔ... Αυτή ουδέποτε ήταν μέρος του ειρηνιστικού κινήματος. Έφτιαξε εξ υπαρχής μια "ειρηνιστική" οργάνωση χωρίς να αυτή να προέρχεται από καμμία διάσπαση, απλά για να λέει ότι έχει κι αυτή τέτοια. Η ΚΙΠΑΕΑ ήταν ένα έκτρωμα που μόνο σκοπό είχε το να αναδεικνύει τις "παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τους Σοβιετικούς στο Αφγανιστάν" και να αποκαλεί το Μπιν Λάντεν "Μαχητή της Ελευθερίας", κλπ δηλαδή να λειτουργεί ως αντίβαρο στο πραγματικό ειρηνιστικό κινήμα του τόπου που ήταν αντιΝΑΤΟϊκό, αντιμπεριαλιστικό και αντιαμερικανικό.

Δημοσίευση σχολίου