Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Η Πειρατεία σκοτώνει τη Μουσική

Είναι γνωστό το σύνθημα "Η Πειρατεία σκοτώνει τη Μουσική" που λανσάρουν οι Εταιρείες Παραγωγής Δίσκων μέσα από τα πλήρως ελεγχόμενα από αυτές, ΜΜ"Ε". Συνήθως, ο αντίλογος εξαντλείται στο γεγονός ότι αυτό που σκοτώνεται από την ψηφιακή αντιγραφή μουσικών εκτελέσεων, είναι οι εταιρείες παραγωγής δίσκων κι όχι η ίδια η Μουσική, κι ότι εντέλει οι εταιρείες που λανσάρουν κάθε λογής κακόηχο υποπροϊόν, είναι οι τελευταίες που έχουν δικαίωμα να ομιλούν εξ ονόματος της Μουσικής. Αυτό που δεν ακούγεται ποτέ είναι ότι οι εταιρείες είναι και οι τελευταίες που έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν το σύνθημα "Η Πειρατεία σκοτώνει τη Μουσική"!

Πριν ξεκινήσω την επιχειρηματολογία μου, θα ήθελα να υπενθυμίσω λίγο τις διεθνείς διατάξεις για τα μουσικά πνευματικά δικαιώματα, τις οποίες -όπως θα φανεί- επέβαλε κυρίως η παγκόσμια μουσική βιομηχανία κι όχι τόσο οι δημιουργοί. Ένα, λοιπόν, μουσικό κομμάτι αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού, μέχρι και 70 χρόνια από το θάνατο του. Όποιος, δηλαδή, θέλει να επανενορχηστρώσει ένα κομμάτι, πρέπει να δώσει αμοιβή στον δημιουργό του (ή τους δικαιούχους των πενυματικών δικαιωμάτων του δημιουργού μέχρι να περάσουν 70 χρόνια από το θάνατό του). Μετά την παρέλευση 70 ετών από το θάνατο του δημιουργού, τα πνευματικά δικαιώματα χάνονται και το έργο του συνολικά αποτελεί "δημόσιο κτήμα". Δηλαδή, καθένας μπορεί να επανενορχηστρώσει οποιουδήποτε έργου ενός δημιουργού, χωρίς να πληρώσει κανένα τίμημα για την εκμετάλλευση , αν ο δημιουγός έχει πεθάνει πριν τουλάχιστον 70 χρόνια. Για την ίδια την ηχογράφηση όμως ενός κομματιού, ισχύει ότι δικαιώματα σε αυτήν έχουν οι δημιουργοί μόνο για 50 χρόνια. Δηλαδή, οι μουσικές εταιρείες μπορούν να επανεκδόσουν όποιο κομμάτι θέλουν, αρκεί να έχουν περάσει 50 χρόνια (από χώρα σε χώρα αυτό το χρονικό περιθώριο κυμαίνεται) από την πρώτη κυκλοφορία του.

Δείτε τώρα γιατί οι διατάξεις αυτές, συνδυασμένες με την ελληνική πραγματικότητα, δημιουργούν ένα μοναδικό καταστροφικό μείγμα: Ο ελληνικός λαός είναι από τους λίγους λαούς που δεν ξεχνά το ένδοξο μουσικό παρελθόν του. Άλλωστε, και να ήθελε να απαγγιστρωθεί από αυτό, δε θα μπορούσε, γιατί η σύγχρονη ελληνική μουσική -παρόλες τις λαμπρές εξαιρέσεις- περνά βαθειά κρίση για την οποία μάλιστα σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες είναι οι εταιρείες με τα αναλώσιμα υποπροϊόντα του σταρ σύστεμ που πωλούν. Οπότε, για τις εταιρείες στην Ελλάδα, τόσο η στροφή του λαού στο μουσικό του παρελθόν, όσο και οι πρόνοιες για τα πνευματικά δικαιώματα αποτελούν χαράς ευαγγέλια, αφού τους επιτρέπουν να κερδοφορούν, επανορχηστρώνοντας παλιά κομμάτια ή απλά ανατυπώνοντας παλιές εκτελέσεις, και μάλιστα -πολλές φορές- χωρίς την υποχρέωση να καταβάλουν αμοιβές για την εκμετάλλευση πνευματικών δικαιωμάτων!

Δεν είναι άραγε πειρατεία που σκοτώνει τη μουσική, η επανέκδοση πρωτότυπων κομματιών χωρίς καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων, κάτι από το οποίο κερδοφορούν αποκλειστικά οι εταιρείες κι όχι οι δημιουργοί και οι κληρονόμοι τους; Γέμισε η Ελλάδα από CD προπολεμικών και μεταπολεμικών εκτελέσεων, όχι μόνο λαϊκών και ρεμπέτικων, αλλά και "ξεχασμένων" έργων, όπως του Αττίκ, του Σουγιούλ, κα.

Δεν είναι άραγε πειρατεία και καννιβαλισμός οι δεκάδες κάκιστες "εκμοντερνίσεις" παλιών αγαπημένων κομματιών (ανεξάρτητα από το αν πληρώνονται οι δημιουργοί), με τις οποίες βομβαρδιζόμαστε; Ποιος δεν εξανέστη ακούγοντας το "Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα" σε έκδοση χέβυ μέταλ; Μια μουσική εταιρεία, χάριν της κερδοσκοπίας, εκπορνεύει το "Μανώλη Τραμπαρίφα" "στη λεωφόρο του Συγγρού"!

Για να μην υπάρχουν παρανοήσεις: Πραγματικά καμαρώνω που ο λαός μας δεν ξεχνά τη μουσική του, δεν ξεχνά τα πρωτότυπα ακούσματα και ζητά από τους καλλιτέχνες μας να τα ξαναεκτελέσουν. Από μόνο του αυτό δεν είναι κακό. Ίσα-ίσα, τα αυθεντικά ακούσματα πρέπει να είναι πάντα ζωντανά και η μουσική τεχνολογία μας βοηθά σε αυτό. Επίσης, με τις επανενορχηστρώσεις μπορεί να παντρευτεί το παλιό με το μοντέρνο, αφού μπορούν να εκφραστούν νέες ελκυστικές μουσικές προσεγγίσεις, άγνωστες στο παρελθόν. Όμως, όχι πάντα. Ακούμε πχ στίχους που μιλάνε με πόνο για φτωχόσπιτα και φτωχογειτονιές που αποτελούν ανεξίτηλες ιστορικές κοινές μνήμες, να τραγουδιούνται σήμερα σε ρυθμούς ροκ, σε μια μουσική δηλαδή που δεν είχε ποτέ τέτοιους στίχους ή ευαισθησίες. Είναι το ταίριασμα του νερού και της φωτιάς!

Πράγματι, λοιπόν, η Πειρατεία σκοτώνει τη Μουσική: Η "νόμιμη" (γιατί έτσι τη βάφτισαν οι εταιρείες για να κερδοσκοπούν) πειρατεία από τις εταιρείες, των μουσικών επιτευγμάτων του παρελθόντος, συνήθως σκοτώνει τη μουσική. Γιατί, επιβάλλοντας στους νέους καλλιτέχνες να αναμασήσουν παλιές επιτυχίες άλλων, τους αφαιρεί χώρο από το να αναπτύξουν κάτι πραγματικά νέο, και γιατί προωθώντας επιοικώς αηδιαστικές -πλην λαμπρών εξαιρέσεων- επανεκτελέσεις, από ατάλαντα γεννημάτα-θρέμματα του σταρ σύστεμ, κρατά πραγματικά ταλαντούχους μουσικούς στην αφάνεια.

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Ο Χίτλερ ανακάλυψε τη βαρύτητα ή ήταν προπονητής;

Μόλις δημοσιεύθηκε μια έρευνα που διεξήχθη στη Βρεταννία σε 2.000 παιδιά ηλικίας από 9 έως 15 ετών σχετικά με τις γνώσεις τους για τους Παγκοσμίους Πολέμους. Τα αποτελέσματα δεν ήταν και τόσο ενθαρρυντικά. Συγκεκριμένα:
  • Οι μισοί, περίπου, μαθητές γνώριζαν πότε ξεκίνησε και πότε τελείωσε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος.
  • Μόλις το 72% γνώριζε ότι οι Αμερικανοί πολέμησαν στην πλευρά των Συμμάχων.
  • Μόνο το 41% γνώριζε ότι οι Αμερικανοί έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα!
  • Το 70% γνώριζε ότι το Άουσβιτς ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης, ενώ το 15% πίστευε ότι είναι... θεματικό πάρκο αφιερωμένο στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!
  • Το 85% γνώριζε τι ήταν το Ολοκαύτωμα, όταν το 6% νόμιζε ότι ήταν η φιέστα για το τέλος του πολέμου!
  • Πόσους παγκόσμιους πολέμους γνώρισε η Ανθρωπότητα, το ήξερε μόνο το 80%.
  • Το όνομα του πρωθυπουργού της Βρεταννίας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τον γνώριζε μόνο το 64%.
  • Οι μισοί περίπου μαθητές γνώριζαν τον αριθμό των εβραίων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, όπως κι ότι η Λουφτβάφε ήταν η διαβόητη πολεμική αεροπορία της Γερμανίας.
  • Λιγότεροι από 50% γνώριζαν ότι αφορμή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάνδου της Αυστρίας. Οι υπόλοιποι πίστευαν ότι ήταν η δολοφονία του Κένεντυ, του Λέννον, του Λένιν ή του Ντε Γκωλ!
  • Το 25% παραδέχτηκε ότι ποτέ δε σκέφτηκε όσους έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη.
  • Μόλις 77% γνώριζαν ποιος ήταν ο Χίτλερ. 14% νόμιζε ότι εφήυρε τη βαρύτητα το 1650, ενώ 7% ότι ήταν προπονητής στον πάγκο της Εθνικής Γερμανίας!
  • Για το Γκέμπελς, φυσικά, τα ποσοστά επιτυχίας, ήταν ακόμα χαμηλότερα. Μόνο το 61% των μαθητών τον γνώριζε. Το 21% τον είπε εβραίο που έγραφε το ημερολόγιό του από τη σοφίτα (συγχέοντάς τον με την... Ανν Φράνκ), ενώ το 14% τον θεωρούσε βρεταννό υπουργό αμύνης, τα χρόνια του πολέμου.
  • Το 65% γνώριζε τα SS.
Υπάρχουν κι άλλες ερωτήσεις, που δεν τις αναφέρω, είτε γιατί οι μαθητές πήγαν σχετικά καλά σε αυτές, είτε γιατί ήταν ερωτήσεις περισσότερο βρεταννικού παρά διεθνούς ενδιαφέροντος. Σημασία έχει το συμπέρασμα:

Η αμορφωσία δεν είναι μόνο ευθύνη των παιδιών, αφού τα τρία τέταρτα αυτών, σύμφωνα με την έρευνα που παρουσίασα, ζητούσαν να διδαχθούν περισσότερα για την Ιστορία αυτών των πολέμων. Είναι, κυρίως, πολιτική επιλογή. Η Άγνοια είναι Δύναμη! Τουλάχιστον έτσι πιστεύουν οι κρατούντες. Είναι βέβαιο ότι τα θλιβερά αυτά ποσοστά άγνοιας, κι ακόμα χειρότερα, υπάρχουν και στις άλλες χώρες της "πολιτισμένης" Δύσης και φυσικά και στην Ελλάδα.

Λαοί που δεν ξέρουν της Ιστορία τους, και την Παγκόσμια Ιστορία, είναι καταδικασμένοι να χειραγωγούνται. Είναι πλέον καθήκον μας να πούμε στα παιδιά, αυτά που στα σχολεία είτε δεν τους τα διδάσκουν καθόλου, είτε τους τα παραποιούν.

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

Η χαμένη προσωπογραφία του Στάλιν από τον Πικάσσο


Αρκετοί από μας, γνωρίζουν την προσωπογραφία του Μπελογιάννη, "ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο", από τον Πικάσσο. Πόσοι όμως άραγε γνωρίζουν ότι ο Πικάσσο, έφτιαξε μια προσωπογραφία του Στάλιν (το πρωτότυπο της οποίας έχει "χαθεί"), 3 μόλις μέρες μετά το θάνατό του Σοβιετικού Ηγέτη; Το πορτραίτο δημοσιεύτηκε στην εδομαδιαία έκδοση του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Les Lettres françaises:

Χαρακτηριστικά στην απεικόνηση, είναι είναι ότι ο Στάλιν εμφανίζεται "αιώνια νέος" με ευγενικά χαρακτηριστικά του προσώπου του, ειδικά τα μεγάλα μάτια του που παραπέμπουν πιο πολύ στην τεχνοτροπία ταφικών ρωμαϊκών νωπογραφιών της Αιγύπτου (Φαγιούμ) και βυζαντινής Αγιογραφίας. Η εικόνα δεν ταιριάζει καθόλου με αυτήν του "αιμοδιψούς εγκληματία" που προσπαθούν να προσδόσουν οι λασπολόγοι αστοί στο μεγαλύτερο εχθρό της ιστορίας τους. Και μη σκεφτεί κανείς ότι ο άνθρωπος που απέδωσε με πρωτοφανή τρόπο την ωμή αγριότητα, στη Guernica, δε θα μπορούσε να την αποδόσει και στο Στάλιν, αν πίστευε ότι την είχε.

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Νόμπελ Βλακείας

Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός. Ήταν τόσο απίστευτα άκομψη, που αρχικά όλοι σκεφτήκαμε ότι ήταν προϊόν κακόγουστης φάρσας κάποιου 17χρόνου χάκερ στην ιστοσελίδα των βραβείων Νόμπελ. Κι όμως, ήταν πέρα για πέρα αληθινή! Την ίδια χρονιά που 2 Νόμπελ για την επιστήμη (της Ιατρικής και της Χημείας) δώθηκαν σε επιστήμονες για 2 από τις εκπληκτικότερες ανακαλύψεις στον τομέα της Βιολογίας (προστασία των χρωμοσωμάτων από τελομερή και ο ρόλος του ενζύμου της τελομεράσης σε αυτό και η ανάλυση της δομής και λειτουργίας των ριβοσωμάτων), δώθηκε και το πιο ανόητο και προκλητικό Νόμπελ Ειρήνης: Στον αμερικανό πρόεδρο Μπ. Ομπάμα, "δια τας εξαιρέτους αυτού προσπαθείας προς ενδυνάμωσιν της διεθνούς διπλωματίας και συνεργασίας των λαών".

Ο κ. Ομπάμα, όσο σπουδαίος και να είναι, κατέχει τον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ για μόλις 9 μήνες, ενώ όπως φαίνεται, από τους κανονισμούς, η υποψηφιότητά του κατατέθηκε πριν την 1 Φεβρουαρίου, δηλαδή, πριν ο Ομπάμα κλείσει 1 μήνα στη θέση του! Στους 9 μήνες στο Λευκό Οίκο, ενώ είχε δεσμευτεί να διώξει τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ, και τώρα είναι διστακτικός, είχε υποσχεθεί να κλείσει άμεσα το αίσχος του Γκουαντάναμο και το κάνει με αργούς ρυθμούς, εντείνει την ωμή στρατιωτική κατοχή στο Αφγανιστάν, και υπέγραψε την ετήσια ανανέωση του εμπάργκο στην Κούβα. Δεν έχει μεσολαβήσει στην ειρηνική διευθέτηση καμμίας πολεμικής κρίσης, όπως πολλοί προκάτοχοί στο στο Λευκό Οίκο. Τότε τι "ειρηνικό" έκανε που άξιζε κοτζάμ Βραβείο Νόμπελ; Ζήτησε στο λόγο που εξεφώνησε πριν λίγες μέρες στον ΟΗΕ "μείωση των πυρηνικών όπλων παγκοσμίως"! Σπουδαίο κατόρθωμα! Για αυτό του δίνουν Νόμπελ; Γιατί απλά εξεδήλωσε μια ευχή, μια πρόταση έστω; Έκανε κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση; Έφερε κανένα αποτέλεσμα; Είδατε λιγότερα πυρηνικά στον πλανήτη;

Βασική αρχή σε μια βράβευση, είναι ότι αυτή επέρχεται ως επιστέγασμα μιας μακροχρόνιας επιτυχούς προσπάθειας. Δεν βραβεύεται κανείς γιατί εκφράζει την πρόθεση να κάνει κάτι σπουδαίο! Κανείς δε σκέφτηκε πχ να βραβεύσει μεταθανάτια, με Νόμπελ Χημείας, κάποιους αλχημιστές, επειδή εξέφρασαν την πρόθεσή τους να ανακαλύψουν μια μέθοδο που θα μετέτρεπε σε χρυσό τα άλλα μέταλλα, γιατί απλά δεν πέτυχαν τον εκπεφρασμένο στόχο τους (κι ας σπατάλησαν ολόκληρη τη ζωή τους κι όχι λίγους μήνες, κι ας έγιναν με τις σπουδαίες ανακαλύψεις τους, οι θεμελιωτές της σύγχρονης χημείας). Αν βραβεύοντας οι ευσεβείς πόθοι, οι μεγαλόπνοες ιδεές και οι αγαθές προθέσεις χωρίς να είναι απαραίτητο να υλοποιηθούν, Νόμπελ Ιατρικής θα έπαιρνε πχ όποιος γιατρός εξέφραζε την πρόθεσή του να αναπτύξει ένα φάρμακο που θα θεράπευε τον καρκίνο ή Νόμπελ Φυσικής θα έπαιρνε όποιος φυσικός εξέφραζε την πρόθεσή του να αναπτύξει μια θεωρεία που να εξηγεί τον ακριβή μηχανισμό της Μεγάλης Έκρηξης που δημιούργησε το Σύμπαν.

Αν δει κανείς τον κατάλογο με τα ονόματα των κατά καιρούς βραβευμένων με αυτό το Νόμπελ, εύκολα μπορεί να καταλάβει ότι είναι κατ' εξοχίν βραβεία πολιτικής σκοπιμότητας και μάλιστα ότι διακατέχονται από έντονη ευθυγράμμιση με τα σχέδια του Ιμπεριαλισμού. Όμως, οι υπεύθυνοι των βραβεύσεων κρατούσαν κάποια προσχήματα. Τώρα πια, ούτε αυτά δεν είναι ικανοί να κρατήσουν: Οι υποτελείς χαρίζουν ανερυθρίαστα ένα βραβείο γοήτρου στον πλανητάρχη τους. Η ανθρωπότητα είχε να δει μια τόσο εξώφθαλμα γελοία και προκλητική βράβευση πλανητάρχη, εδώ και 2000 όλοκληρα χρόνια, από τότε που γραικύλοι Ελλανοδίκες, στεφάνωσαν Ολυμπιονίκη του ιπποδρόμου (παρόλο ότι έπεσε από το άρμα του), τον ηγέτη του τότε γνωστού κόσμου, το Ρωμαίο Αυτοκράτωρα Νέρωνα!

Όλοι οι άνθρωποι της... μαμάς του Προέδρου!

Τα παλιά χρόνια -μου έλεγε ο παππούς μου- για να μπορέσουν να προξενέψουν στο χωριό μας, όσα κορίτσια δεν ήταν όμορφα, μεταχειρίζονταν ένα περίεργο τέχνασμα: Αρχικά, έβρισκαν κάποιον που ενδιαφέρονταν να παντρευτεί. Φρόντιζαν όμως, να είναι από άλλο χωριό κι όχι από το δικό μας, για να μην έχει δει ποτέ του υποψήφια νύφη και έτσι να μην απορρίψει αμέσως το προξενειό. Αφού δέχονταν να δει την υποψήφια νύφη, τον καλούσαν στο σπίτι της και τον έβαζαν να κάτσει στο σαλόνι και να περιμένει να τη γνωρίσει. Οστόσο, δεν περίμενε μόνος! Στο σαλόνι περιστοιχίζονταν από ένα ολόκληρο τσούρμο από νέα κορίτσια, τις φίλες της υποψηφίας νύφης που του έκαναν παρέα! Οι "φίλες" της κοπέλλας, στην πραγματικότητα ήταν προσεκτικά επιλεγμένες κοπέλλες: Ήταν οι... ασχημότερες του χωριού! Τις έβλεπε ο υποψήφιος γαμπρός και τον έπιανε απελπισία. Κι εκεί που ήταν έτοιμος να λακίξει, άνοιγε η πόρτα, κι έβγαινε η υποψήφια νύφη με το δίσκο και το νερατζάκι, κι όση χάρη κι αν της έλειπε, έλαμπε μπροστά στις "φίλες" της. Έτσι, βλέποντας τη διαφορά της ομορφιάς της υποψήφιας νύφης με την ομήγυρη, ο υποψήφιος γαμπρός έλεγε ευκολότερα το πολυπόθητο "ναι".

Μπορεί τα χρόνια να περνούν, τα παλιά, όμως, δοκιμασμένα κόλπα, όχι μόνο μένουν, αλλά κι εξυγχρονίζονται, κι αποκτούν και νέες εφαρμογές... Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα όταν είδα τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Οι περισσότεροι ήταν άγνωστοι, μη δοκιμασμένοι στο στίβο της πολιτικής ή άτομα που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Φαίνεται, πως η επιλογή υπουργών έγινε με τα ίδια κριτήρια με την επιλογή των "φιλενάδων της νύφης". Να μην υπάρχει κανείς καλλύτερος, ώστε ο μετριότατος Γιωργάκης να λάμπει, ανάμεσά τους. Μένει να αποδειχτεί, αν έχω δίκιο.

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, υπάρχουν ηχηρές απουσίες από το Υπουργικό Συμβούλιο που χρίζουν σχολιασμού:

Είναι γνωστό ότι το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης στερούνταν πραγματικού κυβερνητικού έργου. Το μοναδικό "έργο" που παρήγαγε όλα αυτά τα χρόνια, ήταν ακατάσχετα ρουσφέτια στους βορειοελλαδίτες. Όμως, μόνο και μόνο ο συμβολισμός της ύπαρξής του, επιτελούσε σημαντικό εθνικό ρόλο. Ας θυμηθούμε ότι το υπουργείο αυτό ονομάζονταν "Υπουργείο Βορείου Ελλάδος" πριν ο Ανδρέας Παπανδρέου, βλέποντας τις ανακατατάξεις στα Βαλκάνια του δώσει στο όνομά του, τα ονόματα των γεωγραφικών περιοχών που διεκδικούν προκλητικά οι από βορράν και εξ ανατολών γείτονές μας, αντίστοιχα. Κι ενώ οι γείτονες έχουν αποθρασυνθεί, όχι μόνο καταργείται το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, αλλά βλέπουμε ότι το άλλο καθ' ύλιν αρμόδιο υπουργείο, το Υπουργείο Εξωτερικών, ο Γ. Παπανδρέου, το κρατά για τον εαυτό του. Σε συνδυασμό με παλιότερες δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου, για το "δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού" της μειονότητας της Θράκης, την προσωπική του επιλογή της μουσουλμάνας υποψηφίας Υπερνομάρχη υπερνομαρχία Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ Γκιουλ Καραχασάν, φαίνεται πως προαλείφει "λύση" στα χρονίζοντα εθνικά θέματα. Κι εδώ θα φανεί σύντομα, αν θα έχω δίκιο.

Τέλος, θεωρώ την απουσία του Σκανδαλίδη, σκάνδαλο: Ο Σκανδαλίδης βγήκε πρώτος σε ψήφους στην Α' Αθηνών, ήταν στο παλιό ΠΑΣΟΚ, έχει δώσει έναν πολύ καλό εκλογικό νόμο, και δεν είχε αντιπάθειες με τους αντιπάλους του ΠΑΣΟΚ. Τη στιγμή που από το παλιό ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος (συνυποψήφιος του Σκανδαλίδη και του Παπανδρέου για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ) κι ο Πάγκαλος (διαβόητος για την αμετροέπιά του) πήραν υπουργεία, δεν φαίνεται λογικό γιατί να μην πάρει κι ο Σκανδαλίδης. Κι όμως, για τον προσεκτικό παρατηρητή, όλα έχουν τις εξηγήσεις τους. Μία μόλις μ
έρα μετά τις εκλογές, και μια πριν την ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας κυβέρνησης, ο Σκανδαλίδης δέχτηκε σφοδρή πολιτική επίθεση από τη Ζούγκλα. Αυτή η επίθεση δεν είναι τυχαία, ούτε ως προς το πρόσωπο, ούτε ως προς τη χρονική στιγμή, ούτε ως προς τη σκοπιμότητα που εκπροσωπεί. Έγινε για να διαμορφώσει αρνητικό κλίμα για το Σκανδαλίδη, και να δικαιολογηθεί πιο εύκολα ο σχεδιαζόμενος παραγκωνισμός του. Και κάποιος θα αναρωτηθεί: "Μα τόση εμπάθεια από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, για έναν πολιτικό, μόνο και μόνο γιατί κάποτε του αμφισβήτησε την καρέκλα; Και στην τελική, κι ο Βενιζέλος το ίδιο δεν του έκανε; Γιατί αυτός κατέλαβε υπουργικό θώκο κι ο Σκανδαλίδης όχι;". Η απάντηση βρίσκεται σε αυτή τη φωτογραφία:


Ξέρετε ποιος κρύβεται ακριβώς από πίσω από τους χαμογελαστούς νεονύμφους; Ο... Σκανδαλίδης, που στο γάμο του Ανδρέα Παπανδρέου και της Δήμητρας Λιάνη ήταν κουμπάρος! Το Σκανδαλίδης λοιπόν, έπεσε θύμα ρεβανσισμού, όχι του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά της... μητέρας του, Μάργκαρετ, που -φυσικά- και συνέταξε τη λίστα των υπουργών και φρόντισε όχι μόνο να λάμπει στο συμβούλιο ο γιόκας της, όχι μόνο τα εθνικά θέματα να πέσουν στα πιο αδύναμα και ανίκανα χέρια, αλλά και να τιμωρηθούν όσοι συναίνεσαν στη σχέση του Ανδρέα Παπανδρέου με την ερωτική της αντίζηλο, Δήμητρα Λιάνη.

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

ΣΥΡΙΖΑ: Πέμπτος και καταϊδρωμένος στη Νεολαία

Την επόμενη, μόλις, των εκλογών, η Αυγή έγραψε ένα άρθρο με τίτλο "Τρίτο κόμμα στους νέους ο ΣΥΡΙΖΑ", το οποίο έσπευσε να αναδημοσιεύσει και η ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Στηρίζεται σε μια ανάλυση της VPRC, τα πορίσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν on line.

Διάβασα με πολύ προσοχή τόσο τα στοιχεία της στατιστικής ανάλυσης, όσο και το άρθρο της Αυγής που τα "περιέγραφε". Δε χρειάστηκε πολύ για να καταλάβω ότι για ακόμα μια φορά, οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ στην καλύτερη εξέφραζαν ευσεβείς πόθους, γράφοντας ανοησίες και στη χειρότερη έγραφαν γκεμπελισμούς. Θαυμάστε γιατί:

α) Το άρθρο της Αυγής, στηρίχτηκε σε ένα διάγραμμα πίττας (σελ 11). Αυτό, όμως που η Αυγή αποκαλεί γκεμπελίστικα "νέοι" στην πραγματικότητα είναι οι... νέοι ψηφοφόροι, που δεν είχαν δικαίωμα ψήφου το 2007! Δηλαδή, μόνο οι νέοι από 18 ως 19 ετών.

β) Σε αυτούς τους νέους των 18-19 ετών ("νέοι ψηφοφόροι"), το γκάλλοπ εμφανίζει:

ΠΑΣΟΚ 42%
ΝΔ 21%
ΣΥΡΙΖΑ 11%
ΚΚΕ 10%
Οικολόγοι-Πράσινοι 9 %
ΛΑΟΣ 5%

Εφόσον όλα τα άτομα που ερωτήθησαν ήταν 5030 (σελ 2) και οι "νέοι ψηφοφόροι" ήταν μόλις το 1.4% του συνολικού δείγματος (σελ 11), τότε έχουμε ότι το μέγεθος του δείγματος του εν λόγω γραφήματος είναι όλο κι όλο (1.4/100)*5030=70 νέοι ψηφοφόροι! Όπου θα πει ότι οι ψήφοι (όχι τα ποσοστά) των 70 ερωτηθέντων νέων ψηφοφόρων, κατανεμήθηκαν ως ακολούθως:

ΠΑΣΟΚ 30
ΝΔ 15
ΣΥΡΙΖΑ 8
ΚΚΕ 7
Οικολόγοι-Πράσινοι 6
ΛΑΟΣ 4

Το ΚΚΕ εμφανίζεται να έχει μια μόνο ψήφο λιγότερη από το ΣΥΡΙΖΑ και μια μόνο περισσότερη από τους Οικολόγους-Πράσινους, επί συνόλου 70 ψήφων! Αυτό το δείγμα είναι τόσο μικρό που καμμία ασφαλής πρόβλεψη δε μπορεί να γίνει για τα ποσοστά των κομμάτων στο σύνολο των νέων. Απλά φαίνεται ότι ΚΚΕ, Οικολόγοι-Πράσινοι, και ΣΥΡΙΖΑ ενδεχομένως έχουν συγκρίσημα ποσοστά στις ηλικίες 18-19. Τρίτη θέση για το ΣΥΡΙΖΑ, δε βγαίνει από πουθενά, αν ξέρει κανείς βασική στατιστική!

γ) Τα ίδια τα στοιχεία που έδωσε η VPRC, δεν αναφέρονται σε "στοιχεία της ανάλυσης ψήφου", όπως ισχυρίζεται η Αυγή, αλλά σε στοιχεία της ανάλυσης προτιθέμενης ψήφου, αφού ο χρόνος διεξαγωγής της έρευνας είναι από "7 Σεπτεμβρίου έως 3 Οκτωβρίου 2009" (σελ 2), δηλαδή ως και μια μέρα πριν τις εκλογές, κι όχι έξω από τα εκλογικά τμήματα, μόνο τη μέρα των εκλογών, με exit poll!

δ) Όμως, ελπίζοντας καλοπροαίρετα να βρω μια δικαιολογία για την Αυγή, ενοποίησα τα γραφήματα των σελίδων: 14, 19, 24, 29, 34, 39 που περιγράφουν τα ποσοστά των κομμάτων κατά ηλικιακή κατηγορία, και κράτησα τα ποσοστά των νέων, δηλαδή των ηλικιακών κατηγοριών 18-24 και 25-34. Έχουμε λοιπόν:

Κόμμα18-2425-34
ΠΑΣΟΚ39%38%
ΝΔ27%25%
ΚΚΕ8%11%
ΣΥΡΙΖΑ9%6%
Οικολόγοι-Πράσινοι7%8%
ΛΑΟΣ5%7%

Πρώτα από όλα, η ηλικιακή κατηγορία 18-24 έχει ηλικιακό εύρος 7ετίας, ενώ αυτή του 25-34 10ετίας. Επειδή στις νέες ηλικίες, δεν υπάρχουν πολλοί θάνατοι, ο αριθμός των ατόμων που έχουν την ίδια ηλικία, είναι περίπου ίδιος με τον αριθμό των ατόμων που έχουν οποιαδήποτε άλλη από αυτές τις ηλικίες. Δηλαδή, η ομάδα 25-34 είναι περίπου 10/7=1.4 πολυπληθέστερη της ομάδας 18-24. Ο ΣΥΡΙΖΑ στα κόμματα εκτός δικομματισμού, όντως εμφανίζει ένα μικρό προβάδισμα στην κατηγορία 18-24 (9% έναντι 8% του ΚΚΕ). Όμως, στην επόμενη κατηγορία (25-34) που είναι και πολυπληθέστερη, είναι 6ος και τελευταίος! Τα ποσοστά λοιπόν στους νέους 18-34 ετών, πρέπει να βγουν από τον τύπο: (Ποσοστό (18-24) + 1.4 x Ποσοστό (25-34)) / (1+1.4). Δηλαδή, στους νέους 18-34 ετών, έχουμε:

ΠΑΣΟΚ 38%
ΝΔ 26%
ΚΚΕ 10%
Οικολόγοι-Πράσινοι 8%
ΣΥΡΙΖΑ 7%
ΛΑΟΣ 6%

Όπως φαίνεται, ο, κατά την Αυγή, "τρίτος στους νέους" ΣΥΡΙΖΑ, είναι στην πραγματικότητα πέμπτος και καταϊδρωμένος στους νέους, 3 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες πίσω από το ΚΚΕ και 1 από τους Οικολόγους-Πράσινους! Με τις υγείες σας, "σύντροφοι"!

Βαρκωδίου Μεγαλομάρτυρος του Θαυματουργού

Bar Code & 666

Όποιος μπει σήμερα (7 Οκτωβρίου 2009) στο Google θα δεί ότι έχει αντί για το σήμα του, ένα... Bar Code, γιατί σα σήμερα έγινε δεκτή η πατέντα του, το 1952.

Κλικάροντας σε αυτό, θα δείτε α) ότι το ίδιο το google προτείνει την ενοποιημένη λέξη "barcode" β) πολλά άρθρα πάνω στο Bar Code, με πρώτο (όπως συνήθως πια) της Wikipedia.

Έριξα μια ματιά στο άρθρο της Wikipedia και μου έκανε αλγεινή εντύπωση ότι δεν αναφέρει πουθενά τις αντιρρήσεις κάποιων χριστιανών, για τo Bar Code, αφού η λειτουργία του στηρίζεται στον -κατά την Αποκάλυψη του Ιωάννου- αριθμό του Αντίχριστου (666)!

Η Wikipedia που έχει παράδοση στο να καταγράφει τις ενστάσεις επί επιστημονικών και τεχνολογικών θεμάτων (πχ στο θέμα των "παιδιών του σωλήνα", των κινητών, κλπ), σε ένα τέτοιο σκάνδαλο κωφεύει... Ας βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα για πιο λόγο, αποσιωπούνται τέτοιες πληροφορίες, για ένα εργαλείο παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας...

Προτείνω, στο εορτολόγιο, η 7η Οκτωβρίου, "των Αγίων Μαρτύρων Σεργίου και Βάκχου, Πολυχρονίου Ιερομάρτυρος, Ιουλιανού Πρεσβυτέρου, Καισαρίου και Διακόνου, Μαρτύρων, του Οσίου Πατρός ημών Ιωάννου, του Ερημίτου", να αλλάξει σε... "Βαρκωδίου Μεγαλομάρτυρος του Θαυματουργού"! Βοήθειά μας...

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Το Δάμασμα της Φωτιάς

Το Δάμασμα της φωτιάς (Укрощение огня) είναι ένα επικό έργο για το πυραυλικό πρόγραμμα της ΕΣΣΔ.



Πλέον υπάρχουν υπότιτλοι στα αγγλικά.

Μεταξύ 2:05:26-2:10:59 είναι μια ηρωική σκηνή. Οι Αμερικανοί είχαν ένα κατασκοπευτικό αεροσκάφος, το U-2, το οποίο πετούσε πολύ ψηλότερα από τα ύψος που μπορούσαν να φτάσουν τα αντιαεροπορικά πυρά. Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο: Τους ήταν άγνωστο ότι οι Σοβιετικοί είχαν φτιάξει έναν πύραυλο εδάφους-αέρος. Αποτέλεσμα ήταν η κατάρριψη του αεροσκάφους (η πρώτη του είδους στην Ιστορία), η σύλληψη του αμερικανού κατασκόπου πιλότου, και η γελοιοποίηση των Αμερικανών που παρίσταναν ότι δεν γνώριζαν τίποτα.

Αμέσως μετά: 2:11:00-2:20:29 είναι η ιστορικότερη στιγμή της πυραυλικής: Η πρώτη επανδρωμένη διαστημική αποστολή Βόστοκ 1 με πρώτο κοσμοναύτη το Γιούρι Γκαγκάριν. Ο εγκέφαλος του σοβιετικού πυραυλικού προγράμματος ήταν ο Σεργκέι Καραλιώφ που στο έργο ονομάζεται Μπασκίρτσεφ.

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Wikipedia: Ανοχή στον αντικομμουνιστικό βανδαλισμό

Προσπαθούσα να μάθω πιο πολλά για τον κατηγορούμενο για παιδοφιλία γνωστό πολωνό σκηνοθέτη Roman Polanski, και διάλεξα τη Wikipedia, που γράφεται "από τον κόσμο". Είναι θλιβερό ότι αυτή η -υποτιθέμενη- ουδέτερη προσπάθεια, στην πραγματικότητα αποτελεί βήμα υστερικής αντικομμουνιστικής προπαγάνδας. Θαυμάστε πώς αναφέρουν την περίοδο των σπουδών του σε μια σχολή κινηματογραφίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας:

During the Soviet imposed communism in Poland, Roman Polanski attended the Polish film school in Łódź, and graduated in 1959.

Η "σοσιαλισμός στην Πολωνία" έγινε "επιβεβλημένος από την ΕΣΣΔ κομμουνισμός στην Πολωνία", και μάλιστα σε ένα άρθρο κατά τα άλλα άσχετο με πολιτική, οπότε η φράση αυτή περνά ως δεδομένο! Το εξοργιστικό είναι ότι πάνω στην κατάπτυστη φράση υπάρχει σύνδεση που οδηγεί σε ένα άρθρο με τον ουδέτερο τίτλο "History of Poland (1945–1989)". Το γιατί δεν κρατιέται και στο άρθρο για τον Πολάνσκι, μια ουδέτερη ονομασία, όλοι το καταλαβαίνουμε:

Από παντού πρέπει να υπάρχει αντικομμουνιστική πλύση εγκεφάλου, από παντού συκοφαντία για τον Σοσιαλισμό (πες-πες, κάτι μένει). Και μάλιστα με τρόπο που να εμφανίζει τις αντικομμουνιστικές λασπολογίες ως δεδομένες αλήθειες! Η Wikipedia που εμφανίζεται ως προστάτιδα της αντικειμενικότητας και ουδετερότητας, και αποκαλεί "βανδαλισμούς" -και ως εκ τούτου αφαιρεί αμέσως- οξείες φράσεις που κατά καιρούς γράφουν οι συγγραφείς της, πχ κατά της Ισραηλινής κατοχής της Παλεστίνης, βρίθει τέτοιων αντικομμουνιστικών εμπαθών σχολίων και -φυσικά- κωφεύει!

Ήθελα να 'ξερα, θα ανέχονταν κανείς, αν κάποιος έγραφε στη Wikipedia για κάποιον που έζησε στην Ελλάδα την περίοδο 1944-1974, τη φράση "During the Anglo-American imposed monarchofascism in Greece" ("Κατά τη διάρκεια του επιβεβλημένου από τους Αγγλο-Αμερικανούς μοναρχοφασισμού στην Ελλάδα"), η οποία στην τελική είναι και πολύ πιο σωστή από την πρώτη;

Βρήκα τα αρχεία των αναθεωρήσεων του επίμαχου άρθρου. Θα ήμουν ευγνώμων σε όποιο μέλος της Wikipedia αλλάξει το γελοίο "Soviet imposed communism in Poland" σε "socialism in Poland", και όσες άλλες παρόμοιες πράξεις αντικομμουνιστικού βανδαλισμού της Wikipedia, υποπέσουν στην αντίληψή του, ακολουθώντας απλά την πολιτική της ουδετερότητας.

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Πικάσσο: Πώς έγινα Κομμουνιστής

Ριζοσπάστης
16 Φλεβάρη 1945

ΜΙΛΑΕΙ Ο ΠΙΚΑΣΣΟ
Πώς έγινα
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ
"Βρήκα τον εαυτό μου"

Σε αμερικανική Επιθεώρηση δημοσιεύεται η πιο κάτω συνέντευξη του γνωστού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσσο
"Η προσχώρησή μου στο Κομμουνιστικό Κόμμα είναι η λογική συνέπεια όλης μου της ζωής, όλου μου του έργου γιατί, είμαι υπερήφανος γι' αυτό, δεν πήρα ποτέ τη ζωγραφική σαν διασκέδαση ή ψυχαγωγία. Θέλησα με το σχέδιο και το χρώμα, αυτά ήταν το όπλα μου, να μπω όσο μπορούσα πιο μέσα στην ανθρώπινη ψυxή, πιο βαθειά στη γνώση του κόσμου που μας λυτρώνει κάθε μέρα και περισσότερο. Προσπάθησα με το δικό μου τρόπο να εκφράσω αυτό που νόμιζα πιο αληθινό, πιο δίκηο, πιο υψηλό, κι όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες ξέρουν καλά πως αυτό είναι και το πιο ωραίο.
...Ναι, τώρα ξέρω πως αγωνίστηκα με τη ζωγραφική μου πάντα σαν αληθινός επαναστάτης, κατάλαβα όμως ταυτόχρονα πως αυτό μόνο δε φτάνει. Τα τελευταία τούτα χρόνια της τρομερής καταπιέσεως μου δείξανε πως είχα την υποχρέωση να πολεμήσω όχι μόνο γμε την τέχνη μου μαμε ολόκληρο το είναι μου.
Και τότε πήγα προς το Κομμουνιστικό Κόμμα χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, γιατί στο βάθος είμουνα πάντα μαζί του. Ο Ελυάρ, ο Αραγκόν, ο Κασσού, ο Φουζερόν, όλοι μου οι φίλοι το ξέρουν καλά, κι αν ως τα τώρα δεν είχα προχωρήσει επίσημα, αυτό οφείλονταν σε ένα είδος "αφέλειας" γιατί νόμιζα πως το έργο μου κι η καρδιά μου που είτανε μαζί του φτάνανε. Μέσα μου όμως πάντα αυτό ήταν το Κ ό μ μ α μου.
Μήπως δεν είν' αλήθεια πως το Κ. Κ. είναι εκείνο που προσπάθησε περισσότερο να γνωρίσει και ν' αναστηλώσει τον κόσμο, να κάνει τους σημερινούς και τους αυριανούς ανθρώπους πιο λεύτερους, πιο ευτυχισμένους, με καθάρια και τίμια σκέψη; Δεν είν' αλήθεια πως οι κομμουνιστές δείχτηκαν οι πιο θαρραλέοι τόσο στη Γαλλία, όσο και στην ΕΣΣΔ και στην Ισπανία μου; Γιατί τάχα να διστάζω; Μήπως από φόβο μην αναλάβω υποχρεώσεις; Όμως αντίθετα ποτές δεν έννοιωσα τον εαυτό μου τόσο λεύτερο, τόσο ολοκληρωμένο...
Κι ακόμα βιαζόμουνα τόσο να βρω μια πατρίδα. Είμουνα πάντα εξόριστος, τώρα δεν είμαι πια. Περιμένοντας την ώρα που η Ισπανία θα μπορέσει επί τέλους να με δεχτεί, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας άνοιξε την αγκαλιά του και με δέχτηκε. Μέσα σ' αυτό βρήκα ανθρώπους που περισσότερο εκτιμώ, του πιο μεγάλους σοφούς, τους πιο μεγάλους ποιητές, κι ακόμα όλες αυτές τις υπέροχες φυσιογνωμίες των Παριζιάνων επαναστατών που είδα τις μέρες του Αυγούστου.
Κι είμαι πάλι ανάμεσα στ' αδέλφια μου.
_____
Το πρωτότυπο στο οποίο αναφέρεται ο Ριζοσπάστης, δημοσιεύτηκε στην L'Humanité, στις 29-30 Οκτωβρίου 1944:

Pourquoi je suis communiste
par Picasso
Mon adhésion au parti communiste est la suite logique de toute ma vie, de toute mon oeuvre. Car, je suis fier de le dire, je n'ai jamais considéré la peinture comme un art de simple agrément, de distraction ; j'ai voulu, par le dessin et la couleur, puisque c'étaient là mes armes, pénétrer toujours plus avant dans la connaissance des hommes et du monde afin que cette connaissance nous libère tous chaque jour davantage ; j'ai essayé de dire, à ma façon, ce que je considérais comme le plus vrai, le plus juste, le meilleur, et c'était naturellement toujours le plus beau, les plus grands artistes le savent bien.
«Oui, j'ai conscience d'avoir toujours lutté par ma peinture en véritable révolutionnaire. Mais j'ai compris maintenant que cela même ne suffit pas; ces années d'oppression terrible m'ont démontré que je devais non seulement combarte par mon art, mais de tout moi-même...
«Et alors je suis allé vers le parti communiste sans la moindre hésitation, car au fond j'étais avec lui depuis toujours. Aragon, Eluard, Cassou, Fougeron, tous mes amis le savent bien; si je n'avais pas encore adhéré officiellement, c'était par e innocence » en quelque sorte, parce que je croyais que mon oeuvre, mon adhésion de cœur étaient suffisantes, mais c'était déjà mon parti. N'est-ce pas lui qui travaille-le plus à connaître et à construire le monde, à rendre les hommes d'aujourd'hui et de demain plus lucides, plus libres, plus heureux? N'est-ce pas les communistes qui ont été les plus courageux aussi bien en France qu'en U.R.S.S. ou dans mon Espagne ? Comment aurais-je pu hésiter ? La peur de m'engager ? Mais je ne me suis jamais senti aussi libre au contraire, plus complet ! Et puis, j'avais tellement hâte de retrouver une patrie : j'ai toujours été un exilé, maintenant je ne le suis plus ; en attendant que l'Espagne puisse enfin m'accueillir, le parti communiste français m'a ouvert les bras, j'y ai trouvé tous ceux que j'estime le plus, les plus grands savants, les plus grands poètes et tous ces visages d'insurgés parisiens si beaux, que j'ai vus pendant les journées d'août. Je suis de nouveau parmi mes frères, »
(« L'Humanité », 29-30 octobre 1944.)

Η έκδοση στα αγγλικά:


NEW MASSES
Pol Gaillard
24 October 1944

Why I Became a Communist
By Pablo Picasso

Three weeks ago Pablo Picasso joined the French Communist Party. Though it electrified the world of culture it was not surprising news. In France's struggle for freedom, her Communists have played a mammoth part in alliance with the resistance movement as a whole. And an artist with such magnificent eyes as Picasso's could see for himself who it was that best defended the cultural values of our time. Picasso lived in Paris throughout the Nazi occupation. The Germans tried to win him, but at the risk of his life he defied them. The cable below sent specially to NEW MASSES tells in Picasso's own words why he joined the French Communist Party.

Paris (by cable)

MY JOINING the Communist Party is a logical step in my life, my work and gives them their meaning. Through design and color, I have tried to penetrate deeper into a knowledge of the world and of men so that this knowledge might free us. In my own way I have always said what I considered most true, most just and best and, therefore, most beautiful. But during the oppression and the insurrection I felt that that was not enough, that I had to fight not only with painting but with my whole being. Previously, out of a sort of "innocence", I had not understood this.
I have become a Communist because our party strives more than any other to know and to build the world, to make men cleaner thinkers, more free and more happy. I have become a Communist because the Communists are the bravest in France, in the Soviet Union, as they are in my own country, Spain. I have never felt more free, more complete than since I joined. While I wait for the time when Spain can take me back again, the French Communist Party is a fatherland for me. In it I find again all my friends—the great scientists Paul Langevin and Frederic Joliot-Curie, the great writers Louis Aragon and Paul Eluard, and so many of the beautiful faces of the insurgents of Paris. I am again among my brothers.

Γιατί έγινα Κομμουνιστής
του Πάμπλο Πικάσσο
Η ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗ ΜΟΥ στο Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ένα λογικό βήμα στη ζωή μου, το έργο μου και τους δίνει το νόημά τους. Μέσα από το σχέδιο και το χρώμα, έχω προσπαθήσει να εισχωρήσω βαθύτερα σε μια γνώση του κόσμου και των ανθρώπων, έτσι ώστε αυτή η γνώση να μπορούσε να μας απελευθερώσει. Με το δικό μου τρόπο, έχω πάντα πει τι θεωρούσα το πιο αληθινό, το πιο δίκαιο, το πιο καλό, και γι’ αυτό, το πιο ωραίο. Όμως κατά την διάρκεια της καταπίεσης και της αντίστασης, ένιωσα ότι αυτό δεν ήταν αρκετό, ότι έπρεπε να παλέψω όχι μόνο με τη ζωγραφική αλλά με ολόκληρο το είναι μου. Παλιότερα, λόγω ενός είδους «αθωότητας», δεν το είχα καταλάβει αυτό.
Έχω γίνει Κομμουνιστής γιατί το κόμμα μας αγωνίζεται περισσότερο από κάθε άλλο για να γνωρίσει και να χτίσει τον κόσμο, να κάνει τους ανθρώπους πιο καθαρά σκεπτόμενους, πιο ελεύθερους και πιο ευτυχισμένους. Έχω γίνει Κομμουνιστής γιατί οι Κομμουνιστές είναι οι πιο θαρραλέοι στη Γαλλία, τη Σοβιετική Ένωση, όπως είναι και στη δική μου τη χώρα, την Ισπανία. Ποτέ μου δεν ένιωσα πιο ελεύθερος, πιο πλήρης από τότε που προσχώρησα. Ενώ περιμένω την ώρα που η Ισπανία θα μπορέσει να με πάρει πίσω, το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα είναι μια πατρίδα για μένα. Σ' αυτό βρίσκω πάλι όλους μου τους φίλους—τους μεγάλους επιστήμονες Πωλ Λανζεβέν και Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί, τους μεγάλους λογοτέχνες Λουί Αραγκόν και Πωλ Ελυάρ, και τόσες πολλές υπέροχες φυσιογνωμίες αντιστασιακών του Παρισιού. Είμαι πάλι ανάμεσα στ' αδέλφια μου.

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Σωπάτε καλέ που υπάρχει ρατσισμός στις αντιδράσεις κατά του Ομπάμα!

Πριν λίγες μέρες ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, κ. Τζίμμυ Κάρτερ κατήγγειλε ότι πίσω από τις πολιτικές επιθέσεις εις βάρος του Ομπάμα και του ΕΣΥ που προσπαθεί να θεσπίσει, υπάρχει ρατσισμός. Ο Λευκός Οίκος έσπευσε να απορρίψει αυτές τις αιτιάσεις. Δείτε αυτή τη φωτογραφία που κυκλοφορούσε σε πικέτες στις διαδηλώσεις κατά του "Obamacare", και πέστε μου αν βλέπετε πουθενά υφέρποντα ρατσισμό, ή αν τελικά όλα είναι στο μυαλό του Κάρτερ, όπως λέει ο Ομπάμα:

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Να πώς γιορτάζει το ΛΑΟΣ το "έτος Δαρβίνου"


Αφορμή του σημερινού άρθρου, είναι το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους της "Ελληνικής Αγωγής", του περιοδικού που ίδρυσε ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, κ. Άδωνις Γεωργιάδης. Θα αντισταθώ στον πειρασμό να ασχοληθώ α) με το πώς είναι δυνατόν να μην εμπίπτουν οι επιχειρηματικές (εκδοτικές) δραστηριότητες του κ. Γεωργιάδη, στο βουλευτικό ασυμβίβαστο, β) με το πόσο "ελληνικός" και "ελληνικής αγωγής" ήταν ο γάμος του με μια γυναίκα με την οποία είχε παιδί, ενώ αυτή ήταν ακόμα παντρεμένη με κάποιον άλλον, με τον οποίον είχε άλλα δύο τέκνα, παρόλη τη λαβή που μου δίνει το αφιέρωμα "Γάμος ο Ελληνικός" (προφανώς με αφορμή το γάμο του).

Σκοπός μου είναι να καταγγείλω τους πολιτικούς εκφραστές της μισαλλοδοξίας, της προκατάληψης, του σκοταδισμού και της δεισιδαιμονίας, δηλαδή τους ηγέτες του ΛΑΟΣ.

Το 2009 συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννηση του Καρόλου Δαρβίνου, του επιστήμονα που θεμελίωσε τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών. Κι ενώ, με αφορμή τη διακοσιοστή επέτειο της γέννησης του Δαρβίνου, η παγκόσμια κοινότητα όρισε το 2009 ως "έτος Δαρβίνου", κάποιοι "αρχαιομαθείς" (από αυτούς που κάνουν ολόκληρα αφιερώματα στις "αρχαίες ελληνικές συσκευές αντιβαρύτητος" -χωρίς ίχνος επιστημονικών αποδείξεων), μας διδάσκουν "γιατί δεν καταγόμαστε από τον πίθηκο", αδιαφορώντας για τις συντριπτικές αποδείξεις περί της εξελικτικής καταγωγής των ειδών.

Θα μπορούσα, φυσικά, να μπω στη διαδικασία να επιχειρηματολογήσω. Αλλά θα κρατήσω μόνο κάτι πολύ βασικό, για να διαφανεί ο σκοταδιστικός ρόλος, όλων αυτών των "αγωγών ελληνικότητας". Τύποις, με τον τίτλο του άρθρου "Γιατί δεν καταγόμαστε από τον πίθηκο", θα συμφωνούσε όχι μόνο όλη η σύγχρονη επιστημονική κοινότητα, αλλά ακόμα κι ο ίδιος ο... Δαρβίνος! Γιατί, ως προς την προέλευση του σύγχρονου ανθρώπου, η δαρβινική θεωρία δεν ισχυρίζεται ότι "ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο", αλλά ότι "ο σημερινός άνθρωπος και οι σημερινοί πίθηκοι, έχουν κοινό πρόγονο". Είναι γνωστή η πρακτική των προβοκατόρων, που ελλείψει πραγματικών επιχειρημάτων, απλά διαστρεβλώνουν τα επιχειρήματα των άλλων και μετά "απαντάνε" σε αυτά. Δε θα μπω καν στο να απαντήσω σε άλλες ανοησίες που περιέχονται σε άρθρα συναφών ελλαδεμπόρων (πχ ότι οι έλληνες έχουν καταγωγή από τους θεούς Ελ, οι οποίοι, έχουν εξωπλανητική προέλευση, ότι λόγω θεϊκής προέλευσης έχουν διαφορετικό DNA λόγω Ιχώρ, κλπ).

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

Μουσείο Προσφυγικής Μνήμης 1922


Πριν λίγες μέρες επισκεύθηκα το Μουσείο Προσφυγικής Μνήμης 1922, στη Σκάλα Λουτρών Λέσβου, ένα χωριό που ιδρύθηκε από πρόσφυγες από την Παλαιά και Νέα Φώκαια της Μικράς Ασίας και που προβλέπεται να μετονομαστεί το 2011 σε "Νέες Φώκαιες". Έξω από το χωριό, μπορεί κανείς να ανεβεί στο ξωκκλήσι της Προσφυγοπαναγιάς, από όπου φαίνεται όλος σχεδόν ο κόλπος της Γέρας. Το προσωνύμιο "Προσφυγοπαναγιά" δεν απαντάται πουθενά αλλού, σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Ο υπεύθυνος του Μουσείου, ένας θαυμάσιος κάτοικος του χωριού, απόγονος προσφύγων της Ιωνίας, μας ξενάγησε στο Μουσείο που δημιουργήθηκε σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο, χάρη στην προσωπική εθελοντική εργασία των μελών του συλλόγου τους, το Δελφίνι. Τους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.

Το πρώτο που βλέπει κανείς στο Μουσείο, να ξεχωρίζει είναι μια τεράστια τοιχογραφία του χάρτη που ξεκινά από την Ελλάδα και καταλήγει στα βάθη της Μικράς Ασίας. Πάνω σε αυτόν έχουν γραφτεί ένα-ένα χιλιάδες ονόματα των μικρασιατικών χωριών και πόλεων, με ελληνικό στοιχείο (κυρίως στην Ιωνία, Αιολία, Πόντο και Καππαδοκία), ενώ έχουν αποτυπωθεί όλοι οι προσφυγικοί οικισμοί που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα, με έμφαση σε όσων το όνομα ξεκινά από "Νέα" (πχ "Νέα Σμύρνη", "Νέα Φιλαδέλφεια", "Νέα Κίος"). Από μόνο του αυτό αξίζει το θαυμασμό γιατί είναι μια συνεχής και επίπονη εργασία που απαιτεί ενδελεχή έρευνα. Όμως, το Μουσείο έχει κι άλλα που εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη: Το οπτικοακουστικό υλικό του είναι πλούσιο και τελευταίας τεχνολογίας, με χρήση υπολογιστών και γιγαντοοθόνων. Η βιβλιοθήκη έχει πολλά λευκώματα, βιβλία, κλπ σχετικά με τη Μικρά Ασία. Οι κάτοικοι έχουν προσφέρει τις φορεσιές και τα εργόχειρα των προγόνων τους που καταδεικνύουν τη φημισμένη υψηλή αισθητική και τεχνική δυνότητα των κατοίκων της Ιωνίας. Στο βιβλίο υπογραφών του Μουσείου, πρώτη από όλες δεσπόζει η υπογραφή του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κκ Βαρθολομαίου, ο οποίος εγκαινίασε το Μουσείο.

Εξαιρετικό -όσο και αναπάντεχο- όμως, είναι ότι μέσα στο Μουσείο υπάρχει και μια μεγάλη προθήκη από εκθέματα που πρόσφεραν Τούρκοι πρόσφυγες από την Ελλάδα. Δείγμα τόσο της ευγένειας και μεγαλοψυχίας των Μικρασιατών προσφύγων, όσο και του γεγονότος ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Είναι τα θύματα κι όχι οι φορείς του σωβινισμού και της μισσαλοδοξίας.

Φεύγοντας από το Μουσείο, ένας κόμπος στο λαιμό, έπνιξε τη φωνή μου. Ήθελα να φωνάξω την φράση με την οποία κλείνει το βιβλίο της, τα Ματωμένα Χώματα, η Διδώ Σωτηρίου, από τον Κιρκιντζέ της Ιωνίας:

Kahr olsun sebep olanlar!
Ανάθεμα στους αίτιους!

Δι' οψίμους Ατλαντιστάς

Ο Ελληνικός Λαός φώναζε το 1974, το σύνθημα:

NATO-CIA-Προδοσία

Θαυμάστε την επαλήθευση:



NORTH ATLANTIC TREATY ORGANIZATION

TOP SECRET
SG/SD/WASHDC-12/S26-D48/JULE74

FROM: SECRETARY GENERAL
TO:SECRETARY OF DEFENSE/WASHDC

Subject: Assistant Undersecretary of State Sisco's visit

The Assistant Undersecretary of State Sisco's visit to the Alliance, showed the decision of the American government to finish the Cyprus problem.
We agreed with Mr. Sisco for supporting the Turkish army during the landing, as well as, in the violent expulsion of Makarios.

Joseph Luns
Secretary General of NATO

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Ο Ριζοσπάστης online από το 1917 ως το 1983

Η Εθνική Βιβλιοθήκη ανέλαβε τη μετατροπή του αρχείου του Ριζοσπάστη κι άλλων εφημερίδων σε pdf με δυνατότητα αναζήτησης κειμένου. Μπορείτε να ψάξετε στο Ριζοσπάστη (και τις άλλες εφημερίδες) για διάφορες ημερομηνίες ή και λέξεις στα άρθρα. Ενδεικτικά, σας δείχνω μερικά φύλλα, όπως της παραμονής των Δεκεμβριανών (όπου ο Ριζοσπάστης γίνεται προφητικός), της Αντιφασιστικής Νίκης, της ανοικτής καταγγελείας του Άρη από το ΚΚΕ, της αυτοκτονίας του Άρη, το επόμενο και μεθεπόμενο φύλλο από τη ρήψη της πρώτης ατομικής βόμβας, το πρώτο ελεύθερο φύλλο μετά τη Χούντα (δέστε τη γελοιογραφία γιατί είναι απίστευτη), του θανάτου του Βάρναλη, το φύλλο της ημέρας των βουλευτικών εκλογών & ευρωεκλογών του 1981, καθώς και αυτό της επόμενης μέρας, με τα αποτελέσματα (όπου το ΚΚΕ πήρε το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ιστορία του), της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης, τα αποτελέσματα του πρώτου και δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών του 1982 (όπου το ΚΚΕ είχε τη μεγαλύτερη συγκομιδή δήμων στην Ιστορία του), του επαναπατρισμού των πολιτικών προσφύγων και της ανακήρυξης του ψευδοκράτους του Ντενκτάς.

Αν βρείτε κάποια άλλη χαρακτηριστική σελίδα, πέστε μου!

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Οικονομικά του ΚΚΕ: Μια απάντηση ηλικίας 58 ετών

Οι σημερινές συκοφαντίες των αστών εις βάρος του ΚΚΕ, σε σχέση με τα "αδιαφανή" και "ύποπτα" οικονομικά του, δεν είναι καινούργια τακτική. Σχεδόν από την εποχή της ίδρυσης του ΚΚΕ, τα κόμματα της αστικής τάξης που από τη φύση τους έχουν διαπλεκόμενες οικονομικές και πολιτικές εξαρτήσεις από το κεφάλαιο, διέσπυραν παρόμοιες συκοφαντίες. Δηλαδή... "Φωνάζει ο κλέφτης, για να φοβηθεί ο νοικοκύρης".

Κάτι τέτοιες κατηγορίες, αντέκρουσε στην απολογία του στο Στρατοδικείο, ο Νίκος Μπελογιάννης, στις 9 Νοεμβρίου 1951. Τα λόγια του, εύστοχα, είναι σα να ειπώθηκαν σήμερα. Είναι η καλύτερη απάντηση στους κατά καιρούς λασπολόγους:

Πρέπει να πω δυο λόγια και για το χορό των εκατομμυρίων του ΚΚΕ που τόσος θόρυβος έγινε στον τύπο. Είμαστε ένα μεγάλο Κόμμα, έχουμε έξοδα, όπως όλα τα άλλα κόμματα. Τα άλλα κόμματα είναι πασίγνωστο τι τεράστια ποσά ξοδεύουν στις εκλογικές τους καμπάνιες. Κανείς δε ρωτάει για τις πηγές του χρηματισμού τους. Οι δικές μας πηγές δεν είναι ούτε ύποπτες, ούτε παράνομες. Μας ενισχύει ο λαός κι όχι οι Μποδοσάκηδες και οι Δενδρινέληδες... Όλα σχεδόν τα Κόμματα κάνουν εράνους στο εξωτερικό. Γιατί όχι εμείς; Έχουμε 30.000 πρόσφυγες που δουλεύουν στις Λαϊκές Δημοκρατίες. Μιας μέρας μεροκάματα να διαθέσουν φτάνει για να μαζευτούν 4.000 χρυσές λίρες. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί πως η πηγή αυτή δεν είναι καθαρή και έντιμη;

Διδώ Σωτηρίου - Εντολή. Σελ 247-248

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Ρωγμές στο ΛΑΟΣ: Εκτός γραμμής γνωστή υποψήφια βουλευτής του

Φανερά, εκτός της ξενοφοβικής γραμμής του κόμματός της, εμφανίζεται η υποψήφια Β' Αθηνών του ΛΑΟΣ, Ιφιγένεια Ταρινίδου, αοιδός του Λαϊκού Πενταγράμμου, γνωστή στο ευρύ κοινό με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Έφη Σαρρή. Στο νέο της τραγούδι, "Αφρικανός", υμνεί την παράλληλη σεξουαλική σχέση που είχε με 2 αφρικανούς λαθρομετανάστες, των οποίων οι δραστηριότητες σχετίζονταν με την μουσική πειρατεία (που θήγει επαγγελματικά και την ίδια μεν, αλλά τα προσόντα των προικισμένων αφρικανών, φαίνεται ότι υπερκαλύπτουν την όποια οικονομική ζημία). Η εξέλιξη αυτή, και όχι η κόντρα της αοιδού με τον κ. Λαζόπουλο, για την προεκλογική της καμπάνια, ίσως της στοιχίσει τη θέση της στο ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ.

Για ακόμα μια φορά καταδεικνύεται ο καιροσκοπικός, ευκαιριακός και τυχοδιωκτικός ρόλος του ΛΑΟΣ και προσωπικά του ηγέτη του κ. Καρατζαφέρη, που προν άγραν ψήφων, δε διστάζει να ποντάρει στην ξενοφοβία, τα σχολικά βιβλία, τα ράσα, τους νοσταλγούς, τα μπουζούκια, τα χαστούκια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να εξασφαλίσει τα 15 λεπτά δημοσιότητας... Να χαιρόμαστε το κόμμα που ήρθε τρίτο σε 22 νομούς της χώρας...

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

12 εκατομμύρια όμηροι μιας χούφτας φασιστών

Από τη στιγμή που είδα τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, κατάλαβα ότι οδηγούμαστε σε μια κοινωνία πιο συντηρητική και κυρίως πιο φασίζουσα. Πρόβλεψα αμέσως ότι η ΝΔ εκ των πραγμάτων θα αναγκαστεί να εφαρμόσει τακτικές Σαρκοζύ. Δηλαδή, προκειμένω να επαναφέρει τις διαρροές που είχε προς την άκρα δεξιά, θα ασπαστεί τη φρασεολογία και τις πολιτικές της, όπως στα επεισόδια του Παρισιού, ο τότε υπουργός Σαρκοζύ αποφάσισε να αυτοδιαφημιστεί με το να χρησιμοποιήσει φασίζουσα φρασεολογίαμ αποκαλώντας τους διαδηλωτές "αποβράσματα". Θεώρησα δεδομένο ότι η ΝΔ θα ξεκινήσει την ξενοφοβία και πιστεύω ότι θα αναγκαστεί να ξεκινήσει και τις... Μακεδονομαχίες.

Απλά δεν περίμενα ότι η ΝΔ είναι τόσο απελπισμένη, τόσο πανικοβλημένη και τόσο τρομοκρατημένη, που δε θα φρόντιζε να τηρήσει τα προσχήματα: Από την Δευτέρα των εκλογών, ξεκίνησε την προσπάθειά της να εμφανιστεί βασιλικότερη του βασιλέως, στο θέμα της "λαθρο"μετανάστευσης. Μέχρι τη δολοφονία του αστυνομικού της αντιτρομοκρατικής, όλα τα κανάλια είχαν πάψει να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο, εκτός από τα μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης. Και στο χορό, μπήκε και το ΠΑΣΟΚ, που έπρεπε να δείξει ότι μπορεί κι αυτό να περιορίσει το φαινόμενο. Δηλαδή, τα μεγάλα κόμματα και τα ΜΜ"Ε" (οπότε κι ο λαός που άγεται και φέρεται από αυτά) στην πραγματικότητα έχουν γίνει όμηροι της ξενοφοβικής πολιτικής ατζέντας μιας χο΄φτας ανθρώπων, της κλίκας του ΛΑΟΣ.

Ποιοι είναι όμως αυτοί που μας επέβαλαν να ασχοληθούμε με το θέμα;

Ο κ. Καρατζαφέρης είναι ένας πολιτικός που χαρακτηρίζεται από καιροσκοπισμό. Προκειμένου να πάρει ψήφους, δε διστάζει να συμπεριλάβει τα πλέον απίθανα άτομα στο ψηφοδέλτιό του: Την κα Αθήνη, γνωστή για το χαστούκι της στην κα Λιάνη, την Έφη Σαρρή που μάλιστα κατέβηκε με το απείρου κάλλους εκλογικό σποτ "Σταυρώστε με- σταυρώστε με, στα χέρια σας σηκώστε με", κλπ. Επίσης, είναι χαρακτηριστικές οι κατά καιρούς ρουσφετολογικές του εξαγγελείες, ακόμα και τώρα που δεν ανήκει σε κόμμα εξουσίας. Είναι ένα άτομο που δε διστάζει να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε ευκαιρία του παρουσιαστεί. Από παλιά έχει σφιχτούς εναγγαλισμούς με την άκρα δεξιά, τους νοσταλγούς της μοναρχίας και της δικτατορίας του Μεταξά και των Συνταγματαρχών. Φαίνεται ότι από τη δημοσιογραφική δουλειά που έχει κάνει, γνωρίζει διάφορα "ευτράπελα", για αυτό και δεν τον ακουμπά εύκολα κανείς.

Ο Βορίδης και ο Πλεύρης είναι οι κατ' εξοχίν φασίστες του χώρου. Και όταν λέω "Πλεύρης" φυσικά μιλάω για τον Κωνσταντίνο Πλεύρη, τον σύμβουλο του "υπουργού" Λαδά της χούντας κι όχι για το ανδρίκελό του, το γιο του, που απλά είναι φορέας της ιδεολογίας του μπαμπά του. Ο Βορίδης παλιότερα ήταν ηγέτης της νεολαίας της ΕΠΕΝ, του φιλοδικτατορικού κόμματος. Αυτοί είναι οι δηλωμένοι φασίστες του χώρου που έχουν περάσει την ξενοφοβική τους ατζέντα στο ΛΑΟΣ.

Οι Βελόπουλος και Γεωργιάδης είναι γνωστοί "τηλεοπτικοί" εκδότες "ελληνόψυχων βιβλίων" (αυτό που κάποιοι εύστοχα αποκαλούν "Ελλαδέμποροι"). Κι αυτοί προβάλουν την ξενοφοβία. Μια απορεία έχω: Αφού υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ επαγγελματία και βουλευτού, αυτά τα 2 άτομα γιατί ακόμα εμφανίζονται στην τηλεόραση και κάνουν τηλεπωλήσεις; Η δικαιολογία ότι οι εκδοτικοί οίκοι ανήκουν σε συγγενικά τους πρόσωπα δεν ευσταθεί, γιατί στις εκπομπές τους εμφανίζονται να λανσάρουν τα προϊόντα και οι ίδιοι οι βουλευτές. Πώς θα μας φαίνονταν, αν βλέπαμε στην τηλεόραση πχ τον Τσίπρα να λανσάρει τζελ και μους για τα μαλλιά; Δεν θα υποψιαζόμασταν ότι πληρώνεται για το "λουκ" του; Επιπλέον, αν και δεν κρίνω κανένα δημόσιο πρόσωπο, με βάση την προσωπική του ζωή, θα κάνω μια εξαίρεση για τον κ. Γεωργιάδη, για να δείξω απλά πόσο ανακόλουθος είναι: Ο ιδρυτής της "Ελληνικής Αγωγής" κατά την Ορθόδοξη διδασκαλία δεν είναι παρά εραστής μιας μοιχαλίδος. Ξέρετε εσείς να είναι μέρος της παραδοσιακής ελληνικής αγωγής η μοιχεία και μάλιστα η σύναψη σεξουαλικής σχέσης με παντρεμένη με παιδιά που ως αποτέλεσμα έχει κι ένα παιδί εκτός γάμου; Το βλέπετε συχνά εσείς στην ελληνική κοινωνία να συμβαίνει; Επαναλαμβάνω ότι δεν με απασχολεί η προσωπική του ζωή, αλλά όταν αυτός εμφανίζεται ως φορέας της ελληνοχριστιανικής αγωγής, κηρύττει το "Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια" και με βάση αυτό κατακρίνει άλλους, θα έπρεπε πρώτα να κοιτάξει τα του οίκου του και μετά να ασχολείται με όλους εμάς. Βάσει του "Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθον βαλλέτω", ο κ. Γεωργιάδης θα έπρεπε να περιμένει στην ουρά του λιθοβολισμού, για... ώρες! Το ότι βέβαια κανένας κληρικός δεν μίλησε για το θέμα, ενώ κάποτε διερρήγνυαν τα άμφιά τους πχ για τη μοιχεία του Ανδρέα Παπανδρέου, θα έπρεπε να μας βάλει σε σκέψεις... Παρεπιπτόντως, ο άνθρωπος που ξεπέρασε τότε κάθε όριο χυδαιολογίας, ήταν ο κ. Καρατζαφέρης με το "πόνημά" του "Η Λιάνη στηρίζει την Αλλαγή", όπου στο εξώφυλλο του βιβλίου εμφάνιζε (μάλλον με φωτομοντάζ) τη Λιάνη σκυμμένη μπροστά στα γεννητικά όργανα κάποιου αγνώστου που φορά εσώρουχο, να του τα βαστά με λαγνεία στη χούφτα της. Η κα. Λιάνη -που σε τελευταία ανάλυση ήταν διαζευμένη- ενόχλησε τον κ. Καρατζαφέρη, η κα. Μανωλίδου -που ήταν ακόμα παντρεμένη με τον κ. Μανωλίδη και έχει 2 παιδιά μαζί του κι ένα με τον κ. Γεωργιάδη, δεν τον ενόχλησε; Εκτός αν κ. Καρατζαφέρης αναγνώρισε το ατόπημα της έκδοσης του "Η Λιάνη στηρίζει την Αλλαγή", και θεώρησε ότι μπορεί να ζητήσει άφεση για αυτό, με το να συγγράψει το "Βίοι Αγίων".

Αρκετά όμως με αυτούς... Η ουσία είναι το πόσο γελοία και αποπροσανατολιστική είναι η ξενοφοβία.

Φταίνε οι ξένοι για τη Ζήμενς; Αν ναι, τότε φταίνε... Γερμανοί! Ακούσατε τους Καμπαλλέρος του ΛΑΟΣ να θέλουν να διώξουν τους Γερμανούς; Εδώ οι πολιτικοί τους πρόγονοι δεν θέλαν να διώξουν τους Γερμανούς στην Κατοχή, τώρα θα το πουν;

Φταίνε οι ξένοι για τα ομόλογα; Αν ναι, τότε φταίνε κάποια "ξένα κέντρα" που σίγουρα δεν είναι στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία. Μάλλον κατά Γουώλ Στρητ το κόβω... Ακούσατε ποτέ κανέναν από δαύτους να λέει "Έξω οι Αμερικάνοι"; Εδώ δεν το έλεγαν όταν την Αττική με τις βάσεις τους, την είχαν κάνει μπάχαλο!

Φταίνε οι ξένοι για το καρτέλ του γάλακτος; Ίσως, αλλά αναφέρομαι στις ολλανδικές αγελάδες! Διώξτε τες κι αυτές!

Φταίνε οι ξένοι για το Βατοπέδιο; Αν βέβαια σκεφτεί κανείς ότι τα λεφτά πήγαν σε κυπριακές οφφ-σορ, τότε μάλλον πρέπει να τα βάλουμε με τους Κύπριους! Διώξτε τους κι αυτούς! Να γυρίσουν πίσω στην Κερύνια, την Αμμόχωστο και τη Μόρφου (να λυθεί έτσι και το Κυπριακό- μ' ένα σμπάρο, δυο τρυγώνια)!

Φταίνε οι ξένοι για τη νεολαία μας που παίρνει πτυχία χωρίς επαγγελματικό αντίκρυσμα; Φταίνε βέβαια! Γιατί πολλά παιδιά φέρνουν πτυχία... εξωτερικού! Διώξτε λοιπόν τους άγγλους, τους γάλλους, τους γερμανούς, τους ιταλούς, τους αμερικανούς, κλπ που σπουδάζουν στις χώρες τους τα παιδιά μας και γεμίζουν τον τόπο με πτυχία που τη μόνη επαγγελματική ενασχόληση που εξασφαλίζουν είναι αυτή του κορνιζά που τα περνάει σε κάδρο! Δε νομίζω όλοι αυτοί οι ρακένδυτοι που αποβιβάζονται στα ερημονήσια να θέλουν να κάνουν τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους μαθηματικούς, τους χημικούς, τους τοπογράφους, τους φιλολόγους κλπ στην Ελλάδα!

Φταίνε οι ξένοι για τη γενιά των 700 ευρώ και την ανεργία; "Μα ρίχνουν τα μεροκάματα και φέρνουν ανεργία στους έλληνες" θα μου πείτε... Δηλαδή, όσο δε ζούσαν στην Ελλάδα ξένοι, τα μεροκάματα ήταν ψηλά ή δεν υπήρχε ανεργία; Αν μου πείτε "όχι" πραγματικά θα νοιώσω ότι σε αυτή τη χώρα το Αλτζχάιμερ θερίζει! Αλλά ας δεχτώ -προς στιγμήν- ότι υπάρχει ανταγωνισμός με τους ντόπιους εργάτες. Είπα παραπάνω ότι οι ξένοι σχεδόν ποτέ δεν εργάζονται ως επιστήμονες, μηχανικοί κλπ στην Ελλάδα! Γιατί λοιπόν κι οι έλληνες επιστήμονες παραμένουν άνεργοι ή κακοπληρωμένοι; Επιπλέον, το θέμα της μετανάστευσης στο θέμα των εργατών το πιάνουν όλοι πολύ επιδερμικά και όπως τους βολεύει:

Ένας μετανάστης πρέπει να έχει δικαιώματα και από αυτά να απορρέουν και υποχρεώσεις. Στην Ελλάδα όμως, φροντίζουμε να μην έχει δικαιώματα κι έτσι δεν απορρέουν και υποχρεώσεις! Ο μετανάστης στην Ελλάδα συχνά ζει και εργάζεται σε ημιπαράνομες συνθήκες. Οπότε τότε είναι το ιδανικό θύμα εκμετάλλευσης των εργοδοτών, αφού οι τελευταίοι μπορούν να τον εκβιάζουν, να τον κακοπληρώνουν και φυσικά να μην τον έχουν ασφαλισμένο. Ένα τέτοιο άτομο, είναι για την εργοδοσία, ιδανικό ως εργαζόμενος, αφού είναι κακοπληρωμένο, ανασφάλιστο και με ωράριο προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της. Φυσικά για αυτό πλεονεκτεί έναντι του έλληνα συναδέλφου του που αξιώνει καλλύτερες αμοιβές και ασφάλιση. Αλλά για αυτό φταίει το ελληνικό σύστημα κι όχι οι ξένοι. Φταίνει τα αφεντικά, κι όχι οι μετανάστες! Ας τους αναγνωρίσει το κράτος το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται νόμιμα, ώστε να εξισωθούν οι αμοιβές τους και επιτευχθεί την ασφάλισή τους, κι έτσι και το κράτος θα εξασφαλίσει φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές και οι έλληνες εργάτες θα μπορούν να διεκδικήσουν επί ίσοις όροις με τους ξένους συναδέλφους τους δουλειά. Αλλά βλέπετε, αυτό δε συμφέρει την πλουτοκρατία που θέλει και την εκμετάλλευση της φθηνής εργατικής δύναμης και την αντιπαλότητα μεταξύ της εργατικής τάξης, ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους.

Αυτού του "Διαίρει και βασίλευε" ευαγγελιστές είναι οι φασίστες του ΛΑΟΣ που θέλουν να επιβάλλουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των ντόπιων και ξένων εργαζομένων, αφήνοντας στο απυρόβλητο την κερδοσκοπία των εργοδοτών. Η ρητορική του ΛΑΟΣ συχνά συγχέει το αίτιο με το αποτέλεσμα. Έτσι, ενώ ένα αίτιο της ντόπιας ανεργίας σε ανειδίκευτους κυρίως εργάτες είναι η ασυδοσία των εργοδοτών που προτιμούν ανασφάλιστους κακοπληρωμένους μετανάστες, το ΛΑΟΣ ισχυρίζεται ότι φταίνε οι μετανάστες. Το ίδιο κάνει σε σχέση με τον ίδιο το λόγο της μετανάστευσης. Ενώ ο λόγος που μεταναστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι οι εγκληματικές παρεμβάσεις της δύσης στις χώρες τους (οι πιο πολλοί μετανάστες είναι Αφγανοί, Ιρακινοί και Σομαλοί, δηλαδή άνθρωποι που η Δύση έχει δημιουργήσει συνθήκες κόλασης με την στρατιωτική της παρουσία), το ΛΑΟΣ μας λέει ότι προσπαθούν να αποκομίσουν τον πλούτο από την ανάπτυξη της Δύσης. Μιας ανάπτυξης που εν πολλοίς έγινε στις πλάτες τους, με την κλοπή των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους από τη Δύση!

Αρκετά λοιπόν με την ξενοφοβία! Μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά σε μια χούφτα καιροσκόπους και ρατσιστές να μας αποπροσανατολίζει!

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Ecology "Made in EU"

Ζώντας στην Αττική και διαβάζοντας τον κάθε ανεύθυνο να στέλνει forward ό,τι ανοησία θέλει σε σχέση με τη ρύπανση των θαλασσών, αποφάσισα να δω τις επίσημες ανακοινώσεις του Πανελληνίου Κέντρου Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ) για τις θάλασσες της Αττικής, του 2007 και του 2008.
Σας παρουσιάζω έναν ενδεικτικό πίνακα που έφτιαξα, με βάση τα 2 αρχεία, για την περιοχή "Ραφήνα Β":



ΕΤΟΣΚΟΛΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΑΚΟΛΟΒΑΚΤΗΡΙΟΕΙΔΗΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ
ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ (Κ)
ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ (Α)
2007140170A
2008196248K

Δηλαδή, το 2007 η θάλασσα χαρακτηρίστηκε "ακατάλληλη", ενώ το 2008 "κατάλληλη", παρότι το 2008 τα κολοβακτηρίδια αυξήθηκαν κατά 40% και τα κολοβακτηριοειδή κατά 45% σε σχέση με το 2007! Το παράδοξο αυτό εξηγείται γιατί απλά το 2007 για όριο για τα κολοβακτηρίδια ήταν 100/100 ml νερού, ενώ το 2008 αυξήθηκε κατά 150% (από 100/100 ml νερού σε 250/100 ml νερού) με κοινοτική οδηγία (2006/7/ΕΚ). Υπενθυμίζω ότι κολοβακτηρίδια είναι τα βακτήρια του παχέως εντέρου που βρίσκονται στα κόπρανα, δηλαδή στη θάλασσα προέρχονται κυρίως από τα βοθρολύμματα. Είναι πάγια πολιτική της ΕΕ, αντί να λαμβάνει μέτρα για να μην ξεπερνιόνται τα όρια, απλά να αυξάνει τα όρια, ώστε να εμφανίζει τα πάντα ως υγειινά. Το ίδιο κάνανε και με τα ορυκτέλαια στα ηλιέλαια.
Την απάντηση θα την βρουν στην ψήφο μας...

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Οι άγνωστοι Οικολόγοι Πράσινοι και το εξίσου άγνωστο ένοχο παρελθόν τους

Μια και έχουμε πιάσει όλα τα κόμματα, ας πιάσουμε κι ένα που δεν έχει κανείς ιδέα από πρώτο χέρι, τι ταμπάκο φουμάρει... Το κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων που βάσει των τελευταίων δημοσκοπήσεων, θα είναι.... τρίτο κόμμα!

Έχουν ακουστεί κάποιες εξηγήσεις γιατί κανείς δεν τους γνωρίζει, αλλά είναι συνήθως... "αβασάνιστες" και αποπροσανατολιστικές:
  • "Είναι νέος πολιτικός χώρος". Φυσικά, ένας νέος πολιτικός χώρος δε μπορεί να γίνει γνωστός από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά το κίνημα των πρασίνων στην Δ. Ευρώπη υπάρχει από την δεκαετία του 1970! Και στην Ελλάδα υπήρχαν διάφορες οικολογικές κινήσεις από τη δεκαετία του 1980 (οι "Οικολόγοι Εναλλακτικοί" είχαν και μια έδρα στο κοινοβούλιο το 1989), άρα δεν είναι τόσο καινούργιοι, όσο νομίζουμε...
  • "Είναι αποκλεισμένοι από τα ΜΜΕ". Σίγουρα, τα ΜΜΕ, ιδιωτικά και δημόσια, παίζουν το παιγνίδι των κυριάρχων κομμάτων και δε θέλουν να ακουστούν ισχυρά οι φωνές που αμφισβητούν το δικομματισμό. Όμως, τον αποκλεισμό από τα ΜΜΕ τον έχουν κι άλλα κόμματα, σε μεγάλο βαθμό, και μάλιστα κόμματα με μεγάλη ηλικία και ιστορικές ρίζες στον Τόπο, με χαρακτηριστικότερο το παλαιότερο κόμμα της Ελλάδος, το ΚΚΕ. Υπάρχει κανείς που να μην ξέρει το ΚΚΕ; Γιατί το ξέρουν όλοι, όταν τα ΜΜΕ αποσιωπούν τις θέσεις του; Το ξέρουν γιατί το ΚΚΕ βρίσκεται στο πλευρό των ανθρώπων, όταν αυτοί αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Σε ποιον αγώνα, σε ποια διεκδίκηση, σε ποια δύσκολη στιγμή βρέθηκαν δίπλα σου οι οικολόγοι, που σήμερα θέλουν και την ψήφο σου; Παντελώς άγνωστοι είναι κι αυτό αποτελεί επιλογή τους!
  • "Οι οικολόγοι είναι πολλοί και διασπασμένοι". Είναι αλήθεια ότι κάποιοι απίθανοι, πχ Βεργής, Παπανικόλας, κα, βλέποντας ότι ο όρος "οικολογία" πουλάει σε αφελείς με στοιχειώδεις οικολογικές ανησυχίες, δε δυσκολεύτηκαν να τον χρησιμοποιήσουν στα κόμματα που φτιάξαν. Επίσης, ο Συνασπισμός, το κόμμα της ελαστικής προσαρμογής σε ό,τι μπορεί να μεταφραστεί σε εκλογικά οφέλη, ακολουθώντας τα τεχνάσματα των ΒεργηδοΠαπανικολήδων, δε δυσκολεύτηκε να κολλήσει στο όνομά του την προσθήκη "και της οικολογίας". Επιπλέον, οι "Οικολόγοι Εναλλακτικοί" έχουν προσχωρήσει στο ΕΝΑΝΤΥΑ. Εδώ όμως θα ασχοληθούμε με τους "Οικολόγους Πράσινους" που χρησιμοποιούν το λογότυπο των Πράσινων της Γερμανίας και άρα εμφανίζονται ως "οι επίσημοι". Όμως παρότι εμφανίζονται ως έχοντες τη διαπίστευση ενός καθιερωμένου ευρωπαϊκού ριζοσπαστικού κινήματος, εξακολουθούν να είναι και πάλι αόρατοι! Το να έχουν τέτοια "προίκα" και να παραμένουν αόρατοι, σημαίνει είτε ότι δεν έχουν αυτήν την προίκα, είτε ότι είναι ανίκανοι ή ανίδεοι!
Εγώ όμως θα προχωρήσω βαθύτερα... Είναι όντως αλήθεια ότι από την εποχή της δημιουργίας του οικολογικού κινήματος στη Δυτική Ευρώπη, έχουν αφυπνιστεί συνειδήσεις. Ακόμα και οι εχθροί του περιβάλλοντος, είναι πια υποχρεωμένοι να υπακούουν σε κάποιους κανόνες που επεβλήθησαν, λόγω των πιέσεων που δέχτηκαν από το οικολογικό κίνημα. Θα ήμουν άδικος αν δεν το αναγνώριζα αυτό. Παράλληλα όμως, εκτός από αυτόν τον αναμφίβολα κοινωνικά προοδευτικό ρόλο, οι πράσινοι έπαιξαν έναν τρομερό αντιδραστικό πολιτικό ρόλο στην Δυτική Ευρώπη:
  • Ο ριζοσπαστισμός, όταν αποπολιτικοποιείται, αποτελεί μπούμερανγκ για την κοινωνία. Το κίνημα των πρασίνων αποτελεί κλασσική τέτοια περίπτωση. Από την αρχή χάθηκε από το ριζοσπαστικό αυτό κίνημα που αμφισβήτησε τα μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης ανατολής και δύσης που αδιαφορούσαν για τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον, η σύνδεσή του με τα συνολικά πολιτικά ζητήματα. Δεν αναδείχτηκε ποτέ ότι για τον καπιταλισμό, η επιλογή της καταστροφής του περιβάλλοντος, ήταν ενσυνείδητη πολιτική επιλογή, χάριν των πρόσκαιρων κερδών και της απληστείας του. Δε συνδέθηκε ποτέ η επίθεση του καπιταλισμού στο περιβάλλον με την επίθεσή του στους ανθρώπους και στα δικαιώματά τους. Κι έτσι, το κίνημα αυτό, δεν έκανε ποτέ μια συνολική πολιτική ανάλυση, ως όφειλε, αφού είχε μπει στις αρένες της πολιτικής ζωής.
  • Επιπλέον, εκτός από πολιτικά, τα ζητήματα του περιβάλλοντος είναι πρώτα από όλα... οικολογικά! Η οικολογία είναι επιστημονικός κλάδος της βιολογίας. Κανείς, δε μπορεί να κατανοήσει σε βάθος τα οικολογικά ζητήματα, αν εκτός από πολιτική σκέψη, δεν έχει οικολογικό-βιολογικό επιστημονικό υπόβαθρο. Οι περισσότεροι όμως που μπήκαν στο χώρο των πρασίνων, δεν είχαν ούτε και οικολογικές επιστημονικές ή έστω τεχνοκρατικές γνώσεις! Πολλοί από αυτούς "φυσιολάτρες", ήταν στην πραγματικότητα νεολουδίτες, δηλαδή αρνητές κάθε επιστημονικής και τεχνολογικής εξέλιξης, ή άτομα που θεωρούσαν αφελώς ότι υπάρχουν "φυσικές λύσεις" για κάθε πρόβλημα. Δηλαδή, το οικολογικό κίνημα παρέμεινε έρμαιο κάποιων που μολονότι θεωρούσαν εαυτούς και πολιτικούς και οικολόγους, είχαν και ανώριμη πολιτική σκέψη και άγνοια της επιστήμης της οικολογίας!
  • Δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να μας διαφεύγει ότι ριζοσπαστικοί χώροι που δεν έχουν αντικαπιταλιστικό επανασταστικό χαρακτήρα , όπως πχ τα κομμουνιστικά κόμματα, λειτουργούν τελικά ως ιδεολογικοί Δούριοι Ίπποι στο κίνημα, αφού μέσα από το σεκταρισμό τους, πετυχαίνουν την αποδυνάμωση του κινήματος. Δηλαδή, ακούσια αποτελούν συμμάχους του καπιταλιστικού συστήματος. Σε μια χώρα όπως η Δυτική Γερμανία, όπου το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έχει μεγάλη ιστορία στο ξεπούλημα του κινήματος, και άρα υπήρχε γόνιμο έδαφος για την ενίσχυση ενός αριστερού αντικαπιταλιστκού πόλου, εμφανίστηκε το κίνημα της οικολογίας. Καρπώθηκε αυτό τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την κράτησε μακρυά από την σοσιαλιστική προοπτική, τόσο με την αποπολιτικοποίηση του οικολογικού προβλήματος, όσο και με την (εν πολλοίς δικαιολογημένη) αντισοβιετική του οικολογική ρητορική. Επιπλέον, η άκριτη πασιφιστική του στάση, έκανε ζημιά στο ειρηνιστικό κίνημα, αφού του αφαίρεσε εν πολλοίς τον αντιμπεριαλιστικό του χαρακτήρα.
  • Στην Ελλάδα, οι Οικολόγοι Πράσινοι φέρονται να είναι θετικοί σε συγκυβερνήσεις με ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ. Επιπλέον, φαίνεται πως ακολουθώντας τον καιροσκοπισμό του Συνασπισμού, παίζουν το ψηφοθηρικό χαρτί των μειονοτήτων στην Ελλάδα. Γι' αυτό και οι εναγγαλισμοί τους με το φιλοσκοπιανό "Ουράνιο Τόξο" και τα φιλοτουρκικά στοιχεία της Θράκης. Αυτά από μόνα τους δείχνουν πόσο "συνειδητοποιημένος" χώρος "αρχών" είναι...
  • Και τέλος, το σημαντικότερο: Αυτός ο προβληματικός πολιτικός χώρος των Πρασίνων, έδειξε το φαρισαϊσμό, την υποκρισία και την ανυπαρξία ηθικής του, όταν μπήκε στην γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ. Ο πιο συμπαθής από τους πολιτικούς του, ο Γιόσκα Φίσερ, έγινε υπουργός Εξωτερικών. Οι πασιφιστές πράσινοι λοιπόν κατέλαβαν την κορυφή της Γερμανικής Διπλωματίας. Υπήρχαν αφελείς που έλεγαν ότι ίσως αυτό θα σήμαινε ως και την... απομάκρυνση της Γερμανίας από το ΝΑΤΟ! Αντ΄αυτού, τι έγινε; Ο "πασιφιστής" Φίσερ ενορχήστρωσε τη διπλωματική επιθετικότητα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εις βάρος της Γιουγκοσλαβίας, υπεραμύνθηκε των "βομβαρδισμών για την Ειρήνη" εις βάρος αυτής της χώρας και ήταν ο πρώτος Γερμανός πολιτικός που διέταξε γερμανικά στρατεύματα να κάνουν πόλεμο, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο "ειρηνιστής" Φίσερ είναι αυτός που συναίνεσε στη στιγνή δολοφονία 1200 Γιουγκοσλάβων αμάχων, στην ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της χώρας, στο διαμελισμό της και τη δημιουργία ιμπεριαλιστικά ελεγχόμενων προτεκτοράτων. Ο "οικολόγος" Φίσερ συνδιέταξε την καταστροφή της φύσης της Γιουγκοσλαβίας. Και το πιο αηδιαστικό: Ο "πολέμιος της πυρηνικής ενέργειας ακόμα και για ειρηνικούς σκοπούς" Φίσερ είναι αυτός που βομβάρδισε με ραδιενεργά όπλα "απεμπλουτισμένου ουρανίου" τη Γιουγκοσλαβία, ενώ ήταν γνωστές οι καταστροφικές τους συνέπειες στην υγεία των ανθρώπων και στα οικοσυστήματα, από το 1991, όταν χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στο Ιράκ.
Θαυμάστε λοιπόν τον "οικολόγο" "ειρηνιστή" εγκληματία πολέμου, τη στιγμή που ένας γυμνός ακτιβιστής, αηδιασμένος από τις άθλιες δικαιολογίες περί του "ανθρωπιστικού" βομβαρδισμού, του πετά συμβολικά μια φούσκα με κόκκινη μπογιά:


Ερωτώ λοιπόν:

Έχουν οι πανελληνίως άγνωστοι "Οικολόγοι Πράσινοι" δεσμούς με τους Πράσινους Γερμανούς; Αν ναι, πώς κρίνουν τον γνωστότερο Πράσινο Γερμανό, κ. Γιόσκα Φίσερ; Συμφωνούν κι αυτοί με τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας;

Αρκετά λοιπόν με αυτό το νέο απίθανο δεκανίκι του Δικομματισμού...

Το δίλλημα του Δικομματισμού: Παπαγαλάκια ή Βαρβαρότητα

Τα είδαμε κι αυτά... Από τη μια, μια διαφήμιση της ΝΔ επηρεασμένη από την κλασσική ταινεία τρόμου "Τα πουλιά", του Χίτσκοκ, με παπαγαλάκια που επιτίθενται σε ανυποψίαστους πολίτες, κι από την άλλη τον κ. Παπανδρέου, ως νέα Ρόζα Λούξεμπουργκ, να μιλά για το δίλλημα "Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα".

Αν καταλάβαμε λοιπόν καλά...

Η ΝΔ θεωρεί ότι στην Ελλάδα ζούμε σε μια ευνομούμενη κοινωνία, όπου δεν υπάρχει η βαρβαρότητα της Ζήμενς και του C4I, της ΜΕΒΓΑΛ και των Κουμπάρων, του Εφραίμ και των Βιστωνίδων, και άρα όποιος μιλά για σκάνδαλα θα πρέπει ασφαλώς να είναι... παπαγαλάκι!

Από την άλλη, φαίνεται για ακόμα μία φόρα, ότι αν ο κ. Παπανδρέου είναι "παπαγαλάκι", αυτό δεν οφείλεται στο ότι εξαπολύει κατηγορίες για σκάνδαλα που και ο ίδιος δε θα μπορούσε να αποφύγει, αλλά γιατί αναπαράγει παπαγαλιστί τις τακτικές του πολιτικού "ευπατρίδη" πατρός του: Στις προηγούμενες εκλογές, μας μιλούσε για το "Λαό που δεν ξεχνά αυτούς που χώριζαν τους πολίτες σε "εθνικόφρονες" και "μιάσματα"". 'Οταν ο πατέρας του έλεγε αυτή τη φράση, προσπαθούσε να αγγίζει το θυμικό κι όχι τη λογική του ελληνικού λαού. Όμως, οι μνήμες της απάνθρωπης Δεξιάς, ήταν τότε νωπές. Ε, όπως και να το κάνει κανείς, σήμερα δεν νοιώθει κανείς να τον αντιμετωπίζουν ως μίασμα, ή έστω ως εθνικόφρωνα! Το να μιλάς το 2009, με τη γλώσσα της δεκαετίας του 1980, όταν μάλιστα υπάρχουν τέτοιες ποιοτικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία, που η γλώσσα αυτή είναι παροχυμένη, τότε είσαι απλά παπαγαλάκι! Ένα θλιβερό ετερόφωτο πλάσμα που περιμένεις από τις δοκιμασμένες (σε άλλη εποχή) φράσεις, να επιτύχεις! Και δεν είναι μόνο αυτό που κάνει την τακτική του κ. Παπανδρέου μιμιτική: Ένα από τα πρώτα τεχνάσματα του πατρός του, πριν πάνω από 30 χρόνια, ήταν ότι καπηλεύονταν τις θέσεις των Κομμουνιστών, οι οποίες έχαιραν εκτίμησης και σεβασμού στο Λαό και που από αυτές ο Λαός προσδοκούσε μια αλλαγή. Ποιος ξεχνά ότι το "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ ίδιο συνδικάτο", δεν ήταν σύνθημα μόνο του ΚΚΕ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ; Παπαγαλίζοντας λοιπόν το κόλπο της καπηλείας του πατρός του, ο κ. Παπανδρέου ξεκίνησε τις... εκταφές συνθημάτων! Κι έτσι φτάσαμε στο σύνθημα της Ρόζας Λούξεμπουργκ του 1918 "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα"...

Το σύνθημα αυτό ήταν η σύντομη εκδοχή μιας φράσης που κατά την Λούξεμπουργκ, είχε πει ένας από τους θεμελιωτές του Μαρξισμού, ο Ένγκελς: "Η αστική κοινωνία βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι, είτε μετάβασης στο σοσιαλισμό ή οπισθοδρόμησης στη βαρβαρότητα". Το ότι ο κ. Παπανδρέου χρησιμοποίησε αυτή τη φράση που έχει ηλικία 1.5 αιώνων και του εξ αυτής συνθήματος που έχει ηλικία ενός αιώνα, δε σημαίνει φυσικά ότι το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στα σοσιαλιστικά ιδεώδη. Το πού έχει γραμμένο το Σοσιαλισμό το ΠΑΣΟΚ από την πρώτη κιόλας μέρα που κυβέρνησε την Ελλάδα, το ξέρουμε πολύ καλά! Η χρησιμοποίηση της φράσης αυτής δείχνει την επικαιρότητα του Σοσιαλισμού, των αρχών, των αναλύσεων και των πιστεύω του. Δείχνει το πρόσωπο το οποίο έχει ο σημερινός καπιταλισμός, που ο Ένγκελς προφητικά είχε αποκαλέσει "βάρβαρο" (αν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, οι επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα, η ανεργία και η ανέχεια δεν είναι βαρβαρότητα, τότε πέστε μου τι είναι βάρβαρο). Και δείχνει το πόσο αναγκαία είναι η μετάβαση σε μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Ο κ. Παπανδρέου μας έδειξε τις δυο εναλλακτικές προτάσεις! Βαρβαρότητα ή Σοσιαλισμός! Ας επιλέξουμε! Αντί όμως να ψηφίσουμε αυτόν, που στα λόγια θέλει το Σοσιαλισμό και στην πράξη ήταν ανέκαθεν υποστηρικτής της Βαρβαρότητας, ας ψηφίσουμε αυτούς που ευαγγελίζονται ένα σοσιαλιστικό μέλλον για την Ελλάδα και τον κόσμο, για μια ζωή χωρίς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αιματοβαμμένες αλλαγές συνόρων, οικονομικές κρίσεις, μονόπλευρη λιτότητα, κοινωνικό μαρασμό και πτώση αξιών. Η μόνη ψήφος σήμερα που αταλάντευτα είναι ψήφος για το Σοσιαλισμό, είναι η κόκκινη!

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Η απάτη των φασιστών του BNP που εφαρμόζει και το ΛΑΟΣ

Θαυμάστε το Νικ Γκρίφφιν, τον ηγέτη του Βρεταννικού Εθνικού Κόμματος:



Το 2000, σε μια συγκέντρωση αμερικανών φίλων του κόμματός του, μιλώντας δίπλα στο διαβόητο πρώην ηγέτη της εγκληματικής Κου Κλουξ Κλαν, Νταίηβιντ Ντιούκ, εξηγεί την τακτική με την οποία θα προσπαθήσει να πουλήσει τις ρατσιστικές του απόψεις ύπουλα (όπως ακριβώς κι έκανε), με αντικειμενικό σκοπό την εκδίωξη των μεταναστών από τη Βρεταννία:

«Υπάρχει διαφορά μεταξύ του να ξεπουλάς τις ιδέες σου, και να πουλάς τις ιδέες σου. Και το Βρεταννικό Εθνικό Κόμμα δεν είναι για να ξεπουλά τις ιδέες του... Όμως είμαστε πλέον αποφασισμένοι να τις πουλήσουμε. Και αυτό βασικά σημαίνει να χρησιμοποιήσoυμε λόγια που πουλάν. Όπως είπα, "Ελευθερία, Ασφάλεια, Ταυτότητα, Δημοκρατία". Κανείς δεν μπορεί να σε επικρίνει, κανείς δεν μπορεί να σου 'ρθει και να σου επιτεθεί σε σχέση μ' αυτές τις ιδέες. Αυτές πουλάνε.

Ίσως μια μέρα, κάποια στιγμή, με το να είμαστε κάπως πιο διακριτικοί, βρεθούμε σε θέση να ελέγχουμε τα βρεταννικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τότε ίσως μια μέρα οι Βρετανοί θα μπορούσαν να αλλάξουν γνώμη και να πουν, "Ναι, να φύγει κι ο τελευταίος." Ίσως γίνει μία μέρα, αλλά αν προσφέρεις αυτό ως μοναδικό στόχο με τον οποίο ξεκινάς, δε θα πας απολύτως πουθενά. Οπότε, αντί να μιλάμε για 'φυλετική καθαρότητα', μιλάμε για 'ταυτότητα'»
.

Τα ίδια ακριβώς κάνουν και οι ΚαρατζαφεροΒορίδηδες. Είναι βαθύτατα φασίστες, αλλά αντί να το πουν καθαρά, μιλάνε σχετικά ήπια, για να προσελκύσουν ανυποψίαστο κόσμο στις τάξεις τους...

Και κάτι ακόμα... Η Βρεταννία αυτές τις μέρες συγκλονίζεται από ένα σκάνδαλο εκτεταμένης κοινοβουλευτικής διαφθοράς. Οι δύο σημαντικότεροι Ιεράρχες της Αγγλικανικής Εκκλησίας, ο Αρχιεπίσκοπος του Γίορκ και ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέμπουρυ, δημοσίευσαν κοινή δήλωση με την οποία καλούν τον απογοητευμένο από τους πολιτικούς, κόσμο, να μην ψηφίσει BNP!

Συγκεκριμένα, ενημερώνουν τον κόσμο ότι το κόμμα αυτό χρησιμοποιεί χριστιανική φρασεολογία, όχι όμως για να προάγει τη δικαιοσύνη και τη χριστιανική αγάπη προς τον πλησίον, αλλά ακριβώς το αντίθετο: Προάγει το φόβο και το διχασμό εντός των κοινοτήτων και τις φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις. Σας θυμίζει τίποτα αυτό από Ελλάδα, όπου το αντίστοιχο κόμμα στην ονομασία του φέρει τον τίτλο "Ορθόδοξος" και μιλά με τόση απαξίωση για τους ξένους συνανθρώπους μας;

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Γιάννης Ρίτσος: Γιατί έγινα Κομμουνιστής


Το ΚΚΕ τίμησε απόψε, τα 100 χρόνια Ρίτσου, με μια σπουδαία εξ αναβολής συναυλία στη Ριζούπολη. Το παρακάτω κείμενο, αναγνώστηκε στην αρχή της εκδήλωσης και αποτελείται από αποσπάσματα της συνέντευξη του Γ. Ρίτσου στον Ριζοσπάστη, στις 27 Μαρτίου 1987.

«Γιατί έγινα κομμουνιστής; Για ό,τι γίναμε όλοι μας. Γιατί διαπιστώσαμε ότι υπάρχει αδικία, εκμετάλλευση, γιατί υπάρχει καταπίεση και σαν άνθρωποι αντιστεκόμαστε σ' αυτό. Και ύστερα οργανωθήκαμε όλοι εμείς οι αδικημένοι, οι καταπιεσμένοι, οι εξευτελισμένοι, ενωθήκαμε με το ανθρώπινο όνειρο, να φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή για όλους τους ανθρώπους. Οχι μονάχα για μας. Γιατί εμείς αυτά που φτιάχνουμε μπορεί να μην τα χαρούμε κιόλας. Αλλά έχουμε τη χαρά ότι κάποτε θα τα χαρούν κάποιοι. Γι' αυτό έγινα. Οπως γινήκατε όλοι σας. Οπως γίναμε όλοι μας.
Γιατί έμεινα; Θα μπορούσε κανένας, απ' τη στιγμή που ονειρεύτηκε έναν κόσμο καλύτερο κι απ' τη στιγμή που δούλεψε γι' αυτό τον κόσμο με όσες δυνάμεις είχε, μικρές, μεγάλες ή μέτριες, θα μπορούσε ποτέ να εγκαταλείψει; Θα ήταν σα να εγκατέλειπε τον καλύτερό του εαυτό.
(...) Γιατί, αν εσείς λέτε ότι εσείς μου χρωστάτε κάτι, ότι σας έδωσα κάτι, ότι είμαι κι εγώ ένας από τους οργανωτές του κοινωνικού συναισθήματος (εάν και όπως τελοσπάντων), εγώ σας χρωστώ πολύ περισσότερα. Τα δικά σας βιώματα, οι δικές σας εμπειρίες, η δική σας συντροφικότητα σε δύσκολες στιγμές, στη Μακρόνησο, στη Γυάρο, στη Λέρο, με στήριξαν. (...) Είναι, λοιπόν, όχι σα να εγκαταλείπω εσάς πια. Είναι σαν να εγκαταλείπω τον εαυτό μου. Δε θα μπορούσε να γίνει. Δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου μακριά από σας. Γιατί σας χρωστάω πάρα πολλά, σύντροφοι.(...) Δε χρειαζόμουν κανένα εγκώμιο, ούτε να μου φέρνουν χρυσές πλάκες για να με τιμήσουν. Οχι. Λέγατε: Ο Ρίτσος είναι δικός μας. Για μένα η μεγαλύτερη συντροφιά κι η μεγαλύτερη αξία, το μεγαλύτερο βραβείο που δέχτηκα στη ζωή μου, ήταν η αγάπη σας, η αγάπη του κόσμου».

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

ΚΚ Βρεταννίας: Ψήφος καταδίκης της ΕΕ, αντί υπερψήφιση των Εργατικών

Η στρατηγική του Κομμουνιστικού Κόμματος Βρεταννίας, στηρίζεται στο "Δρόμο της Βρεταννίας προς το Σοσιαλισμό", ενός κειμένου που γράφτηκε λίγο μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με την έγκριση του Στάλιν και που έκτοτε έχει κατά καιρούς αναθεωρηθεί.

Η εκλογική προσέγγιση του ΚΚΒ, όπως υπαγορεύεται από το ΒΔΣ, βασίζεται στην εκτίμηση ότι το Εργατικό Κόμμα, δεν αποτελεί τυπικό ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (ιδρύθηκε από το εργατικό κίνημα, πριν πάνω από ένα αιώνα και είναι ακόμα οργανικά δεμένο με αυτό), αλλά το βασικό κόμμα της βρεταννικής εργατικής τάξης και εργατικού κινήματος, και για αυτό το υπερψηφίζει σε όλες σχεδόν τις εκλογικές περιφέρειες (συνολικά περίπου 650 -όλες μονοεδρικές). Σε ελάχιστες περιοχές το ΚΚΒ κατεβάζει δικό του υποψήφιο.

Πριν λίγα χρόνια, ο διαγραμμένος από το Εργατικό Κόμμα βουλευτής, Τζωρτζ Γκάλλογουαίυ, δημιούργησε το "Σεβασμό", μια αριστερή συμμαχία στην οποία συμμετείχαν κυρίως τροτσκιστές του ΣΕΚ. Ο Βρεταννός βουλετής πρότεινε στο ΚΚΒ να ενταχθεί στο Σεβασμό. Το ΚΚΒ μετά από απόφαση ενός έκτακτου συνεδρίου που συνεκλήθη με αποκλειστικό σκοπό το να πάρει θέση επί της πρόσκλησης στο Σεβασμό, απέρριψε τη συνεργασία και συνέχισε την εκλογική υποστήριξη στο Εργατικό Κόμμα.

Όμως, σε αντίθεση με την πολιτική που ακολουθεί εδώ και πάνω από μισό αιώνα, το ΚΚΒ αποφάσισε πρόσφατα να πρωτοστατήσει σε μια κοινή εκλογική φόρμουλα με άλλα αριστερά κόμματα και οργανώσεις της Βρεταννίας, στη βάση της αντίθεσης στην ΕΕ! Ο εκλογικός συνασπισμός ονομάζεται "Όχι στην ΕΕ - Ναι στη Δημοκρατία". Ο Πρωινός Αστέρας, η καθημερινή εφημερίδα της Βρεταννικής Αριστεράς, παρουσίασε σήμερα τη σύνθεση του Ευρωψηφοδελτίου, στην οποία διακρίνονται εξέχοντα μέλη του ΚΚΒ, όπως ο ΓΓ του ΚΚΒ Ρ. Γκρίφιθς, ο ηγέτης του στη Σκωτία Τζ. Φόστερ, κα.

Κάτι ακόμα που έχει ενδιαφέρον είναι η μετεκλογική στάση της συμμαχίας. Ακολουθώντας το παράδειγμα του δημοκρατικού (καθολικού) κόμματος της Β. Ιρλανδίας Σην Φέιν, όπου οι εκλεγμένοι του βουλευτές αρνούνται να παρουσιαστούν στη Βρεταννική Βουλή στο Λονδίνο, μη αναγνωρίζοντάς την ως βουλή της χώρας τους, οι υποψήφιοι της συμμαχίας, σε περίπτωση που εκλεγούν ευρωβουλευτές, δε θα μπουν στο ευρωπαϊκό μπλοκ της Αριστεράς, αλλά θα απόσχουν από την Ευρωβουλή, όπως εξήγησε πρόσφατα στον Πρωινό Αστέρα, ο κομμουνιστής υποψήφιος ευρωβουλευτής Μάρτιν Λήβυ.

Μένει να φανεί αν στις βουλευτικές εκλογές, το ΚΚΒ θα επιστρέψει την "παραδοσιακή" του στήριξη στο Εργατικό Κόμμα, όπως υπαγορεύει ο ΒΔΣ.

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Ιατρικό παράδοξο: 90χρονός πάσχει από παιδική νόσο!

Πρωτομαγιά σήμερα κι οι εργάτες όλου του κόσμου, γιορτάζουν την ημέρα της τάξης τους, Και τη γιορτάζουν ανεξάρτητα από τη χώρα που ζουν, την εθνική τους καταγωγή, το χρώμα του δέρματός τους, την εργασία που κάνουν, όλοι μαζί. Όλοι, "πλην Λακεδαιμονίων": Των Ελλήνων εργατών που για ακόμα μια φορά γιορτάζουν χώρια!

Δε θα μπω σε βαθιές αναλύσεις για το πόσο είναι σωστή η επιλογή ύπαρξης και δράσης του ΠΑΜΕ (που ιδρύθηκε από το ΚΚΕ), και τι τακτική και στρατηγική θα έπρεπε να ακολουθήσει απέναντι στη ΓΣΕΕ (που επίσης ιδρύθηκε κάποτε από το ΚΚΕ). Θα καταθέσω απλά μερικές σκέψεις και προβληματισμούς...

Εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα, έχουμε πια συνηθίσει στους χωριστούς εορτασμούς της Εθνικής Αντίστασης, από την εποχή σχεδόν που αυτή αναγνωρίστηκε επίσημα στην Ελλάδα. Παρόμοια, έχουμε συνηθίσει στους χωριστούς εορτασμούς της Θυσίας του Κιλελέρ. Επίσης, από την ίδια περίοδο, κάθε πολιτικό κόμμα, έχει δική του κίνηση ειρήνης (ΕΕΔΥΕ, ΚΕΑΔΕΑ, ΑΚΕ, ΚΙΠΑΕΑ). Ακόμα χειρότερα, στις φοιτητικές εκλογές, κάθε παράταξη εκδίδει δικά της αποτελέσματα (μέσα σε αυτή τη σήψη, υπάρχουν άραγε πολλοί που να καταλαβαίνουν πόσο τραγικό είναι για μια χώρα, το πλέον υποσχόμενο για το μέλλον της κομμάτι της κοινωνίας, η πολιτικοποιημένη φοιτητιώσα νεολαία της, να ακολουθεί πρακτικές που τη γυρίζουν σε αλύστου μνήμης εποχές;). Μαζί με όλα αυτά, δεν υπάρχουν πια και κοινοί εορτασμοί για την Εργατική Πρωτομαγιά.

Από την άλλη, λαμπρή εξαίρεση στην παιδική νόσο του Σεκταρισμού, που ενδημεί σε κάθε πτυχή της ελληνικής πολιτικής ζωής, είναι ο εορτασμός του Πολυτεχνείου, που δίνει σε όποιον θέλει και χωρίς αποκλεισμούς, το δικαίωμα να συμμετέχει, και αφήνοντας κάθε πολιτικό χώρο να κριθεί μέσα από την τον τρόπο παρουσίας του ή ακόμα και την απουσία του από τον εορτασμό.

Αφού κανείς δε μπορεί να φανταστεί ξεχωριστές πορείες του Πολυτεχνείου από κάθε κόμμα, είναι τόσο δύσκολο να φανταστεί πόσο παράλογο είναι όλοι οι άλλοι ξεχωριστοί εορτασμοί; Το πιο άσχημο πράγμα στις κοινωνίες δεν είναι τα ίδια τα κακώς κείμενά τους. Είναι ότι οι άνθρωποι, που ζουν μέσα στα παγιωμένα αυτά κακώς κείμενα, πολλές φορές χάνουν την ικανότητά τους να δουν πόσο άσχημα αυτά είναι. Έτσι, γιορτάζοντας για παράδειγμα, την Εργατική Πρωτομαγία, ο καθένας από την πλατεία του, αδυνατούν να δουν πόσο άσχημο είναι αυτό που κάνουν, και τελικά πόσο ταξικά επιζήμιο είναι, από άποψη στρατητικής και τακτικής. Εδώ λοιπόν θα εστιαστώ:

Στις 8 (21) Φεβρουαρίου 1905, στο ξεκίνημα της Επανάστασης του 1905, ο Λένιν δημοσίευσε "Μια μαχητική συμφωνία για την εξέγερση", στην οποία ανέφερε ως άξονα της συμφωνίας το σύνθημα του Γερμανού στρατάρχη Helmuth von Moltke "getrennt marschieren und vereint schlagen" ("χωριστά βαδίζουμε και μαζί χτυπάμε"), με το οποίο ο στρατάρχης συνόψιζε την επιμονή του στις ομόκεντρες επιθέσεις που του χάρισαν τις στρατιωτικές του επιτυχίες. Έκτοτε το σύνθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε πολλά κείμενα του Λένιν, όπως για παράδειγμα σε αυτά που περιγράφουν το Ενιαίο Μέτωπο.

Κανείς δε ζητά τη διάλυση ή την ενοποίηση των κομμάτων ή των οργανώσεών τους. Κανείς δε ζητά την άρνηση της κριτικής στα αντίπαλα στρατόπεδα, χάριν ενός πολιτικού "οικουμενισμού". Όμως δεν είναι δυνατόν, να θέλουμε ένα ενιαίο μέτωπο εργαζομένων, ειδικά αυτήν την περίοδο της -ελέω κρίσεως- ολομέτωπης επίθεσης στα εργασιακά κεκτημένα, όταν καλλιεργούμε την πολυδιάσπαση, και την αντιπαλότητα μεταξύ των εργαζομένων.

Κι εδώ είναι οι ευθύνες του ΚΚΕ. Από άλλα κόμματα δε θα ζητούσα ευθύνες, γιατί -είτε λόγω του ότι δεν πρεσβεύουν τα ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ), είτε λόγω καιροσκοπισμού, έλλειψης σταθερού πολιτικού λόγου και σαθρού ιδεολογικού υπόβαθρου (ΣΥΡΙΖΑ)- αυτά τα κόμματα κερδίζουν από την πολιτική του "Διαίρει και Βασίλευε" στην εργατική τάξη.

Αντίθετα το ΚΚΕ -ένα κόμμα με πλούσια 90χρονη πείρα στους λαϊκούς αγώνες, με βαθιές ρίζες στην εργατική τάξη, με σταθερό πολιτικό λόγο και στέρεο Μαρξιστικό-Λενινιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο- είναι αδιανόητο να πρωταγωνιστεί στην λογική της περιχαράκωσης, ειδικά όταν ευαγγελίζεται τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου, μιας κίνησης που θα ξεπερνά τα όρια του πολιτικού του χώρου. Πώς θα καλλιεργήσει τη λογική του ανοίγματος στους άλλους, όταν αρνείται ακόμα και το να βρίσκεται μαζί τους, στην κορυφαία γιορτή της εργατικής ταξικής ενότητας, έστω και σε δικό του μπλοκ; Πώς θα πετύχει ρήγματα στη βάση των άλλων χώρων, όταν αρνείται να κάτσει μαζί τους και να τους καταθέσει τον πολιτικό του λόγο;

Νομίζω ότι είναι πια καιρός να κάνει το ΚΚΕ την αυτοκριτική του σε αυτό το θέμα και επιτέλους να εγκαταλήψει την παθητική άμυνα της περιχαράκωσης και να περάσει στην ενεργητική αντεπίθεση, στο άνοιγμα στους εργάτες που έχουν εγκλωβιστεί. Κέρδος θα έχει και το ΚΚΕ και η ελληνική εργατική τάξη.

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Αμερικανικά βιβλία υπέρ του... Στάλιν!

Στην εποχή που τα ελληνόπουλα στα σχολεία διδάσκονται τη ναζιστικής προέλευσης προπαγάνδα κατά της πολιτικής του Ιωσήφ Β. Στάλιν (και κατ' επέκτασιν, κατά της ΕΣΣΔ και του Κομμουνισμού), ας θυμηθούμε ότι ο Αμερικανός πρέσβυς στην ΕΣΣΔ κατά την εποχή του Στάλιν, Τζόζεφ Ε. Ντέιβις, στο βιβλίο του "Αποστολή στη Μόσχα" (που εκδόθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου), δέχονταν την ορθότητα των επιλογών του Στάλιν, πχ στο θέμα των Δικών. Για όποιον ενδιαφέρεται να ρίξει μια ματιά στο αγγλόφωνο αυτό βιβλίο (Mission to Moscow), υπάρχει μια δωρεάν προεπισκόπιση online. Αν κάποιος θέλει να το διαβάσει ολόκληρο, μπορεί να το παραγγείλει online από το Book Depository όπου πωλείται φτηνά και μάλιστα σε ευρώ, και διανέμεται χωρίς ταχυδρομικά τέλη και στην Ελλάδα.

Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι την ίδια περίοδο, το βιβλίο έγινε και αμερικανική ταινεία, από τη Warner Bros, στο trailer της οποίας, εμφανίζεται ο ίδιος ο πρέσβυς να καταθέτει ότι όσα αναφέρονται στην ταινεία είναι πράγματα που είδε και τα έζησε ο ίδιος. H ταινεία λίγον καιρό μετά έπεσε θύμα του Μακαρθισμού, και δε σεναριογράφος της μπήκε στη μαύρη λίστα ενώ ο Warner αναγκάστηκε να ισχυριστεί στην Μακαρθική επιτροπή ότι η ταινεία ήταν ταινεία σκοπιμότητας (για να τονώσει την αμερικανοσοβιετική συμμαχία κατά τον πόλεμο εναντίον των ναζί) κι όχι για να μείνει στην ιστορία. Τώρα βέβαια γιατί μπήκε στη μαύρη λίστα ο σεναριογράφος που απλά μετέφερε πειστά αυτό που έγραψε ένας κορυφαίος αμερικανός διπλωμάτης και δη ο καθ' ύλιν αρμόδιος, δεν το ξέρω (είμαι βέβαιος ότι ο κ. Μακάρθυ κάτι παραπάνω θα ήξερε). O Αμερικανός πρέσβυς πάντως τιμήθηκε με βραβείο Λένιν. Για όποιον ενδιαφέρεται, η ταινεία πωλείται online σε μορφή DVD από το Roberts Videos.

Ένα παρόμοιο αμερικανικό βιβλίο, της ίδιας περιόδου, είναι "Η Μεγάλη Συνωμοσία. Ο Μυστικός Πόλεμος κατά της Σοβιετικής Ρωσσίας", των Σάγερς και Καν, το οποίο μάλιστα προλογίζει ο τότε Γερουσιαστής της Φλόριδας Κλωντ Πέππερ. Στην προεπισκόπηση online υπάρχει ο πρόλογος του Γερουσιαστού, στον οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει:

"Η συνέχιση των καταστροφικών πολιτικών των αντισοβιετικών δολοπλοκιών που τόσο ζωντανά παρουσιάζονται σε αυτό το βιβλίο, θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Για αυτό το βιβλίο αυτό πρέπει να διαβαστεί και να μελετηθεί από όλους όσους εδημονούν να δουν να εδραιωθεί διαρκής ειρήνη στον κόσμο. Απαιτείται αυτό το έργο να αναγνωστεί από κάθε Αμερικάνο και Βρεταννό πολιτικό και για αυτό το λόγο απαιτείται η ανάγνωσή του από κάθε πολίτη των δύο χωρών".

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να διαβάσουν όλο το αγγλόφωνο βιβλίο "The Great Conspiracy. The Secret War Against Soviet Russia", δωρεάν online.